سومین نسل خانواده خراسانیزاده هم واقف شد
دختربچهای کمسنوسال بود که با مادربزرگش برای کمک به خانوادههای نیازمند همراه میشد. هر چند آن زمان معنای کمک به نیازمندان را نمیدانست، وقتی بزرگتر شد و همراه با خانواده برای افتتاح مدرسهای که مرحوم پدرش ساخته بود، رفت، بهخوبی میدانست که مدرسهساختن برای کودکان محروم و باسوادشدن آنها چه ثمراتی دارد. حالا خوب میدانست که ثروت تنها برای آسایش صاحب آن نیست و میتوان سهمی از آن را برای کمک به افراد نیازمند اختصاص داد.
حمیده خراسانیزاده، در چنین فضایی بزرگ شده است و به اعتقاد خودش باید قبل از رفتن از این دنیا توشه آخرت را فراهم کرد. او سومین نسل خانوادهاش است که ثروت شخصی خود را صرف ساخت فضاهای عمومی میکند.
او در این مسیر زیبا به حاجیآباد در محله چهاربرج رسیده و سنگ بنای حسینیه و مرکز فرهنگی آلیس (یاسین) را گذاشته است. حسینیه و مجموعه مذهبی، فرهنگی، ورزشی آلیاسین سال گذشته بعد از افتتاح دراختیار اهالی به ویژه خانمها قرارگرفت و به پاتوقی برای برگزاری فعالیتهای مذهبی و فرهنگی محله تبدیل شد.
میراثدار خانوادهای اهل کرم
حمیده خراسانیزاده که پا به دوران کهنسالی گذاشته و به قول خودش بیماری و خستگی دست از سرش برنمیدارد، با وجود کسالتی که دارد، در مراسم ویژه ایام فاطمیه و شهادت حضرتزهرا (س) که در محل حسینیه برگزار شده، شرکت کرده است. حضور و شرکت در این مراسم، او را به خاطرات سالهای دور خانه پدری میبرد؛ روزهایی که او دختر بچه کمسنوسالی بود و در مجالس مذهبی و سفرههای پذیرایی از عزاداران حسینی و فاطمی حضور مییافت و کمک میکرد.
خانه آنها هر سال در ماه محرم، صفر و ماه رمضان پذیرای میهمانان بسیاری بود، بسیاری از این میهمانان افراد نیازمند و فقیر محله بودند که تنها غذای گرم روزانهشان همین غذای نذری بود. حمیدهخانم که این روزها ساکن منطقه ۹ هست میگوید: خانه پدری ما پشت سیلوی گندم قرار داشت. هنوز هم بعداز گذشت سالها آوازه آن دیگهای شله و غذایی که مرحوم پدرم (محمد خراسانیزاده) میپخت، در خاطر قدیمیهای محله باقی مانده است. پدرم این بخشندگی و سفرهداری را از والدینش بهویژه مادربزرگم آموخته بود. مادربزرگم با همه پولی که در طول سالها جمعآوری کرده و از پدرش به ارث برده بود، چهاردهخانه مسکونی در محلههای مختلف قدیم مشهد ساخته و همه این خانهها را دراختیار افراد نیازمند و بیخانمان قرار داده بود.

بهدنبال فرصتی برای ساختن دنیا و آخرت
حمیده خراسانیزاده با تربیت در این محیط خانوادگی از همان سالهای جوانی بهدنبال انجام کارهای خیر و ماندگاری بود که منفعت آن به عموم مردم برسد. این موضوع برخاسته از اعتقادی بود که او از خانوادهاش آموخته است.
این بانوی نیکاندیش با ذکر صحبتهای مرحوم پدرش ادامه میدهد: پدرم همیشه میگفت «تا زمانیکه زنده هستی، کار خیر و ماندگاری انجام بده؛ چون ثواب و خیر آن تا زمانیکه زنده هستی، به تو میرسد. بعد از مرگ هم این ثواب و خیر برای تو جاری و ساری خواهد بود.»
حاجخانم ادامه میدهد: توصیه دیگری که پدرم بر آن تأکید داشت، این بود که «کار خیری که خودت انجام بدهی، ثوابش هزاران برابر بیشتر از آنی است که فرزندت بعداز مرگ تو انجام بدهد.» این موضوع که روزی بتوانم کار و عمل خیر ماندگاری را انجام بدهم، همیشه در نظرم بود و دنبال فرصتی برای عملیکردن آن بودم.

ساخت مدرسه به نام شهید محله
مرحوم محمد خراسانیزاده درکنار سفرهداری و حمایت از خانوادههای نیازمند از کارهای خیر عامالمنفعه نیز غافل نبوده است. به گفته حاجخانم، مرحوم پدرش با کمک دو برادرش در بخشی از زمینهای خود، مدرسهای ساخته و دراختیار اداره آموزشوپرورش قرار داده بودند.
حمیدهخانم با ذکر خاطرهای از روز افتتاح این مدرسه میگوید: روزی که قرار شد مدرسه افتتاح شود، چند نفر از آموزشوپرورش به خانه ما آمدند و به پدرم گفتند «چون شما سازنده مدرسه هستید، میتوانیم مدرسه را به اسم شما نامگذاری کنیم.»
پدرم همیشه میگفت تا زمانیکه زنده هستی، کار خیر و ماندگاری انجام بده
پدرم با شنیدن این حرف خیلی ناراحت شد و به آنها گفت «این کار را برای رضای خدا انجام دادم. همین که خدا بداند، برایم کافی است. نام مدرسه را هرچه میخواهید، بگذارید.» بعدها با مشورتگرفتن مسئولان از پدرم تصمیم بر این شد، مدرسهای که در دهه ۶۰ در محله گاز ساخته شده بود به نام یکی از شهدای محله نامگذاری شود.
نیاز منطقه من را به حاجیآباد کشاند
حمیده خراسانیزاده بعد از فوت مرحوم همسرش آرزوی خود را عملی کرد و با خرید زمینی پانصدمتری در محدوده حاجیآباد، ساخت حسینیه و مجموعه مذهبی، فرهنگی، ورزشی آلیاسین را شروع کرد. خیّر نیکاندیش محله چهاربرج این زمین را به نیت ساخت حسینیه در سال۱۳۹۷ خریداری کرد.
او که مسیری طولانی را برای خرید و ثبت این ملک بهمنظور ساخت حسینیه طی کرده است، میگوید: در این مسیر و برای پیداکردن زمین مناسب برای ساخت حسینیه رفتوآمد زیادی به سازمانهای مختلفی مثل اداره اوقاف و شهرداری داشتم. با توجهبه نیاز منطقه و کاربری این قطعهزمین به خیابان حاجیآباد آمدم تا اینجا کار را انجام دهم. بعداز خرید، زمین در اداره اوقاف با کاربری حسینیه به ثبت رسید. دلیلش هم این بود که اگر عمرم کفاف ساخت حسینیه را نداد، اداره اوقاف با کمک خیّر دیگری این کار را به پایان برساند. اما خوشبختانه خودم توانستم کار را انجام دهم.
بانوی محله چهاربرج از همان ابتدا این زمین را با نیت ساخت حسینیه خریده بود و با وجود مخالفت برخی افراد خانواده و پیشنهادها برای ساخت فضاهای عمومی خیرساز دیگر، نظرش را تغییر نداد. او دلیل این انتخاب را حمایتهایی بیان میکند که امامحسین (ع) از او و خانوادهاش کرده است.
خراسانیزاده ادامه میدهد: هر سال، ماه محرم در خانه پدری ما مراسم عزاداری و سینهزنی محرم برگزار میشد و مرحوم پدرم مقید به این بود که این مراسم و عزاداریها در خانه ما ادامه داشته باشد. او معتقد بود که توسل به امامحسین (ع) همه گرفتاریها و مشکلات را رفع خواهدکرد. بعدها که ازدواج کردم این مسیر را ادامه دادم، گاهی اوقات با دادن غذای نذری و زمانی هم با یک چای در روضه خانگی.
از فروش آپارتمان تا طلاهای شخصی برای برآوردهشدن آرزو
حمیده خانم خراسانیزاده پس از برآورد هزینهها سهسال قبل ساخت این مجموعه فرهنگیومذهبی را شروع کرد، اما بهدنبال نوسانات شدید بازار، تنها موفق به تکمیل حسینیه شد. این بانو با ابراز تأسف و نگرانی از تکمیلنشدن مجموعه مذهبی، فرهنگی، ورزشی آلیاسین بیان میکند: برای تکمیل حسینیه ناچار به فروش آپارتمان و خانهای شدم که از پدر و همسرم به ارث برده بودم. با ادامهیافتن تورم و افزایش قیمتها علاوهبر اینها حتی مجبور به فروش طلاهایی شدم که از جوانی نگه داشته بودم. تا اینکه سرانجام ساخت حسینیه تکمیل شد و خرداد سال ۱۴۰۴، افتتاح و بهرهبرداری از آن انجام گرفت.
او که این روزها تنها دارایی و ثروتش همان حقوق بازنشستگی شوهرش است، امیدوار است که بتواند با جذب خیران دیگر، بخشهای باقیمانده این حسینیه را تکمیل کند و به بهرهبرداری برساند. حاجخانم ادامه میدهد: بهخاطر تکمیلنشدن این مجموعه خیلی نگران هستم. اگر افزایش قیمتها نبود، کار ساخت تمام شده و حالا خیالم راحت بود.
این مادر خیّر با کنارگذ اشتن بخشی از این مستمری، برخی از خردهکاریهای مجموعه را تکمیل کرده است، اما به قول خودش «با این ۱۰ و ۱۵میلیونتومانها کار تمام نخواهد شد و پایان کار نیاز به هزینهای میلیاردی دارد.»

نسل چهارم نیز همراه شد
خراسانیزاده که یکتنه همه کارها و پیگیریهای ساخت حسینیه را از ابتدا تا امروز به عهده داشته است، در این مسیر از کمک فرزندانش بیبهره نبوده و آنها تا جاییکه توانستهاند در انجام کارهای اداری و حتی مالی، او را کمک کردهاند.
منیره افضلی، دختر حمیدهخانم، میگوید: مادرم با وجود سن بالا خوشبختانه روحیه خستگیناپذیری برای پیگیری و ساخت این مرکز فرهنگی دارد و حتی بعضی جاها که برخی سازمانها همکاری نمیکردند و ما ناامید شده بودیم، مادرم کار را ادامه داد.
مادرم با وجود سن بالا خوشبختانه روحیه خستگیناپذیری برای پیگیری و ساخت این مرکز فرهنگی دارد
او ادامه میدهد: تکمیل حسینیه نتیجه همین پیگیریهای مادرم بوده است. من و همسرم، درکنار مادرم بودیم. ما دو خواهر وقتی تصمیم مادرمان برای ساخت این مجموعه را شنیدیم، خیلی خوشحال شدیم و حتی در جاهایی که کار به مشکل میخورد، به اندازه توانمان همراهی و مبالغی را تقدیم میکردیم تا در این کار شریک باشیم.
کانونی برای فعالیت خانمهای محله
فعالیت حسینیه آلیاسین در حاجیآباد این مکان را به مهمترین پایگاه و کانون فعالیتهای فرهنگی و مذهبی خانمهای چهاربرج تبدیل کرده است. زهرا غفوری، یکی از خانمهای همیشهحاضر در فعالیتهای این مجموعه، میگوید: از سال گذشته که حسینیه افتتاح شد، برنامههای قرآنی، دعا و ورزش عمومی برای بانوان بهصورت مداوم حتی در روزهای تعطیل درحال برگزاری است و حالا بعداز گذشت نزدیک به یک سال بیشتر خانمهای محل با این فضای معنوی آشنا هستند و ارتباط نزدیکی دارند.
برقراری کلاسهای ویژه مرتبط با خانواده مثل مشاورههای تخصصی تربیت فرزندان، رفتار با همسر و آسیبهای اجتماعی از دیگر برنامههای اجراشده در این محل است که تأثیر مثبتی بین خانوادهها داشته است.
بیبیعالم آقایی، از همسایهها و حاضران همیشگی مراسم حسینیه، با ابراز خوشحالی از حضور حمیده خراسانی زاده در برخی از مراسم برگزارشده میگوید: حضور ایشان قوت قلبی برای خانمهای محله است. این مادر مهربان در امور خیریه و یاریرساندن به نیازمندان هم با گروههای محلی همراه هستند که باعث میشود دل افراد زیادی را شاد کنند. من بارها دیدهام که با وجود احتیاج به پول برای تکمیل حیاط و باشگاه حسینیه به افراد نیازمند محله هم کمک کردهاند و با حال خوب میآیند و با حال خوب میروند.
* این گزارش پنجشنبه ۷ آبانماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۸ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.