تیم فوتبال«گلچهره» تازه در محله شکل گرفته بود و محمود وظیفهدوست و هممحلیهایش آرزوی یک مسابقه جدی با محلات دیگر را داشتند. تابستان۱۳۵۵ آرزویشان به بار نشست اما پایشان به توپ و میدان نرسیده مسابقه به پایان رسید!
خاطرات کودکی فهیمه رحمانی به دورهمیهای خانوادگی و بازیهای گروهی میرسد. بزرگتر که میشود، علاقهاش به بازیهای بومی و محلی بیشتر میشود تا به ایده اختراع یک بازی فکری برسد.
چند گروهند؛ عدهای که از همه پیرترند و سنشان به ۸۰ پهلو میزند گوشهای نشستهاند، تماشاگرند و به اصطلاح خودشان، بازنشسته تیله بازی. مهم ۶۰سالهها هستند که گرد و خاک میکنند.
محمدحسن وزیریفرد میگوید: هدف اصلی ما از برگزاری مسابقه نوجوانان برتر، همکاری، همافزایی و برقراری ارتباط بین مساجد بود. میخواستیم نوجوانان ازطریق برنامههای فرهنگی به مساجد و هیئتها جذب شوند.
فرهنگسرای کودک و آینده بیشاز پانزدهسال است شادی را برای کودکان به ارمغان آورده است.در این فرهنگسرا مفاهیم تربیتی و آموزههای دینی در قالب قصه و بازی، به بچهها آموزش داده شود.
دختران دبستان شهیدرحمانیپور چندروزی است صحن حیاط مدرسه را رنگارنگ میبینند که پر است از بازیهای گروهی و فکری و خلاقانه، مارپله اخلاقی، جمعوتفریق و بازی تمرکز که به کمک مادرانشان طراحی شده است.
کلاس قناد کوچولو هر هفته، صبح چهارشنبه با حضور مادرها و دخترها زیر نظر استاد باسابقه آشپزی در فرهنگسرای کودک و آینده برگزار میشود.
مهدی محمدپورروحی، جزو اسکیتبازان و اولین مربیان این رشته در مشهد است. به گفته او از حدود سال۶۴ در مشهد اسکیتبازان در پارکها و خیابانها بازی میکردند ولی زمین مشخصی نداشتند.
دیدن علاقه بچهها به حضور در مسجد سبب شد احمدآقا تصمیم بگیرد محیط مسجد را برای حضور آنها آماده کند؛ پیشنهاد داد پنجشنبهها یک ساعت مانده به اذان مغرب همراه سایر دوستانشان میتوانند به مسجد بیایند تا دور هم بازی کنند.
تکتمسادات طباطبایی میگوید: هدف اصلی از تأسیس این مرکز آموزشی، تربیت و پرورش و الگوسازی برای دانشآموزان محله بوده است که تا امروز به آن پایبند بودهاند و هماکنون نیز طرحهای فوقبرنامه و برنامههای متنوع تابستانه در دست اجرا قرار دارد.
تابستان بچههای این محله با کودکی پدر و مادرشان فرقی ندارد! آذر بصیر میگوید: در هفته چندینبار صدای ترمز خودروهای عبوری را میشنویم و دلمان هری میریزد که نکند کودکی...
شهین دارابی رشته تخصصیاش تربیت بدنی است. او از سال ۶۵ کارش را شروع کرده و ۱۵۰ بازی بومی خراسان رضوی را با کمک دانشجویانش گردآوری کرده است. از اَلَک دولَک تا هفتسنگ.
مدیریت بوستان کوهسنگی باتوجهبه محبوبیت این ورزش و برای رفاه ورزشکاران در سال۱۳۹۵ دو میز سیمانی را تبدیل به ۱۰ میز شیشهای کرد.
محمدعلی عبدی میگوید: بین بازیهای بچههای قدیم، توشلهبازی (تیلهبازی) و بجلبازی (به استخوان زانوی پای گوسفند بجل میگفتند) از همه معروفتر بود و طرفداران زیادی داشت.
دعوابازی، شن بازی و تیله بازی تفریحات تابستان بچههای بولوار شهید رجایی است.
منطقه ۳ شهرداری مشهد یکی از مناطق پیشرو و فعال در زمینه ایجاد بوستان به ویژه در میان مناطق کمتر برخوردار است و امروز سرانه فضای سبز در این منطقه از ۱.۷متر برای هر نفر به ۲.۴متر رسیده است.
اینکه بچههای امروز تمایلی به این بازیهای سنتی و قدیمی ندارند، طبیعی است؛ چون سرگرمیها زیاد شده است.
سید مسعود حسینینژاد میگوید: در سبزوار وقتی میخواهیم بگوییم که کسی ناراحت یا عصبانی است، در اصطلاح میگوییم که طرف «وِرغُصه» است.
محمد مخملی، مدیر فعلی مجموعه شهربازی مشهد میگوید: تقریبا همه دستگاههای فعلی، قدیمی و مستهلک هستند و بهتر است که از رده خارج شوند.
پسران و دختران نوجوان، چولی قزک را در کوچهها میگردانند تا هرکس که تمنای باران دارد، کاسه آبی بر او بپاشاند.