درس اولویت کاراتهکار محله ولی عصر(عج) است
محمدرضا کوروشیان، نوجوان محله ولی عصر(عج)، درس و کاراته را با هم جلو میبرد، از همان روزهایی که هنوز کلاس اولی بود، راهش را میان درس و ورزش پیدا کرد. او در خانوادهای بزرگ شده که ورزش در آن فقط یک سرگرمی نیست و همه اعضای خانواده، ورزش را بهصورت حرفهای و مستمر دنبال میکنند؛ همین موضوع باعث شده است محمدرضا خیلی زود با دنیای ورزش آشنا شود. این کاراتهکار دهساله، در سه سال تمرین، ۹مدال رنگارنگ به دست آورده و باوجود کسب موفقیتهای ورزشی، درس را در اولویت قرار داده است.
-کاراته را از چه زمانی شروع کردی؟
از سه سال پیش، وقتی کلاس اول بودم. خانوادهام خیلی به ورزش علاقه دارند و همین باعث شد من هم از کودکی ورزش را شروع کنم و به باشگاه کاراته بیایم. خواهرم پیش از من ورزش رزمی را شروع کرد و حالا کمربند مشکی کاراته دارد، مادرم ایروبیک کار میکند و پدرم هم فوتبالیست است. ورزش در زندگی همه اعضا خانواده ما نقش مهمی دارد.
-کاراته برایت چطور شروع شد؟
کلاس اول را تمام کرده بودم که مادرم من را در باشگاه کاراته ثبت نام کرد. راستش این موضوع هدیه شاگرد اولی من بود، زیرا در همه درسهایم نمره خیلی خوب گرفته بودم. مادرم همیشه میگوید تا زمانیکه درس و مشقت خوب باشد، میتوانی ورزش کنی؛ برای همین برای من همیشه درس اولویت دارد.
-تا حالا چه مدالهایی گرفتهای؟
در این سه سال ۹مدال رنگارنگ گرفتهام. اولین مسابقه مهم من ۲۶مرداد۱۴۰۳ در قوچان بود که در مسابقات استانی کاراته اول شدم. یک ماه بعد هم در مسابقات کشوری تهران مدال نقره گرفتم. ۶مقام اول و دومی در مسابقات استانی، قهرمانی جام پلیس و قهرمانی جام رهبر که ماه گذشته برگزار شد، از دیگر مقامهایی است که تاکنون به دست آوردهام.
-چه خاطره خوبی از باشگاه داری؟
دوماه پیش کمربند قهوهای گرفتم و سابقه خوبی در باشگاه دارم؛ برای همین شیهان بهنام قائمی که مربی من است، تمریندادن برخی از ورزشکاران تازهوارد را به من میسپارد و همین موضوع در من انگیزه و اعتماد به نفس زیادی ایجاد میکند. آرزو دارم روزی مثل شیهان قائمی باشم.
-بیرون از باشگاه کجا را بیشتر برای تفریح دوست داری؟
باغ وکیلآباد را خیلی دوست دارم. آخر هفتهها معمولا با خانواده به آنجا میرویم. برای تفریح و ورزش خیلی خوب است.
-دیگر تفریحات موردعلاقهات چیست؟
کوهنوردی را خیلی دوست دارم. با خانواده به کوه میرویم و این هم برنامه همیشگی ماست.
-بعضیها فکر میکنند کاراته بچهها را پرخاشگر و دعوایی میکند. نظر تو چیست؟
اتفاقا برعکس است؛ کاراته به ما یاد میدهد که چطور خودمان را کنترل کنیم. ما یاد میگیریم که نباید از قدرتی که داریم، برای اذیتکردن بقیه استفاده کنیم. ما در باشگاه یاد میگیریم که به هم و به بزرگترها احترام بگذاریم، یکدیگر را تشویق کنیم. شعار باشگاه ما این است که سعی کنیم آدمهای بهتری باشیم.
* این گزارش چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۲ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.