هادی سروری، طراح و شمایلزن محله آزادشهر تنها کسی است که توی مشهد دارد این هنر را بهطور جدی دنبال میکند. هنری که دوست دارد برای زنده نگه داشتن و ترویجش، آن را به جوانان هم آموزش بدهد.
علیاصغر خاکساری که متولد سال ۱۳۴۲ قائن است و ساکن محله امام خمینی(ره) است. او عضو کانون قلمزنان برتر دنیا در آمریکا نیز است و ۲۰ اثر قلمزنی او در نمایشگاه دائمی این مرکز نگهداری میشود.
حسن شکاری هنرمند قلم زنی مشهد است که ۳۰ سال دراین حرفه کار میکند. او از نوجوانی وقتی که فقط ۱۴ سالش بود و کنار پدر در مغازه مسفروشی کار میکرد، نخستین جرقههای هنر قلمزنی در ذهنش زده شد.
موسی داودی اهل روستایی از توابع ملک آباد است و از ۲۰ سالگی به مشهد آمده و در حرفه انگشترسازی فعالیت دارد. او این کار را نزد مرتضی احمدی فراگرفته است.
عزیز نائینی آموزش هنر را از ۹ سالگی آغاز کرده و در ۱۸ سالگی کارش را با گلدوزی و خیاطی و بافندگی شروع میکند. او ۱۰ فرزند دارد که همگی راه مادر را ادامه داده و صنایع دستی تولید میکنند.
سفارشهایی که مریم خانم در حال حاضر مشغول بافتن آنهاست مربوط به مشتریان خارج از کشور است. میگوید: مدارک و سوابق کاریام را در سایتهای مخصوصی که برای ارائه هنر و تواناییهاست بارگذاری کردم.
فاطمه خوشدوست یکی از بانوان ترکمی ساکن محله مهرآباد مشهد است. او از نه سالگی پای دار قالی نشسته و هر قالیچه گویی صندوق خاطراتاش است.
یک جرقه باعث میشود این جوان خلاق عروسکهای نخودی را بسازد. او تعریف میکند: یکی از دغدغههای من طراحی عروسک ایرانی بود. از عروسکهای دارا و سارا خوشم نمیآمد.
فاطمه خوشدوست از نهسالگی پشت دار قالی نشسته و خاطراتش را با تارهای ابریشم گره زده است.او میگوید: برای من قالی زنده است و با هر رجش خاطرهای دارم. هرروز پای دار مینشینم و چه شاد باشم و چه غمگین!
سهیلا هاشمینژاد ساکن محله شهید بهشتی میگوید: بهخاطر علاقه زیادم به هنر در کنار عکاسی هر کجا که میرفتم، اگر بافت مخصوصی داشتند، سعی میکردم از مردم همان منطقه یاد بگیرم.
حسن حیدری ۴۴ سال سابقه کار در معدن فیروزه نیشابور را در کارنامه کاری خود دارد و چندسالی است که به همراه پسرانش در حوالی منزلش کارگاه فیروزهتراشی به راه انداخته است.
فاطمه معتمدی و همپیمانانش یک گالری هنری راهاندازی کردهاند که هم نمایشگاه آثار او و همکارانش است، هم محل آموزش به هنرجویان و همهروزه در معرض بازدید و تحسین مسافرانِ ایستگاه قطار شهری بسیج قرار میگیرد.
مهدی آهنگری جانباز شیمیایی و مربی آینهکاری در سازمان فنیوحرفهای است که چهل چراغی را به مناسب صدمین سالگرد تولد امام خمینی (ره) ساخت و به مرقد ایشان هدیه کرد.
حضور هنرمندان در خانه ملک و ارتباط مستقیم با گردشگران اتفاق مهمی بود که توانست خانه ملک را به یکی از نقاط جذاب هنری، تاریخی، گردشگری مشهد تبدیل کند اما از سال۱۴۰۰ نَفَس این خانه بهنحو دیگری بُرید.
«هنرستان صنعتی سیدجمالالدین اسدآبادی» سه هکتار وسعت دارد و یکی از مراکز آموزشی قدیمی و به نام منطقه ۷ است. بر سر در این مرکز نوشته است: «اینجا سرآغاز تولد یک مهندس است».
تقی غفوریان در طول ۴۸ سال گذشته بزرگترین طاق نصرت انتظار در مشهد و شاید ایران را ساخته است. اهالی ابومسلم ۱۲ نیمهشعبان منتظر آمدن حاجتقی هستندتا با این پیرمرد ۷۰ ساله میلاد موعودشان را جشن بگیرند.
نسیم و نجمه خواهران دوقلو هستند که هر کدام به تنهایی ۵۷ رشته هنری را از کودکی تاکنون آموختهاند که بیشترشان ابداعی خودشان است و حالا این هنرها را در اختیار هنرجویانشان میگذارند.
وحید رخشانی ۲۷ سالی میشود که در مشهد زندگی میکند و شغلهای مختلفی را تجربه کرده است اما سه سال پیش تصمیم میگیرد تولید هنر اصیل سیستانی را در مشهد ادامه دهد.
رمضان رمضانی میگوید: قدیم بوریابافی رونق خوبی داشت. آن روزها هنوز سدی روی رودخانه هیرمند نبود و اطراف مشهد نیزارهای فراوانی پیدا میشد که ماده اولیه کاروکسب را در اختیارمان قرار میداد.
جواد جاهدی میگوید: ما در کارگاه خود فقط انگشتر حرز جواد مردانه در اندازههای کوچک، متوسط و بزرگ تولید میکنیم که دعای آن را هم از بازار به قیمت ۱۰ تا ۲۰ تومان میخریم.