آرزو حجیپور قهرمان کشور در رشته کونگفو است 
راه را گم کردیم و ۸ سال و ۲۳ روز در اسارت بودیم 
هنگامه هادیانی؛ دختری که جاذبه را به بازی گرفت
مریم احمدی | همه چیز از تماشای پروازهای خواهر بزرگتر شروع شد؛ زمانی که دخترک هفتساله مشهدی با چشمانی درخشان و قلبی پر از آرزو، خیره به حرکات موزون و پروازهای جسورانه خواهرش روی تشک ژیمناستیک شده بود. همان روزها بود که سرنوشت، دست هنگامه هادیانی را گرفت و به دنیای پر از انعطاف، تعادل و البته سختیهای بیپایان ژیمناستیک هنری آورد.
امروز هنگامه در بیستسالگی، نهتنها به یکی از ستارههای بیبدیل این رشته تبدیل شده، بلکه با پوشیدن لباس تیم ملی، نام خود را به عنوان اولین دختر ژیمناست ایرانی اعزامی به مسابقات آسیایی در تاریخ این رشته ثبت کرده است؛ دختری که ثابت کرد برای پرواز، نیازی به بال نیست، بلکه باوری پولادین میخواهد.
قلبی روی تاتامی
هنگامه متولد سال ۱۳۸۵ در مشهد است. او هفتساله بود که با تشویق خانواده و بهواسطه خواهر قهرمانش، پا به سالن ژیمناستیک گذاشت. این رشته خیلی زود فراتر از یک ورزش روزمره، به بخش جداییناپذیر و هویت اصلی زندگیاش تبدیل شد. او در این مسیر پرپیچوخم، ناخنکی هم به بدمینتون زد و حتی سه سال در رشته فیتنس اسپورت مسابقه داد و قهرمان کشور شد.
یک بار هم در ایروبیک ژیمناستیک روی سکوی دوم ایستاد؛ اما خودش با قاطعیت میگوید: «با اینکه تجربههای متفاوتی در رشتههای دیگر داشتم، اما عشق و علاقه اصلی من همیشه ژیمناستیک هنری بوده و هست. قلب من روی همین تشک تاتامی میتپد و میخواهم مسیر حرفهایام را تا انتها همینجا ادامه دهم.»
زنگ طلایی عصر جدید
مسیر حرفهای هنگامه از سال ۱۳۹۸ و با مدیریت آقای رودهای وارد فاز جدیدی شد. همکاری آنها ابتدا با هدف شرکت در برنامه تلویزیونی «عصر جدید» شکل گرفت؛ جایی که اجرای بینظیرشان با زنگ طلایی داوران همراه شد و در نهایت به مقام چهارم کشور رسیدند. این موفقیت، سرآغاز اجراهای متعدد آنها در مراسمهای بزرگ شهری و کشوری بود. اما این پایان ماجرا نبود؛ حدود هفت ماه پیش، هنگامه و تیمش در مسابقه استعدادیابی ورزشی «کاپیتان» شرکت کردند.
هدف من کسب افتخارات بیشتر برای ایران و هموار کردن راه برای نسلهای بعدی دختران ژیمناست است
اجرای خیرهکننده آنها بار دیگر زنگ طلایی را اینبار از دستان «هادی چوپان» برایشان به ارمغان آورد تا مقتدرانه راهی فینال شوند. حالا آنها در یک قدمی قهرمانی، منتظر آرای مردمی هستند تا مزد تلاشهای شبانهروزی خود را بگیرند.
شکستن طلسم ۴۷ ساله
هنگامه از کلاس چهارم دبستان تا سال ۱۳۹۷ در مسابقات مختلف آموزش و پرورش و استعدادهای برتر کشور شرکت کرد و مدالهای رنگارنگی در اسباب مختلف به دست آورد. او در آخرین مسابقات خود در سال ۱۴۰۴ نیز موفق به کسب مقامهای دوم و سوم شد. اما اوج درخشش و نقطه عطف زندگی ورزشی او، پوشیدن پیراهن مقدس تیم ملی بود. ژیمناستیک بانوان ایران پس از ۴۷ سال انتظار، سرانجام مجوز حضور در مسابقات برونمرزی را دریافت کرد و هنگامه از همان روز اول در ترکیب تیم ملی درخشید. او به عنوان اولین دختر تاریخ ژیمناستیک ایران به مسابقات آسیایی چین (کسب سهمیه ناگویا) اعزام شد.
هنگامه درباره این افتخار بزرگ میگوید: «پوشیدن لباس تیم ملی یکی از خاصترین حسهای دنیاست. شاید برای خیلیها این فقط یک لباس ورزشی ساده باشد، اما برای من پشت این پارچه، سالها تمرین طاقتفرسا، آسیبهای شدید، اشکها و شکستها پنهان شده است. وقتی پرچم ایران را در مسابقات آسیایی چین در کنار پرچم کشورهای دیگر دیدم، حس غروری وصفناپذیر تمام وجودم را فراگرفت. من نماینده یک نسل از دختران پرتلاش ایران بودم.»
عبور از تاریکی و مصدومیتها
قهرمانی هرگز مسیر همواری نبوده است. هنگامه در سال ۱۳۹۸ درست در اوج آمادگی و در حالی که خودش را برای سکوهای نخست آماده میکرد، به دلیل پارگی تاندون پا، مسابقات را از دست داد. مدتی بعد، مصدومیت شدیدتری سراغش آمد؛ خردشدگی پاشنه پا. پزشکان در اولین معاینات به او گفتند که شاید دیگر هرگز نتواند ورزش کند. اما سختترین دوران برای او، روزهای تاریک کرونا بود: «کرونا در اوج فعالیتم شروع شد. مسابقات لغو شدند، سالنها بسته بودند و هیچ امیدی به آینده ژیمناستیک بانوان نبود. اما من تسلیم نشدم. با پای آسیبدیده و حتی شکسته روی صحنه رفتم، چون به مسیرم و خدای خودم باور داشتم. ما از آن تاریکی عبور کردیم و قویتر از قبل برگشتیم.»
چشم در چشم المپیک
تا همین چند وقت پیش، بزرگترین رؤیای دختران ژیمناست ایرانی، تنها تجربه یک سفر برونمرزی بود؛ اما حالا با همت هنگامه و همنسلانش، رؤیاها بزرگتر شدهاند. او اکنون افقهای دورتری را تماشا میکند: «من امروز المپیک را درست جلوی چشمانم میبینم و مطمئنم روزی به آن خواهم رسید. هدف من کسب افتخارات بیشتر برای ایران و هموار کردن راه برای نسلهای بعدی دختران ژیمناست است تا آنها مسیر راحتتری برای رسیدن به قله داشته باشند.»
او در پایان، پیامی صمیمانه و پرانرژی برای دختران ایران دارد: «فکر نکنید راه رسیدن به تیم ملی آسان است؛ پشت هر موفقیت، سالها آسیب و تلاش خوابیده است. اما اگر واقعا عاشق هدفتان هستید، هرگز تسلیم نشوید. مسائل زندگی و جامعه نباید شما را از عشقتان دور کند. بارها زمین خواهید خورد، اما هر بار قویتر بلند شوید و ادامه دهید. من اگر صد بار دیگر به عقب برگردم، باز هم همین مسیر سخت، اما شیرین را انتخاب میکنم.»
کارنامه افتخارات هنگامه هادیانی
- کسب اولین سهمیه تاریخ ایران در مسابقات آسیایی (چین - ۱۴۰۴)
- کسب زنگ طلایی مسابقه استعدادیابی «کاپیتان» از هادی چوپان و صعود به فینال (۱۴۰۴)
- کسب زنگ طلایی و مقام چهارم مسابقات کشوری «عصر جدید» (۱۳۹۸)
- مقام اول مسابقات فیتنس اسپورت کشور (به مدت سه سال متوالی)
- مقام دوم مسابقات ایروبیک ژیمناستیک کشور
- مقام دوم قهرمان قهرمانان مسابقات آموزش و پرورش کشور
- مقامهای متعدد اول تا سوم در اسباب مختلف مسابقات استعدادهای برتر کشور (تا سال ۱۴۰۴)
* این گزارش سهشنبه ۳۱ شهریورماه ۱۴۰۵ در شماره ۱۷۲ شهربانو ضمیمه روزنامه شهرآرا چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
