هدف سید جواد رحیمزاده از راهاندازی گروه هنری ققنوس در سال۸۰ تولید نمایشهای خاص کودک و نوجوان بود.
محله
آب و برق
محله آبوبرق امروزی را زمینهای سه روستای پاچنار، مفتآباد و نُهدره، تشکیل میدهد. این محله یادگار مهندس جواد شهرستانی، مدیرعامل وقت شرکت آب و برق است. سال ۱۳۴۰ او زمینهایی که بدلیل بیصاحب بودن به مُفتآباد معروف بود را از منابع طبیعی گرفت و به کارگران و مدیران آبوبرق مشهد واگذار کرد.
علی محمد جمالی بهنام متولد ۱۳۲۸ است و از سال ۹۲ تاکنون دیالیز میشود، اما او یک کوهنورد و طبیعتگرد است. جالب اینجاست آشتی او با کوه و طبیعت درست زمانی اتفاق میافتد که کلیههایش به جبر زمان با او قهر کردهاند.
بهروز باهنر بیشاز هرچیز در مدلهای آموزشوپرورش رایج، پژوهش کرده است و زیروبمهای این حوزه را میداند. دو زونکن پر، لوح تقدیر و سند و مدرک از کارهایش دارد و تا دلتان بخواهد جام و تندیس گرفته است.
کتابخانه مسجد امامجعفرصادق (ع) با بیش از ۷۰ هزار جلد کتاب متنوع و پانصد متر مربع مساحت، هر روز پذیرای افراد کتابخوان محله آب و برق است.
ناصر دیانتی کلیددار تمام صندوقهای زرد کنار خیابانهای محله آبوبرق بوده است آن هم زمانی که کار و زندگی مردم با پست و همین صندوقهای زردرنگ کنار خیابان گره کوری داشت.
سکینه حیدریان، که نابینای توانمندی است، دوسالی میشود در سمت مدیرعامل مؤسسه «رؤیای سفید نابینایان» فعالیت میکند. نفر دوم جواد عباسی است، کارشناسارشد ادبیات فارسی دارد و درحالحاضر اپراتور تلفنی آژانس است.
«کارالند» یا «شهر مشاغل» نخستین مجموعه در نوع خود در کشور است. این مرکز با مساحت حدود هزار و صدمترمربع در طبقۀ سوم برج «آرمیتاژ» قرار دارد.
علیرضا نجفی ۱۵ سال بیشتر نداشته که از پشت نیمکت مدرسه بلند میشود و روی تختهسیاه کلاس مینویسد: «من سرباز وطنم.»
کانون فرهنگیاجتماعی مسجد امامجعفرصادق (ع) در محله آب وبرق برای همه اعضای خانواده، از نوه تا پدربزرگ، طرحی معرفتی برنامهریزی کرده است.
دغدغه علی وجدانی، هنرمند رشته منبت و معرق، هنرمندانی است که عمری در کارشان موی سپید کرده و استاد شدهاند و حالا عزلتنشینی را به هر چیزی ترجیح میدهند.
ربابه قویپنجه مادربزرگ شصتوهفتساله ساکن محله آبوبرق بعد از سالها کمک به دیگران، سال۸۰ خیریه حضرت ابوالفضل (ع) را راهاندازی کرد.
دوسال است دویستنفر از بانوان محله آبوبرق در چهارشنبههای زیارتی امامرضا (ع)، وعده ناهارشان را برای چند نفر بیشتر درست میکنند.
آنیسا دختر سختکوشی است و حداقل روزی سهساعت تمرین میکند و تا امروز هیچوقت تمریناتش را متوقف نکرده است. گاهی هم با خواهر کوچکترش به پارک محله میرود و آنجا تمرین میکند.
ثریا مهاجر ۳۲ سال دارد و ساکن محله آب و برق است. او درمحله به عنوان یک هنرمند و کارآفرین میشناسند؛ ثریا مدرک کارشناسی شیمی دارد، اما چندسالی است که کارگاه چرم دوزی راه اندازی کرده و دست هم سن و سالهای بیکار خودش را میگیرد.
«طرخ نقی» قدیمیترین نامی است که از دل خاطرات ریش سفیدان محله آب و برق استخراج شد.
هادی کاظمنژاد جانبازشیمیایی ۷۰ درصد است که بیش از ۳۰ سال است نفس به نفس زندگیاش با داروها و قرصهای رنگارنگ، تاولها و زخمهای پوستی، خسخس سینه و سرفههای مکرری که عددش به صدها بار در روز میرسد، گره خورده است.
۴۳ سالی میشود که «مادر همه کودکان» لقبش میدهند؛ صفیه خاتون سرجامی را شاید بتوان پرسابقهترین خیّر محله حافظ دانست.
محسن کریمی راد پس از کسب عناوین قهرمانی در رشته بوکس، به رشته «معکوس دویدن» روی آورده و حالا با ۵۰ کیلومتر دویدن معکوس رکورددار این رشته در ایران است.
دکتر محمد رضوانی که از سال ۶۷ دبیر کل «جمعیت سبز بینالملل» است، تمام دغدغهاش طراوت دادن و شادابی به شهر و کشوری است که در آن زندگی میکند.
استاد علیاکبر اسماعیلیقوچانی کتابت بزرگترین قرآن کریم جهان را انجام داده است. کتابی که پس از هشت سال تلاش خستگیناپذیر اواخر سال ۹۵ به آیه پایانی رسید.