زنان ورزشکار - صفحه 9

سمیه غلامی اولین دختری است که برای کشور افغانستان در ورزش بانوان مدال طلا گرفته است.
 ریحانه دل‌شاد یکی از استعداد‌های تازه شکوفا شده ورزشی در محدوده بهمن است. او رزمی‌کار است و در رشته کاراته مشغول به فعالیت است. سابقه سه سال ورزش حرفه‌ای دارد و به جرگه دختران مدال‌آور مشهد وارد شده است.
دانش‌آموز هنرستان دکتر‌هادوی توانسته است مقام چهارم مسابقات المپیک ویژه ورزشکاران با نیاز‌های ویژه را در برلین به دست بیاورد.
مهدیه کارگران که سال‌ها رنج دیالیز را تحمل کرده است، پس از پیوند و رهایی از این عمل دردناک، بیماری زجرآورش را به سکوی پرتابی برای ایستادن بر قلۀ قهرمانی رشته دو و میدانی تبدیل کرده است.
حسن حاجبی و طیبه حاجی از قدیمی‌ترین ورزشکاران و مربیان ورزش آموزشگاه‌های مشهد هستند. این زوج ورزشی در بلوار معلم زندگی می‌کنند و سال ۹۶ پلاک افتخار بر سردر خانه آن‌ها نصب شد.
حدود ۷ سال است که تیم فوتسال بانوان منطقه ۶ شهرداری تشکیل شده و در مسابقات استانی، شهری و محلی زیادی شرکت کرده است. این تیم در سال ۹۲ مقام دوم استان و سال‌های ۹۳ و ۹۶ مقام سوم استان را کسب کرده است.
معصومه خلخالی از ۲۵ سالگی پا به عرصه ورزش می‌گذارد و با برس و عصا و ویلچر مقام‌های قهرمانی بسیاری را در کشور به دست می‌آورد.
ملیحه کاشانی می‌گوید: خیلی‌ها فکر می‌کنند هرچه پرتاب دارت به مرکز تخته نزدیک‌تر باشد، امتیاز بیشتری کسب می‌کنند، اما در این ورزش باید بتوانید اعداد را درست محاسبه کنید.
شاهی، ملکه جدید تپانچه جهان در ادامه مسابقات جام جهانی ۲۰۲۳ کره جنوبی تیرانداز پاراالمپیکی مشهدی طلای سال قبل را تکرار کرد.
طعم برد خیلی شیرین است. من از نه‌سالگی بسکتبال بازی می‌کردم، اما از سه سال قبل به‌صورت حرفه‌ای ورزش می‌کنم.
دست روزگار نرگس انگزبانی را به سمت ورزش کشاند تا با وجود قبولی در رشته دندان‌پزشکی کرمانشاه، به دانشگاه فردوسی مشهد برود و تربیت‌بدنی بخواند.
۱۱ سال ماه بیشتر ندارند و از یک‌سالگی به‌خاطر حرکات و جست‌وخیز‌های تند و تیز و حرفه‌ای موردتوجه پدر ورزشکار خود قرار گرفته‌اند. علی‌آقایی‌فر دلش می‌خواسته دخترانش وارد رشتۀ ووشو شوند، اما دوقلو‌ها سر از رشته کوهنوردی درمی‌آورند.
شیما شاه‌منصوری اولین بانوی خراسانی است که در رشته دو و میدانی صاحب مدال جهانی شده است. داستان او کمی شباهت دارد به داستان دونده شدن استاد باغبانباشی؛ استعدادی که ناگهان کشف شد.
حدیثه هوشیار، گلر تیم فوتسال مشهد می‌گوید: چون جثه‌هایمان ظریف بود گرمکن و شلوارهایی به ما دادند برای همه ما بزرگ بود! شب قبل مسابقه تا صبح، همگی سوزن و نخ به دست داشتیم.
سمیرا خداترس، تعطیلات عیدش را گذاشته است پای تمرین برای پیروزی و قرار است از این پس خیلی ساعت‌هایش که می‌تواند با دوستان و خانواده‌اش بگذرد در گرو قهرمان‌شدن از او گرفته شود.
آیناز بَرَک در ده‌سالگی کاراته را آغاز کرد، ورزش رزمی‌ای که هیجان روزهای کودکی‌اش را بیشتر کرده و همان‌طور‌که در مسابقات کشوری و استانی درخشیده است، این روزها با پنج‌ساعت تمرین در خانه و باشگاه، خودش را برای حضور موفق در اردوی تیم ملی و مسابقات آسیایی ژاپن که زمستان همین امسال در ژاپن برگزار می‌شود، آماده می‌کند.
یک‌سال‌ونیم است که وزنه می‌زند و توانسته در همین مدت محدود در رده سنی نوجوانان و در اولین مسابقات رسمی که در آن شرکت کرده است، مقام دوم کشوری را در دسته 55کیلوگرم به دست آورد. قدبلند است و چهره‌ای آرام دارد.نازنین‌سادات میروزاده دانش‌آموز کلاس هفتم و متولد 1389 است. عزمش را جزم کرده است تا به تیم ملی راه پیدا کند و در سطح بین‌المللی، وزنه بزند و برای کشور افتخار‌ بیافریند.
مهلا یزدانی با شیوع بیماری کرونا و تعطیلی باشگاه‌های ورزشی، تمرین‌هایش را به‌طور مجازی ادامه می‌دهد، اما نداشتن حریف تمرینی و تعطیلی این سبک از رشته کاراته در باشگاه نزدیک خانه، سبب می‌شود تا سبک دیگری به نام کیوکوشین را انتخاب کند. بعد از مدتی یکی از دوستانش پیشنهاد تمرین در رشته پنچاک سیلات را می‌دهد، ورزشی که با استفاده از چوب و شمشیر جذابیت‌های خودش را دارد.
30اردیبهشت1400 بود که خبر دادند یکم تیرماه باید به مسابقات برود. اما این برنامه یک تفاوت اساسی با دیگر رقابت‌ها داشت و او باید در یک ماه باقی‌مانده، 25کیلوگرم وزن کم می‌کرد. کار آسانی نبود ، ولی با همه دشواری‌هایش، در اراده و انگیزه‌اش ذره‌ای خلل وارد نشد. رژیم سفت و سختی گرفت و در کنارش تمرینات فشرده و سنگینی انجام داد. سرانجام آن روز طلایی رسید و ملیکا ابرشی در مسابقات کیک‌بوکسینگ جوانان ایران، کمربند طلایی را از آن خود کرد و نامش به عنوان بهترین کیک‌بوکسینگ رده جوانان ایران در سال1400 ثبت شد.
مریم پورجعفریان، اولین داور بین‌المللی فوتسال است که هجده‌سال سابقه داوری دارد و 9سال در بازی‌های مختلف داخلی و بین‌المللی سوت زده است. این ورزشکار محله الهیه حالا به‌خاطر زندگی و مشکلات جسمانی‌ای که بعد از زایمان و بارداری برایش پیش آمده ، زودتر از آنچه انتظار داشته بازنشسته شده، اما از دنیای فوتسال خداحافظی نکرده است.