موسی عصمتی میگوید: یک روز بی هوا از دهانم دررفت و گفتم: «درس میخوانم.» دل مادر شاد شد و مجبور شدم به آن انزوا پایان دهم. صبح یکی از روزها با مینی بوس آمدیم مشهد و دنبال مدرسه ویژه نابینایان.
ابراهیم باقریپور میگوید: در این سالهای معلمی متوجه شدم معلم باید یک سطح استدلال بالاتر از شاگردانش داشته باشد. درواقع معلم همان حرف شاگرد را میزند، با این تفاوت که برای آن استدلال میآورد.
جمشید لامی که ۲۴ سال است به خواست خودش در مناطق محروم خدمت میکند، طی سهسال دبیرستان فردوسی که در فهرست مدارس تخریبی بود را به مدرسهای هوشمند تبدیل کرد.
عفت شیدا در کورترین نقطه که از امکانات اولیه زندگی بی بهره بود، معلمی را شروع کرد و ۱۰ سال به عنوان معاون نمونه شناخته شده و در جشنواره «الف تا» مقام اول کشوری و در «درس پژوهی» نیز مقام اول استان را دریافت کرده است.
کوچه شهیدرفیعی ۱۷ در محله فرهنگیان به نام شهید محمدابراهیم شادمهر مزین شده است. بزرگترین شاخصه این معبر که از سمت دیگر به شریعتی ۴۷ میرسد، این است که کسی در آن سکونت ندارد.
احمدرضا احمدیان میگوید: هروقت از روبهروی کوچه هویزه۴ رد میشوم و چشمم به پارکینگ اداره مخابرات میافتد، سالهای کودکی جلو چشمم زنده میشود؛ ما بچههای محله در آن فوتبال بازی میکردیم.
«فاطمه بذرافشان» از سال ۷۹ فعالیت قرآنی خود را شروع کرد و در ادامه با شکلگیری مدرسه قرآنی رضوانیه برای تربیت نسلی قرآنی از مقاطع ابتدایی اقدام کرد.
از مجموع مدارس دینی فراوانی که گرداگرد حرمرضوی شکلگرفته بودهاند، فقط چهار مدرسه، آنهم به واسطه حلشدن در ابنیه حرم، باقیمانده است. یکی از این مدارس، مدرسه تاریخی دودر است.
مرتضی مخیر ۱۶ سال دارد؛ اما در کلاس دوم راهنمایی درس میخواند! او مثل خیلی از بچهها در این سن و سال، نمیتواند از مادرش جدا شود و همین موضوع او را چندسال از مدرسه دور کرد.
حامد طاهریفر میگوید: بافت محله کوشش تا دهه ۸۰ سنتی بود. خانهها یک و نهایتا دوطبقه بودند. از آن دهه به بعد، پدرم خانه پدریاش را تبدیل به آپارتمان کرد و دیگر از آن خانه قدیمی خبری نیست.
پارسا قدرت چهار سال پیش به گروه سرود عشاقالمهدی (عج) پیوست و یکی از اعضای اصلی و تکخوان این گروه هنری است. علاقه و استعدادش سبب شد به مداحی و ذکر اهلبیت (ع) نیز علاقهمند شود. او حالا عضو گروه نغمهسرایان حرمرضوی است.
هر چهارشنبه، حیاط دبیرستان سرخوش پُر میشود از بوی عدسی داغ، آش رشته و... و دانشآموزان گرداگِرد حیاط مدرسه میایستند و صلوات خاصه امامرضا (ع) را میخوانند.
کوچه بوستان ۵/ ۱۹، معبری فرعی در محله جاهدشهر است که اولین سکونتها در آن از حدود بیستسال پیش آغاز شد. این کوچه پر شده است از خانههای ویلایی که فضای کوچه را دلنشین و زیبا کردهاند.
در معابر محله نوفللوشاتو آپارتمان سازی کمتر به چشم میخورد و بیشتر خانهها، بافت قدیمی خود را حفظ کرده است. نوفل ۱۸ یکی از این معابر است. کوچهای کوتاه با خانههای اغلب ویلایی که بیشتر آنها دوممر هستند.
در بخشی از کوچه شیرودی۱۳، یزدیها بهعنوان ساکنان اولیه این معبر زندگی میکردند و صاحبان باغ و دام بودند؛ بههمین دلیل این کوچه به نام یزدیها شهرت داشت.
ابراهیم نعیما و امیرمحمد مردانی دو نوجوانی هستند که با باور اینکه «در محرومیتها استعدادها شکوفا میشود» در رقابت پژوهشسراهای دانشآموزی شرکت کرده و با کسب رتبه نخست کشور برای مشهد افتخارآفرینی کردند.
نفس نعمتی از کودکی آموزش زبان انگلیسی را شروع کرده است و در دوره مقدماتی المپیاد بینالمللی زبان انگلیسی امتیاز عالی کسب کرده و بهزودی در مرحله دوم آن شرکت خواهد کرد.
محمدجواد و ابوالفضل آرمان، یکی دوازدهساله و دیگری هشتساله؛ یکی از یکی بانمکتر. آنکه بزرگتر است، در مدرسه برای بچهها شیرینکاری انجام میدهد و برادرزادهاش هم پاهایش را ۱۸۰ درجه باز میکند.
در مجتمع دینیفرهنگی منتظرالمهدی (عج) مسجد، حسینیه، مدرسه علمیه، کتابخانه و بنیاد نیکوکاری فعالیت دارند، کلنگش سال ۷۲ بر زمین خورده و ۴ سال بعدش هم گشایش یافته است.
کوچه استادیوسفی ۵ در محله شاهد دو شاخصه مهم دارد؛ اول اینکه اداره آموزشوپرورش ناحیه ۷ در ابتدای این خیابان قرار گرفته و شاخصه دوم آن، نامگذاری کوچه به نام شهید ناصر فضلیبرآبادی است که خانوادهاش نیز در این معبر سکونت دارند.