محمدرضا عصار کار خود را با تزیینات ساختمان آغاز کرده و معماری ۴۰ سازه از پایه و تزیین ۵۰ ساختمان را در کارنامه خودش ثبت کرده، اینک به ساخت صنایع دستی روی آورده است.
تولید زیورآلات، عروسکبافی، تولید رشته آش، تهیه ترشیجات و بسیاری مشاغل خانگی دیگر، ازجمله اموری است که این روزها در خانههای توس و توسط بانوان انجام میشود و جای هنرهای اصیل را تاحدودی گرفتهاند.
محمدابراهیم حیدری، سماورساز باسابقه محلۀ طبرسیشمالی سماورهایی عجیب و غریب دویستلیتری ساخته که رویش چهرههایی منسوب به فردوسی و مولانا تا شاهعباس و نادرشاه حکاکی کرده است.
حسن معروفینیا با صدفهای گوناگون و رنگارنگ دست سازههای زیبایی را میسازد و از این راه برای ۲۵ خانواده ایجاد اشتغال کرده است.
فاطمه زندهدل سیسآباد میگوید: پدرم معتقد بود هر خانهای باید یک امدادگر داشته باشد، به همین خاطر به من پیشنهاد داد در کلاسهای هلالاحمر شرکت کنم اما وقتی آنجا رفتیم، متوجه شدم کلاسهای متعدد هنری برگزار میشود.
محمد ظریف صدر، مدیر پروژه طراحی دربهای حرمین کاظمین میگوید: در ساخت دربها هنرهای متعددی به کار میرود؛ از نجاری و معرقکاری گرفته تا منبتکاری و قلمزنی،.
رضا مهدوی، هنرمند برجسته کشور در رشتههای نگارگری، گل و مرغ و تذهیب است. او بیش از ۳۰ سال است که در این بخش کار میکند و طراح درب حرمین کاظمین است.
علی وجدانی که از دوازده سالگی وارد دنیای چوب شد، در ساخت درب حرم امامین کاظمین (ع) حضور داشته است.
سبدهای ارغوانی در شهر هم کارایی خاص خودش را داشت و بیشتر وسیلهای کمک دست آشپزها بود.
سیدمحمد علوی که دیپلم معرقکاری دارد میگوید: امیدوارم بتوانم روز برای حرم امام رضا (ع) هم تابلو تولید کنم. این برای من اتفاق خوبی خواهد بود، این روزها اهالی محل مشتری تابلوهای معرق من هستند.
سرای محله در قرقی است که این روزها در زمینه تولید و کارآفرینی سرآمد شده و توانمندیهایش بهحدی است که صادرات خارج از کشور هم دارد.
مهناز اشراقی کارش تعمیر و تغییر اسباب قطع امید شده است! بانوی هنرمند محلۀ الهیه با ترمیم وسایل قدیمی امکان استفادۀ مجدد از آنها را فراهم میکند.
ساره سرگلزایی میگوید: مشهدیها برای مانتو و لباسهای فلان مزون میلیونی هزینه میکنند ولی برای تابلویی که منحصربهفرد است و نمونهاش نیست، خرج نمیکنند، چون به چشم نمیآید.
اکبر ثانی هنرمندی حجار است که سعی میکند از کوچکترین قطعههای سنگ استفاده کند و ضایعات کمتری دور بریزد.
راسته مسگرها در رسالت یا همان «جاده سیمان»، چندسالی است که دوباره رونقی گرفته و شلوغ شده است.
محمدعلی عزتی معروف به شیخ، هنرمند خاموش و بی سر و صدایی است که رشتههای نخ را چشم بسته تاب میدهد و ۸۰ سال حرفه خود را رها نکرده.
عصمت رضاییبابارمضان بانوی کارآفرین و هنرمند محله خاتمالانبیا (ص) سرآمد هنر پارچهبافیِ ابریشمِ کرمانج است.
دغدغه علی وجدانی، هنرمند رشته منبت و معرق، هنرمندانی است که عمری در کارشان موی سپید کرده و استاد شدهاند و حالا عزلتنشینی را به هر چیزی ترجیح میدهند.
الهام جهانگیری میگوید: تولید رنگهای طبیعی سخت است، اما زیاد پیش آمده که من از زردچوبه، پوست گردو، پوست انار و بلوط به ترکیب رنگی جدیدی رسیدهام.
اوضاع صنایع دستی مشهد هم متأثر از وضعیت کشور است، آنطور که به نظر میرسد چندان وضعیت جالبی ندارد و کارگاههای زیادی روز به روز در حال تعطیلشدن هستند.