هاشم مختاری کاپیتان تیم ملی کشتی نوجوان ایران بوده‌است

کشتی یکی از رشته‌هایی است که خاستگاه آن، شهر‌های استان‌های خراسان است و هنوز هم با وجود تغییر سلیقه جوانان محله، می‌شود در کوچه و پس کوچه‌های شهرمان، نشانی از منش و خوی پهلوانی را پیدا کنیم. هاشم مختاری یکی از این کشتی‌گیران و ساکن منطقه ۷ و محله عنصری مشهد است.

او که کشتی را از سن حدود ۸ سالگی و زیر نظر پدرش شروع کرده، این روز‌ها در اردوی تیم‌ملی کشتی آزاد به سر می‌برد و در وزن ۶۶ کیلوگرم کشتی می‌گیرد. شهرآرا محله با این جوان ۲۲ ساله مشهدی که فقط یک گام تا پوشیدن دوبنده تیم‌ملی فاصله دارد و در سال‌های ۲۰۰۵-۲۰۰۶ کاپیتان تیم‌ملی نوجوانان کشور بوده، مصاحبه‌ای ترتیب داده که از نظر می‌گذرد:

-کشتی را از چه سنی شروع کردی؟

۷، ۸ ساله بودم که کشتی را شروع کردم. من در یک خانواده کشتی دوست بزرگ شدم که یا کشتی‌گیر هستند و یا کشتی را دوست دارند. مسلما وقتی من هم می‌خواستم شانس خود را در ورزش امتحان کنم تعجبی نداشت که کشتی را انتخاب کنم!

-اولین مربی‌ات را به خاطر می‌آوری؟

بله، پدرم اولین مربی من بود. چون پدرم هم یکی از کشتی‌گیران استان بود.

-با نظر پدرت این رشته را انتخاب کردی؟

نه اصلا. درست است که پدرم کشتی‌گیر بود و دوست داشت من هم کشتی‌گیر شوم، اما ایشان هیچ وقت نظرشان را به من تحمیل نکردند. البته من به رشته‌هایی، چون بسکتبال و تنیس خاکی هم علاقه داشتم، اما کشتی را به همه رشته‌ها ترجیح دادم.

-کمی از عناوین و مقام‌هایی که بدست آورده‌ای بگو.

۱۵ عنوان قهرمانی استان دارم و ۱۲ مدال قهرمانی، نایب قهرمانی و سومی مسابقات کشور. در سال ۲۰۰۵ در مسابقات کشتی قهرمانی نوجوانان آسیا مقام قهرمانی را کسب کردم و در سال ۲۰۰۶ در همین رده سنی نایب قهرمان شدم. البته نایب قهرمانی تورنمنت ترکیه را هم در سال ۲۰۰۷ دارم. 

در سال ۲۰۰۵ در مسابقات کشتی قهرمانی نوجوانان آسیا مقام قهرمانی را کسب کردم و سال ۲۰۰۶ هم دوم شدم

-تو در تیم کشتی استان هم بودی، وضعیت کشتی خراسان رضوی را چطور می‌بینی؟

خراسان با اینکه یکی از قطب‌های کشتی کشور است، اما این روز‌ها حال و روز خوبی ندارد و به قول معروف، روز‌های بحرانی‌ای را پشت سر می‌گذارد. وقتی حرف از کشتی خراسان با آن سابقه درخشان می‌شود، همه انتظار دارند که در تیم‌ملی چند مشهدی و یا خراسانی حضور داشته باشد، اما متاسفانه ما در این اردو فقط ۲ نفر هستیم که این برای آبروی کشتی خراسان خیلی بد است.

-فکر می‌کنی دلیل این موضوع چیست؟

من فکر می‌کنم وعده‌های تو خالی و عدم حمایت مسئولان هیئت و ورزش استان باشد. البته ما در مسابقات کشتی آزاد کشور، قهرمان شدیم، اما باور کنید آقای توکلیان مارا با دست خالی قهرمان کرد. حتی اداره کل به ما تبریک هم نگفت. در کل شرایط خوبی در کشتی استان وجود ندارد.

-نگاه اهالی محله‌ای که در آن زندگی می‌کنی به شما چطور است؟

شاید قبلا که جمیعت محله‌ها کمتر بود، ورزشکاران و قهرمانان خیلی زود شناخته می‌شدند، اما در حال حاضر به جز چند همسایه نزدیک، کسی مرا نمی‌شناسد. البته دوستان نزدیکم هر وقت مرا می‌بینند خیلی لطف دارند و نگاهشان به من فرق دارد.

-فکر می‌کنی جو ورزشی محله چقدر در پیشرفت و موفقیت یک فرد تاثیر دارد؟

من آدم موفقی نیستم! اما فکر می‌کنم وقتی در محله شما چند قهرمان و پهلوان زندگی کنند، خیلی در موفقیت فرد تاثیر دارد. در مجموع فکر می‌کنم محیط، خیلی در موفقیت فرد تاثیر دارد.

-فکر می‌کنید امکانات چقدر در پیشرفت افراد تاثیرگذار است؟

اکثر کشتی‌گیران به نام ما در کشور در محله‌های پایین شهر بزرگ شدند و به تیم‌ملی رسیدند. به نظر من رشته کشتی، چون سخت است و مشکلات زیادی دارد، افراد مرفه نمی‌توانند کشتی‌گیران خوبی شوند. در واقع باید بگویم کشتی متعلق به افراد مرفه نیست. چرا که افراد مرفه، همه نوع امکاناتی دارند و شرایط برایشان در هر چیزی مهیا است و قدر موفقیت‌های کوچکی که به دست می‌آورند را نمی‌دانند. در صورتی که همین موفقیت‌های کوچک، شما را تشویق به کسب موفقیت‌های بزرگ می‌کند.

-و در پایان اکر حرفی داری؟

از خانواده‌ام مخصوصا پدرم خیلی تشکر می‌کنم. از آقای توکلیان که همیشه الگوی من بودند و عرفانیان هم بسیار ممنونم. همچنین می‌خواهم یادی از آقایان عفت‌پناه و رمضانی که از مربیان سابق من بودند هم داشته باشم.

*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.