پوریا رخشانی هفتسال پیش با تشویق خانوادهاش وارد دنیای فوتبال شد. اگرچه در روزهای نخست، نگاهش به این ورزش جدی نبود و فوتوفن آن را خوب نمیدانست، حالا کارنامه پربارش، نوید آیندهای درخشان برای او را میدهد.
دورهمی شاد برای خانوادهها در فرهنگسرای خانواده بخشهای متنوعی دارد که هم برای بزرگترها و هم بچهها در نظر گرفته شده است. برنامهای که از دو هفته گذشته در فرهنگسرای خانواده دوباره روشن شده است.
مرتضی اعتمادی، یکی از دروازهبانان برجسته فوتبال خراسان در دهههای ۵۰ و ۶۰ بود؛ فوتبالیستی که برای جوانهای آن دهه اسطوره بود، اما جوانهای این دوره کمتر او را میشناسند. او سوم اردیبهشت ۱۴۰۵، در یکی از بیمارستانهای نزدیک دورتموند آسمانی شد.
اردیبهشت۱۴۰۳ با همت اهالی و پیگیریهای حسین سرایینوغانی، فنس ورزشی خیابان حجاب ۷۱ راهاندازی شد و اسمش را هم «اردیبهشت» گذاشتند. امروز دراین فضا صدای برخورد توپ با زمین و خنده بچهها جای بوق کامیونها را گرفته است.
امروز در حیاط مدرسه، هدف فقط بازی و سرگرمکردن بچهها نیست، بلکه این فعالیتها قرار است آنها را با نسل پدران و پدربزرگهایشان گره بزند. چند سنگ روی چمن مصنوعی حیاط توسط الهام یزدی چیده میشود.
زهرا صالحی، دختر آرام و خوشاخلاق تیم ملی والیبال بانوان است که دراین چند سال اخیر تنها نماینده خراسان رضوی در ترکیب تیم ملی بزرگسالان بوده و در میادین بزرگی به میدان رفته و خوش درخشیده است. او یکی از بهترین سرعتیهایایران است.
محسن مردانی رویای فوتبالیست شدنش که به نتیجه نرسید، به این فکر افتاد که فضای ورزشی را برای استعدادیابی بچههایی که امکاناتش را ندارند، فراهم کند. او نه دنبال عنوان بود، نه شهرت، اما از تماشای تلاش این نوجوانها انرژی میگیرد.
زمین تنیس خاکی برکت، پاتوق تنیسبازان شهر مشهد است و باتوجهبه کمبود زمین تنیس در شهر مشهد راهاندازی آن در محله شهیدرضوی تحولی اساسی برای زیرساختهای این رشته به حساب میآید.
زمین چمن مصنوعی بوستان فدک، جایی است که برای خیلی از فوتبالیستهای کوچک محله، حکم استادیوم آزادی را دارد و مسابقات داغ و پرهیجان درآن برگزارمیشود.
کنار زائرانی که وضو میگیرد، کودکانی هم هستند که فرصت را برای آببازی غنیمت میشمارند؛ ترکیبی دلنشین از آرامش عبادت و نشاط کودکی. بچهها درحالیکه قطرات آب بر صورتشان میپاشد، با خندهای معصومانه شادی میکنند.
زمین ورزشی روباز بوستان برکت دارای دو زمین بسکتبال و دو زمین بدمینتون است که معمولا عصر و شب با حضور ورزشکاران لحظات جذابی به خود میبیند.
حالا مهدی جعفری، ستاره فیکس و تأثیرگذار تیم ملی بسکتبال ایران است؛ چیزی که چندسالی بود بسکتبال مشهد در انتظارش بود. او در بازی حذفی مرحله یکچهارم نهایی درخششی خیرهکننده داشت.
سیدمحمد میراکبری تعریف میکند: یکی از تفریحات همیشگی بچههای محله در روزهای گرم سال، آبتنی در جوی آب وسط کوچه شهیدرستمی۲۲ بود؛ جویی که آب باغترههای اطراف را تأمین میکرد و پناهگاهی برای بچهها از گرمای تابستان بود.
حجتالاسلام حامد خاکپور، روحانی جوان محله پورسینا بیش از ۱۰ سال از وقتش را صرف تکامل علمی و اخلاق بچههای محله کرده است.
احمد مینایی روزی در سالهای اواسط دهه ۶۰، بچههایش را برای تفریح برده و دیده بود چرخوفلک ششمتری انگار آنقدر که باید هیجان ندارد. همین اتفاق موجب شد بعداز چند سال، یک چرخوفلک سیمتری بسازد.
حجت ریحانه، مدیرعامل جوان استودیو «باباردو» از استان خراسان رضوی (مشهد) که با سه بازی در جشنواره بازیهای رایانهای «فجر» شرکت کرده بود، توانست چهار عنوان کسب کند.
نوجوانان خلاق محله کوی سلمان با طراحی یک بازی، رتبه اول مرحله استانی جشنواره خوارزمی را کسب کردند.
بالغبر ۱۵۰نوع بازی سنتی در ایران وجود داشته که بهمرور زمان و با تغییر شیوههای زندگی، از میان رفته است. یکی از همین بازیها بازی «توپ و چوب» یا «زنجیر پله» است که ساکنان محله ثامن، هر روز بعدازظهر انجام میدهند.
در زنگ ورزش بود دبیرستان دخترانه نجمه صدری خبری از والیبال، بسکتبال، بدمینتون نیست و جایش را بازی های بومی و محلی مانند «هفتسنگ»، «زو»، «وسطی»، «شیطونفرشته» و «یکقل دوقل» داده است.
رضا وقاری شورجه خوره بازیهای کامپیوتری است. به قول خودش تنها کسی که گرد پایش میرسد برادرش حسین است. این دو برادر بیشتر از ۱۲۰ کنسول بازی در خانه دارند، از اتاری و میکرو تا انواع پلی استیشن!