بیبیشمسالملوک، از زنان قاجار و درواقع نوه شاه ایران بود، خرید کارخانه چراغبرق با هدف روشنایی حرم مطهر برای دو مرتبه و همچنین خرید بادبزنهای برقی برای آستانه، ازجمله کارهای اوست.
حرفهای منبری مسجد گوهرشاد در جان و دل بزرگ لوطیهای محل اثر کرد تا «اصغر حلبی» برود پی درس دین و نماز و روزه واجب و مستحبی، آنطور که گویی این مرد، آن مرد قبلی نیست و به کلی عوض شده است.
در کاروانسراها هیچگونه اسباب زندگی وجود نداشته است؛ آنچنان که کف اتاقها را تنها با یک تکه گلیم میپوشاندند و مسافران مجبور بودند تمام وسایل زندگی و حتی وسایل آشپزی خود را همراهشان بیاورند.
محمد نداف میگوید: میدان سعدآباد با آجرهای رنگی قرمز پوشیده شده و بخش دیگری از خیابان خاکی بود. دور و اطراف خیابان تکوتوک خانههایی ساخته شده بود.بیشتر صاحبان خانهها باغداران و کسبه بودند.
روستای شقا جزو موقوفه قهارقلی میرزا، نواده نادرشاه افشار است که حدود ۲۰۰ سال از وقف آن میگذرد و پیشینه مسجد «قلعه شقا» یا مسجد ابولفضل (ع) به بیشاز ۱۰۰ سال پیش میرسد.
با طرح این پرسش که «میشود قدری از زمین باباجان را وقف مدرسه کنید»، ازسوی یکی از نوادگان مرحوم علیاکبر صدیق، هشت فرزند مرحوم تصمیم گرفتند قدمی بزرگ بردارند.
طلعت خزایی و حیدرعلی طویلیقصیری تنها مایملک زندگیشان که خانهای قدیمی در محله عامل بوده را به نیت مدرسهسازی وقف کردهاند تا نامش یادبودی باشد برای «حمید»؛ فرزند مفقودالاثرشان.
علیرضا راهچمندی تصمیم گرفت به جای بهرهمندی از نعمت و آسایش در این دنیای مادی، دوران پیری را با قناعت و سادگی بگذراند و تنها اندوختهاش را وقف مسجد کرد.
برابر اسناد برجایمانده، میزان طلا و نقره اهدایی به حرم مطهر رضوی در گذشته آنچنان زیاد بوده که سبب ایجاد پیشه زرگری و زرگرخانه در آستانقدسرضوی شده است.
نام منتصرالملک، نخستین شهردار مشهد بهدلیل وقفهای بزرگش در خاطرهها ماندگار شده است.
دکتر شاهینفر میگوید: ساخت بیمارستان را واقعا از صفر شروع کردم. ابتدا خانهمان استیجاری، ولی بزرگ بود. بعد، آن را از صاحبش که از بستگان همسرم بود، با قیمت مناسب خریدیم. همانجا کار و زندگی میکردم.
کتابخانه عمومی قلم در گذشته منزل «حاج علیاکبر شگفتی» بوده است که بعدها توسط پسرانش حاجخلیل، یوسف و یونس شگفتی، وقف مکان فرهنگی شده و برای استفادهاز این فضا دومنزل دیگر هم خریداری شده است.
حاج عباس حسینپور با فروش دو دربند دکان نانواییاش زمین کنار مسجد امام حسنعسگری(ع) را برای ساخت حسینیه میخرد. او بنا دارد سفره نذری و مجلس سور و ختم مردم را دراین مکان برپا کند.
سعدی ۱۸، کوچه باریک و بلندی است که «مسجد حسینی سراب» را از سال ۱۳۲۰ در خود جای داده است. مسجدی که در گذشتههای دور، مکانی کوچک برای نماز گزاردن بوده و «مسجد خردو» نام داشته است.
نسرین هروی، مسئول بانوان پایگاه مقاومت بسیج مسجد فاطمهالزهرا(س)، برای گسترش بیشتر فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و مذهبی در محلهاش، بخشی از منزل شخصیاش را وقف حسینیه کرده است.
پس از اینکه دکتر اصغر مینو، یکی از فرهیختگان محله فارغالتحصیلان، منزل مسکونی خود را وقف فردوسی کرد، خردسرای فردوسی به محله ما آمد.
پدر شهیدان علی و کاظم نوراللهیان به فرزندانش پیوست. حاجآقا نوراللهیان ازآندستکاسبهایی بود که همیشه میگفت طوری باید پول درآورد که در همسایگی حرم، شرمنده امامرضا (ع) نشد.
متقاضیانی که مایل به خدمت در بخش خیاطخانه هستند، مستقیم به اینجا مراجعه نکنند. آنها میتوانند با مراجعه به سایت امور خادمیاران ثبتنام کنند تا با طیکردن مراحل لازم مشغول به خدمت شوند.
زمین سیصد متری فاطمیه محله امام هادی(ع) را بیبیبیگم حبیبالهی وقف کرد. در سال ۱۳۷۵ برای احداث فاطمیه، مردم آستین همت بالا زدند و هرکس هرکاری از دستش برمیآمد، برای ساخت این بنا انجام داد.
دکتر محمد فقیهی حکمآبادی، نخستین جراح چشم مشهد بود که مسجدالزهرا (س) محله احمدآباد را وقف شهروندان کرد. این پزشک عالیقدر پانزدهم دی سال ۱۳۹۴ درگذشت.