«جواد جوانمقدم» به جای استفاده از موتور و ماشینهای دودزا، از اسکیت برای عبور و مرور استفاده میکند. خودش میگوید: دوست دارم از ۲۴ ساعت ۲۵ ساعت اسکیت بزنم!
فاطمه ملکینیا به توصیه دوستانش و تحقیقاتی که انجام داده، وارد رشته ورزشی ووشو شده و در مدت کوتاهی به مدال طلای مسابقات استانی رسیده است. همچنین به هنر علاقهمند است و در رشته نقاشی و گروه سرود فعالیتهای شاخصی دارد.
رکسانا حسنزاده توانسته با نوشتن کتاب تصویری «نجات ماهی» مقام اول داستاننویسی را در سال ۱۴۰۳ به دست آورد. این مسابقه را نهاد کتابخانههای عمومی کشور برگزار کرده و او تا سطح استانی پیش رفته است.
فاطمه اکرمی وقتی فقط ۶ سال داشت، به تمرینات ژیمناستیک روی آورد. خیلی زود در این رشته به مدالهای رنگارنگ رسید و خیلی زود آن را کنار گذاشت. علاقه به ورزش سبب شد در چهاردهسالگی کیکبوکسینگ را انتخاب کرد و توانست در سطح کشوری افتخارآفرینی کند.
محسن فریمانی، داور مشهدی فدراسیون را همه در مستطیل سبز میشناسند. وی از سال ۶۸ فعالیت حرفهای خود را در زمینه داوری آغاز کرده و تاکنون شاهد قضاوتهای خوب او در بازیهای مختلف لیگبرتر فوتبال بودهایم.
رمضان شکری، پیشکسوت دهه ۷۰ و ۸۰ ابومسلم، عرق و علاقه خاصی به پیراهنهایش در دوران حضور در این باشگاه دارد. او میگوید: ما متعلق به نسلی هستیم که برای رسیدن به یک پیراهن خیلی زحمت میکشیدیم.
ریحانه نجیبنژاد از سهسالگی ژیمناستیک را شروع کرد و بعد از مدتی این رشته را رها کرد. او دوباره ژیمناستیک را از سر گرفته و دو مقام اول استانی و یک مقام اول گروهی در سطح کشور به دست آوردهاست.
نازنینفاطمه مجدپور توپکانلو چندسال پیش، کاراته را حرفهای آغاز کرده و با وجود محدودیتهایی که سر راهش بوده است، در مسیر موفقیت به پیش میرود. او میخواهد به سکوی قهرمانی جهان برسد.
فاطمه بیات در ۱۰ سالگی رشته کیکبوکسینگ را شروع کرد و حالا تمریناتش را بیش از پیش افزایش داده است تا همچنان برای محله شریف و شهرش افتخارآفرینی کند.
جواد بهادری از ششسالگی پابهتوپ شد و در کوچه و مدرسه با دوستانش فوتبال بازی میکرد، اما ۵سال بعد، با ورود به دنیای کشتی، همهچیز برایش تغییر کرد. حالا در همین سن کم، چندمدال طلای استانی در کارنامه دارد.
مرتضی اعتمادی، یکی از دروازهبانان برجسته فوتبال خراسان در دهههای ۵۰ و ۶۰ بود؛ فوتبالیستی که برای جوانهای آن دهه اسطوره بود، اما جوانهای این دوره کمتر او را میشناسند. او سوم اردیبهشت ۱۴۰۵، در یکی از بیمارستانهای نزدیک دورتموند آسمانی شد.
محمد میرفخرایی با عناوین مختلفی از مربیگری گرفته تا پهلوانی به جامعه ورزش خراسان و کشور خدمت کرده است. او آخرینبار سال۱۳۵۰ با نام قوچان روی تشک کشتی رفت و در سطح کشوری مدالهای زیادی به دست آورد.
مریم عظیمیکوهی در خانوادهای ورزشکار متولد شده است. او آبان ۱۴۰۴ جزو تیم اجرایی نخستین مسابقه تکلیفت و لیفتتراپ بانوان در خراسان رضوی بود، این روزها در باشگاه بدنسازی خود مشغول مربیگری است.
تیم بسکتبال طرح مسکن ثامن مشهد به لیگ دستهاول بسکتبال کشور راه یافت و همه مشهدیها را خوشحال کرد. دنبال ماجرا را که گرفتیم، رسیدم به منطقه خودمان؛ به جایی که تنها تیم دستهیکی بسکتبال استان از آن سر بلند کرده است.
محمد گروهی یکی از قهرمانان آسیا و یکی از ملیپوشان صاحبنام در کشور است. این جودوکار منطقه ۱۰ مدت ۱۵ سال است که در این رشته ورزشی فعالیت میکند و قهرمان دو دوره مسابقات غرب آسیاست.
مجید یعقوبی یکی از فوتبالسیتهای خوب منطقه ۷ مشهد بود که سابقه بازی در تیمهای آب و برق، علوم پزشکی و صبا را در کارنامه ورزشی خود داشت. مجید براثر حادثه از دنیا رفت، اما هرسال به یاد او مسابقاتی برگزار میشود.
نازنینزهرا نیکو چهار سالی میشود قدم روی تشک ژیمناستیک گذاشته و در این مسیر موفقیتهایی کسب کرده است. او تلاش میکند این ورزش را تا بالاترین سطوح بازیکنی و مربیگری ادامه دهد تا نامش در بین ورزشکاران نامدار بانو در کشور ثبت شود.
اردیبهشت۱۴۰۳ با همت اهالی و پیگیریهای حسین سرایینوغانی، فنس ورزشی خیابان حجاب ۷۱ راهاندازی شد و اسمش را هم «اردیبهشت» گذاشتند. امروز دراین فضا صدای برخورد توپ با زمین و خنده بچهها جای بوق کامیونها را گرفته است.
ژیمناست نوجوان توس، با وجود امکانات کم مسیر موفقیت را پیدا کرده و معتقد است با وجود امکانات کم باید قدر فرصتها را دانست و از تمام لحظهها برای رفتن به سمت علاقهمندیها و موفقیت استفاده کرد.
مهسا خسروی از آن نوجوانهایی است که انرژیاش پایانی ندارد. او از ۶سالگی وارد دنیای ژیمناستیک شد و حالا بعد از ۱۱سال تمرین، ۲۰ مقام استانی از طلا تا برنز و یک مقام کشوری تیمی را در کارنامهاش دارد.