پوریا رخشانی؛ هافبک‌چپ آینده‌دار محله پورسینا

پوریا رخشانی هفت‌سال پیش با تشویق خانواده‌اش وارد دنیای فوتبال شد. اگرچه در روز‌های نخست، نگاهش به این ورزش جدی نبود و فوت‌و‌فن آن را خوب نمی‌دانست، حالا کارنامه پربارش، نوید آینده‌ای درخشان برای او را می‌دهد.

پوریا هدف‌های بزرگی در سر دارد و می‌خواهد در آینده در تیم ملی برای کشورش افتخار‌آفرین باشد. مربی‌اش هم او را یکی از استعداد‌های درخشان و آینده‌دار منطقه‌۶ می‌داند و معتقد است که راهی روشن در پیش دارد. پوریا رخشانی متولد سال ۱۳۹۰ و دانش‌آموز مدرسه شانه‌چی در محله «پورسینا» است.

مطلب مرتبط خاطرات بازیکنان تیم فوتبال عقاب مشهد در دهه ۷۰

-چه شد که به فوتبال علاقه‌مند شدی؟

از زمانی که یادم می‌آید عاشق فوتبال بودم. بیشتر وقت‌ها در کوچه‌ها و زمین‌های خاکی محله با دوستان و هم‌محله‌ای‌ها فوتبال بازی می‌کردیم. همان بازی‌ها باعث شد کم‌کم علاقه‌ام به فوتبال بیشتر شود. پدر و مادرم هم وقتی این علاقه را دیدند، تصمیم گرفتند من را در کلاس فوتبال ثبت‌نام کنند.

-اولین‌بار در چه تیمی بازی کردی؟

اول در کلاس و تیم مهرورزان ثبت‌نام کردم و تمرین‌هایمان در زمین چمن نصرت برگزار می‌شد. آن زمان تازه با فضای حرفه‌ای فوتبال آشنا شده بودم و خیلی چیز‌ها را تازه داشتم یاد می‌گرفتم. بعد‌از مدتی از‌طریق دوستان فوتبالیستم با آقای مصطفی صفری آشنا شدم و وارد تیم شاوان شدم.

-الان تمرین‌هایت چطور برگزار می‌شود؟

هر هفته سه یا چهار جلسه تمرین داریم و در زمین‌های مختلف مثل نصرت تمرین می‌کنیم. البته تمرین‌های ما فقط فوتبال نیست. مربی‌مان همیشه می‌گوید بازیکن باید از نظر بدنی هم آماده باشد. به همین دلیل تمرین بدن‌سازی با کش هم انجام می‌دهیم. به‌تازگی هم آقای صفری، مکانی را در پورسینا برای تمرین‌های بدن‌سازی ما فراهم کرده‌اند و آنجا تمرین می‌کنیم.

-الگویی هم در زندگی داری؟

الگوی من آقای مصطفی صفری است. او فقط به فکر نتیجه‌گرفتن نیست و واقعا برای پیشرفت بچه‌ها زحمت می‌کشد. خیلی از بچه‌های تیم حتی هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنند، اما مربی‌مان باز هم با دلسوزی کنارشان است و تلاش می‌کند همه پیشرفت کنند.

-در چه پستی بازی می‌کنی؟

من در پست هافبک چپ بازی می‌کنم و این پست را خیلی دوست دارم. احساس می‌کنم می‌توانم در این پست بهتر به تیم کمک کنم. البته به دروازه‌بانی هم علاقه دارم و دوست دارم یک‌بار آن را هم به‌صورت جدی امتحان کنم.

-بهترین خاطره فوتبالی‌ات چیست؟

مربوط به مسابقات لیگ دسته دو شهرداری است که آبان سال گذشته برگزار شد. ما در آن مسابقات شرکت کردیم و بعد از یکی از بازی‌ها داوران و مسئولان مسابقه، من را به‌عنوان بازیکن برتر زمین انتخاب کردند. گفتند به خاطر تکنیک‌هایی که در بازی به کار می‌بردم، این عنوان را گرفته‌ام. آن روز خیلی خوشحال شدم و انگیزه گرفتم که بیشتر تلاش کنم.

-تا حالا پیشنهاد بازی در تیم‌های دیگر را هم داشته‌ای؟

چند بار پیشنهاد داشته‌ام. مثلا سال گذشته در یکی از مسابقات، یک مربی اصفهانی من را برای بازی در تیم سپاهان اصفهان دعوت کرد. خیلی خوشحال شده بودم، اما شرایطش را نداشتم که از خانواده دور شوم و به شهر دیگری بروم.

-بزرگ‌ترین هدفت در فوتبال چیست؟

دوست دارم در آینده بازیکن تیم ملی شوم و برای کشورم افتخارآفرینی کنم. همچنین دوست دارم بعد‌ها یک مربی خوب شوم و بتوانم به بچه‌هایی که به فوتبال علاقه دارند کمک کنم تا پیشرفت کنند.

* این گزارش دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۲ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.