مدال‌های رنگارنگ روژان جمالی در ووشو

لباس سفید و آبی اش را به تن کرده، شمشیر را روبه رویش گرفته و ادای احترام می‌کند. چند لحظه بعد، حرکات نمایشی تالو را با تمرکز و دقت آغاز می‌کند. روژان جمالی، نوجوان شانزده ساله محله کارخانه قند است که از هشت سالگی ووشو را شروع کرده و حالا به دان ۳ رسیده است.

او در بیش از هجده مسابقه استانی و کشوری شرکت کرده و مدال‌های مختلفی به دست آورده است. حالا رؤیای بزرگ تری دارد؛ حضور در مسابقات جهانی تالو در چین و تجربه مسابقه روی زمین مخصوص این رقابت ها.

مطلب مرتبط الگوی دختر مشهدی قهرمان کاراته کشور، پدرش است

-ووشو را از چند سالگی شروع کردی؟

هشت سالگی. قبل از آن ژیمناستیک کار می‌کردم و بدنم انعطاف خوبی داشت. از طریق یکی از اقوام با ووشو آشنا شدم. اوایل خیلی این رشته را دوست نداشتم، اما به مرور، با انجام تکنیک‌های تالو و حرکات نمایشی، بیشتر علاقه‌مند شدم.

-چرا تالو را بیشتر دوست داری؟

زیاد اهل درگیری و مبارزه نیستم و حرکات نمایشی آرامش خاصی به من می‌دهد؛ البته هر زمان نیاز باشد، با کمک تکنیک‌های ساندا یا همان مبارزه، می‌توانم از خودم دفاع کنم.

-از مهم‌ترین مدال هایت بگو.

در مسابقات استانی ووشو سال۱۴۰۲، در بخش تالو و فرم تایچی چوان در رده نوجوانان مدال طلا کسب کردم. در مسابقات قهرمانی هیئت ووشو مشهد که سال۱۴۰۳ برگزار شد نیز در تالو مقام اول رده سنی نوجوانان را به دست آوردم. در مسابقات کشوری سال گذشته که در مشهد برگزار شد، در رده سنی نوجوانان برای فرم شمشیر، مدال طلا و برای فرم دست، مدال نقره گرفتم.

-در اولین مسابقه ات چه احساسی داشتی؟

اولین مسابقه‌ام در سطح استانی و در مشهد برگزار شد و بچه‌های زیادی حضور داشتند. چون سال اول فعالیت ورزشی‌ام بود، استرس زیادی داشتم. مادرم از اول تا آخر مسابقه همراهم بود و با صحبت هایش به من آرامش می‌داد. حتی در مسابقات بعدی که در شهر‌های دیگر برگزار شد، همیشه همراهی‌ام کرد.

-الگویت در این رشته کیست؟

استادم، نرگس انگزبانی. ایشان بسیار صبور هستند و با آرامش به تمام سؤال‌های ما پاسخ می‌دهند. در این هشت سالی که کنارشان ووشو کار کرده‌ام، حتی یک بار هم صدایشان را بالا نبرده‌اند و همیشه با مهربانی به ما آموزش داده‌اند.

-بعد از شکست، چه حس و حالی را تجربه می‌کنی؟

خیلی ناراحت می‌شوم و نمی‌توانم شکست را بپذیرم، اما استادم باعث دلگرمی من است. بعد از صحبت با ایشان، سراغ نقاط ضعفم می‌روم تا در مسابقه بعدی آن اشتباه‌ها را تکرار نکنم.

-چه برنامه‌ای برای آینده ورزشی ات داری؟

مهم‌ترین هدفم این است که خودم را برای مسابقات جهانی چین آماده کنم و روی زمین مخصوص تالو مسابقه بدهم. دوست دارم روزی خودم را در این مسابقات ببینم و تجربه حضور در یک رقابت جهانی را به دست بیاورم. هدف بعدی‌ام این است که در آینده مربی و داور تالو شوم.

-به هم سن وسال هایت چند جمله بگو.

ورزش کنند. ورزش ذهن را آرام می‌کند و به سلامت بدن کمک می‌کند. حضور در سالن ورزشی حال وهوای آدم را تغییر می‌دهد و به رشد جسمی و شخصیتی کمک می‌کند.

* این گزارش شنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۰ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.