کد خبر: ۹۸۹۸
۰۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۵:۰۰
شیبک دختران محله طلاب را به ورزش رزمی علاقه‌مند کرده است

شیبک دختران محله طلاب را به ورزش رزمی علاقه‌مند کرده است

معصومه شیبک، استاد رزمی‌کاری است که ۱۳ سال قبل ورزش بهترین دوست او شد. این استاد ورزشکار همیشه سعی کرده است تا علاوه بر اینکه خودش ورزش می‌کند، علاقه‌مندان را هم آموزش بدهد.

فاطمه کلاته| تاکنون در اطراف خود بانوان ورزشکاری را دیده‌ایم که با تمام مشغله‌های روزمره توانسته‌اند در عرصه ورزش با تلاش مضاعف خوش بدرخشند. منطقه چهار جزو مناطقی است که بسیاری از ورزش‌کاران توانسته‌اند با کمترین امکانات موجود، بیشترین بهره را ببرند.

معصومه شیبک یکی از همین ورزشکاران به‌شمار می‌رود. او بزرگ‌شده محله طلاب است. شیبک پس از سپری‌کردن سیزده سال تمرین در رشته کاراته، هم‌اکنون به‌عنوان استاد این ورزش را دنبال می‌کند. این بانوی جوان منطقه تاکنون مقام‌های مختلفی در عرصه ورزش رزمی به دست آورده است. در این شماره به سراغ او می‌رویم و در گفتگویی صمیمانه، پای صحبت‌هایش می‌نشینیم.

 

کارنامه پر افتخار معصومه

معصومه شیبک سی‌ساله بعد از اخذ مدرک دیپلم به سفارش خانواده به فعالیت در رشته کاراته روی می‌آورد. حدود سیزده سال در رشته کاراته (سبک کیوکوشین) به تمرین و مبارزه می‌پردازد. او به‌عنوان استاد تاکنون شاگردان زیادی را به ورزش تشویق و ترغیب کرده است.

شیبک با تلاش و پشتکار خود توانسته است در مسابقات کشوری در سبک کیوکوشین همه‌ساله جایگاه نخست را به خود اختصاص دهد و در سال ۱۳۹۲ توانست حکم و جام بهترین فایتر یا همان مبارز را اخذ کند. وی همچنین در سال ۱۳۹۳ در مسابقات سبک‌های آزاد کشوری مقام دوم را کسب کرد و به مسابقات برون‌مرزی به میزبانی کشور ژاپن راه یافت و در آنجا مقامی‌کسب نکرد؛ اما می‌گوید برای ادامه راه، تجربه خوبی بوده است.

 

بیمه، دعای مادرم

معصومه شیبک در سن ۱۹ سالگی وارد عرصه ورزش می‌شود او بعد از سپری‌کردن یک سال تمرین در یکی از مسابقات مقام قابل‌قبولی کسب می‌کند که این اتفاق حمایت خانواده‌اش را به‌همراه دارد و تاکنون هر مقامی را کسب کرده است، مرهون زحمات خانواده خود می‌داند.

این استاد جوان همیشه سعی کرده است، افراد دیگری را جذب ورزش کند. او در این‌باره می‌گوید: خیلی از مواقع در جمع‌های فامیلی یا دوستانه که می‌نشینیم با جوانان و نوجوانان هم‌صحبت می‌شوم، برایشان از اهمیت ورزش در زندگی روزمره سخن می‌گویم. خداراشکر بسیاری مسیرشان را به سمت‌وسوی ورزش تغییر داده‌اند. از این کارم بسیار خرسندم؛ چراکه ورزش جایگاه والایی در زندگی انسان دارد.

از استاد شیبک سوال می‌کنم که به کدام ورزش علاقه دارد؟ او دراین‌باره می‌گوید: همه ورزش‌ها خوب و مفید است. من در رشته‌های ورزشی مختلفی فعالیت داشته‌ام؛ اما علاقه خاصی به رشته‌های رزمی دارم، چون ورزش در این رشته‌ها بسیار دشوار است، این سختی را به جان خریده‌ام و فعالیت خودم را با تمام تلاش ادامه می‌دهم.

شیبک در سن هجده‌سالگی پدر خود را از دست می‌دهد و ادامه زندگی بدون پدر برای این خانواده بسیار سخت بوده است. مادر جای پدر را پر می‌کند و نمی‌گذارد فرزندانش احساس کمبود کنند. او درحالی‌که مادر خود را دعا می‌کند، می‌گوید: حامی من تاکنون مادرم بوده است. خدا سایه‌اش را بر سر ما نگه دارد. همیشه دعاگویمان است. شاید تعجب کنید، در مسابقات مبارزات زیادی داشته‌ام که خداراشکر کوچک‌ترین نقصی بر من عارض نشده است و این از دعای خیر مادرم است. تنهاآرزوی من در این سال‌ها این است که روزی مادرم را به آرزوی خود برسانم و عازم سفر خانه خدا کنم.

اگر از من حمایت می‌شد، حتما جایگاه مناسب‌تری داشتم

 

دریغ از یک حمایت

معصومه شیبک با اشاره به اینکه ورزش روح و روان آدمی را صیقل می‌دهد، بیان کرد: خانم‌های خانه‌دار در طول روز فعالیت‌های بسیاری انجام می‌دهند که باعث خستگی روح و جسمشان می‌شود. پس از اخذ مدرک مربیگری با مشورت‌گرفتن از اساتید خودم، باشگاه ورزشی در حاشیه شهر دایر کردم و بیش از صد شاگرد داشتم که هم‌اکنون روی چهل شاگرد تمرکز دارم.

استاد جوان منطقه ما با گلایه از مسئولان، می‌گوید: در مدتی که وارد عرصه ورزش شده‌ام، به آن جایگاه و هدف مدنظرم نرسیده‌ام؛ چراکه هیچ حمایتی از طرف ورزش استان نشده‌ام و مسئولان استانی اهمیت چندانی به رشته‌های رزمی نمی‌دهند و حمایت‌های ناچیز خود را از این ورزش حرفه‌ای دریغ می‌کنند. در این سیزده سال سابقه ورزشی، ورزش‌کاران برای شرکت در مسابقات از جیب شخصی خودشان هزینه می‌کنند. در مسابقات چنانچه مقامی کسب می‌کنیم، بعد از برگشت فقط به نصب بنر بسنده می‌کنند که جای‌تاسف دارد. در رشته‌های رزمی همچون کاراته این‌قدر غفلت شده است که حتی هیئت کاراته استان نیز حمایتی از آنان ندارد. اگر از من در طول این چندین‌سال حمایت می‌شد، حتما جایگاه مناسب‌تری داشتم.

این بانوی ورزش‌کار منطقه با تمام علاقه‌ای که به رشته‌های رزمی بالاخص کاراته دارد، عنوان می‌کند: اگر به سیزده سال قبل برمی‌گشتم، این رشته را برای فعالیت حرفه‌ای انتخاب نمی‌کردم و یک ورزش توپی را ادامه می‌دادم؛ چراکه بی‌تدبیری مسئولان باعث شده حمایت از رشته‌های رزمی مورد غفلت واقع شود و دیگر فردی به ادامه این فعالیت ورزشی رغبت ندارد. ظرفیت حمایت مالی در هیئت‌های رزمی وجود دارد؛ اما نمی‌دانم چرا حمایت خودشان را دریغ می‌کنند. بسیاری از دوستان و شاگردان من از ادامه فعالیت در این رشته ورزشی دست کشیدند؛ چراکه تمامی هزینه‌های شرکت در مسابقات گریبان‌گیر خودشان است و بعد از مدتی، توان پرداخت هزینه‌ها را ندارند و انگیزه‌شان کم می‌شود که درنهایت رغبتی به ادامه این فعالیت ورزشی ندارند.

 

نبود مجتمع ورزشی بانوان در حاشیه شهر

معصومه شیبک به یکی از مشکلات حاشیه شهر مشهد اشاره می‌کند و می‌گوید: در مناطق حاشیه شهر مجتمع‌های ورزشی مختص بانوان وجود ندارد و برای تمرینات ورزشی با مشکل روبه‌رو هستیم. به‌اجبار با مشارکت آقایان، سالن‌های خصوصی را اجاره می‌کنیم که خود این موضوع، مشکلات بهداشتی برای بانوان ایجاد می‌کند. با مدیریت مسئولان می‌توان مجتمع‌هایی هرچندکوچک اختصاصی بانوان ساخت و در عرصه ورزش شهروندان را یاری رساند.

این استاد کیوکوشین‌کار منطقه با بیان اینکه احترام، مهم‌ترین اصل و پایه در رشته‌های رزمی است، خاطرنشان کرد: همیشه سعی کردم چهره‌ام خندان باشد و انس و الفت بسیاری با شاگردانم داشته باشم. در این مدت مانند یک دوست برای آنان بوده‌ام و در مشکلاتشان در حد توان یاری‌رسان بوده‌ام.

 

* این گزارش یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۵ در شماره ۱۹۶ شهرآرامحله منطقه ۴ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
05:00
03:04
اینستاگرام