علی دهنوی حلقه وصل اهالی کوچه سیدرضی ۴۵ است
از تعدادی از اهالی خواستهایم ویژگی همسایه خوب را بگویند و براساس آن بهترین همسایه شان را به ما معرفی کنند. پرسوجوی ما از تعدادی از ساکنان خیابان سیدرضی۴۵ ما را به وجه اشتراک میرساند. مردم همسایه قابلاعتماد را بهترین همسایه میدانند و بر این اساس سیدمیراحمد نقوی، استاد بازنشسته دانشگاه را به ما معرفی میکنند. او جایگاه ویژهای بین اهل کوچه دارد و آنها که میشناسندش، از او بهعنوان انسانی معتمد و امین محله یاد میکنند.
یک عمر تجربه در خدمت جوانان
شهریور سال ۹۴ بود که میراحمد نقوی از محله کامیاب به محله سیدرضی نقل مکان کرد. از همان شروع سکونت به قول اهالی، محله را دانشگاه دید و جوانان را دانشجویان خودش. به گفته یکی از همسایهها این نگاه سبب شد که خیلی زود از فضاهای عمومی محله مثل مسجد و پارک برای گفتوگو با جوانان و مشورتدادن به آنها در امور مختلف استفاده کند.
او حالا شده است استاد مشاور رایگان جوانان این کوچه؛ از انتخاب رشته گرفته تا راهاندازی کسبوکار و...
همسایهای درباره احمدآقا میگوید: اخلاق خوش و روی باز استاد نقوی در جذب نوجوانان و جوانان محله مؤثر بوده و خیال ما از اینکه بچهها یک مشاور دلسوز در محله دارند، راحت است. سیدمیراحمد نقوی درباره ویژگیهای یک همسایه خوب میگوید:
بهترین تعبیر، همان حدیثی است که هر آنچه برای خود نمیپسندی برای دیگر هم نپسند. رعایت همین یک نکته در هرجا بهخصوص در عالم همسایهداری میتواند گرهگشای مشکلات باشد و از خیلی از درگیریها و دلخوریهای احتمالی ممانعت کند.
استفاده از فرصت خدمت
میراحمد نقوی در ادامه گفتوگو از یکی از اهالی محله نام میبرد که باب آشناییشان در همین محله گشوده شده است؛ علی دهنوی، بازنشسته راهآهن که به گفته نقوی در محله، همه او را به سعهصدر و خیرخواهیاش میشناسند. او هوای اهالی محله را در امور مختلف دارد و از کمک دریغ نمیکند.
نقوی میگوید: آقای دهنوی باعث آشنایی خیلی از اهالی محله با یکدیگر است و نگاهش این بوده که آدمها را به هم نزدیک کند تا اینگونه برای رفقوفتق امور محله مشارکت بیشتر شود.
مهربانی، داشتن روی خوش و مدارا با همسایهها از نشانههای همسایه خوب است
علی دهنوی میگوید: من خادم افتخاری مسجد محله هستم و سعی کردهام از این فرصت استفاده کنم تا با آشنایی با اهالی محله گرهگشای کار آنها باشم. دوست دارم تا جایی که کنجکاوی نباشد، مشکلات مسجدیها را متوجه شوم و آنها را به افراد دیگری که میتوانند گرهگشا باشند، معرفی کنم. این گونه حلقه خیر ایجاد میشود.
او درباره همسایه خوب میگوید: مهربانی، داشتن روی خوش و مدارا با همسایهها از نشانههای همسایه خوب است. نکته مهم اعتقاد به این است که هر قدمی، چه خیر و شر برای کسی برداری، چندبرابرش به خودت برمیگردد.
کارراهانداز محله
نفر سوم را علی دهنوی به ما معرفی میکند و از عبدا... امینی، بازنشسته تأمین اجتماعی نام میبرد. مردی خندهرو و خوشاخلاق که با روی باز از همه استقبال میکند و کارراهانداز یک محله است. دهنوی میگوید: اولینبار که با آقای امینی آشنا شدم، وقتی بود که پشت در مسجد مانده بودم. شمارهای به من داده شد و گفتند ایشان کلیددار مسجد است.
دهنوی میگوید: آقا عبدالله جانباز هستند. ایشان از گذشته تاکنون کارهای ماندگاری انجام داده است. ما آقاعبدالله را به واسطه آبادیای که به محله آورده است، میشناسیم. او گروهی متشکل از دوستان هممحلی تشکیل داده است و هروقت برای عمران، سرسبزی، امور کسبه یا موضوعات عمومی مشکلی پیش بیاید، از شهرداری و بقیه ارگانها پیگیری میکند که رفع شود.
عبدالله امینی میگوید: محله زندگی مثل خانه آدم است. اگر در محله مشکلی پیش بیاید، مثل خرابی جوی و جدول یا نیاز به رفع چالهچوله پیادهروها، تأمین روشنایی کوچه و... باید یکی دغدغه آن را داشته باشد. او معتقد است از نشانههای همسایه خوب همین دغدغهمند بودن درباره آبادانی محله و برداشتن قدمی به اندازه سهم خودش است.
* این گزارش پنجشنبه ۲۹ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۷ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.