سعیده امرالزمان هنگامیکه نزدیک چهلسال داشت، کوهنوردی را شروع کرد و حالا با آنکه گاهی زانوهایش درد میگیرد، دیگر نمیتواند این رشته هیجانانگیز را کنار بگذارد.
دختران ورزشکار گلشهری باتوجهبه کسب تعداد زیاد مدالهای رنگارنگ، جام طلایی تیم برتر کشور را هم با خود آوردهاند و رتبه نخست را از آن خود کردند.
آرزو احمدی میگوید: تا قبل از شروع کونگفو، خجالتی و گوشهگیر بودم، اما از وقتی به باشگاه رفتهام، برای ارتباط با دیگران مشکلی ندارم.
«ماهانا جامی» بانوی ورزشکار معلولی است که در سال ۹۲ توانست هزارو ۸۶۶ پله برج میلاد را با دستهایش بالا برود که این رکورد در گینس، به ثبت رسید.
زهرا سنگ سفیدی، به همراهی تیمش در مسابقات کشوری که در تهران برگزار شد، حائز رتبه سوم در بخش تیمی شدند. علاوه بر این دختران در رقابتهای انفرادی مدالهای رنگارنگ بسیاری کسب کردند.
ملیحه صفایی، بانوی ملی پوش مشهدی، با کسب ۴ مدال در مسابقات شطرنج، طلاییترین عضو کاروان «فرزندان ایران» در بازیهای پاراآسیایی هانگژو شد.
پدر و مادرم با حوصله و صبر زیاد، من را برای تماشای مسابقات مختلف ورزشی میبردند تا بفهمم به کدام رشته علاقه بیشتری دارم، با دیدن بازیهای والیبال، بسکتبال، فوتسال و رشتههای رزمی، متوجه شدم مبارزه دونفره را بیشتر دوست دارم.
محمد نخعی کارگر نانوایی است؛ دو دخترش هرکدام مجموعهای خوشرنگ از مدالهای طلایی مسابقات رزمی را دارند.
زهرا هدایتپور عضو تیم ملی ووشو و دارنده بیشاز ۵۰ مدال استانی، کشوری و جهانی در رشتههای تکواندو، کنگفو، کیکبوکسینگ و ووشو، این روزها قهرمان خانه و فرزندانش شده است.
معصومه آلعامر، مربی باشگاه کانون فرهنگی «شهید جهان آرا» تا به حال مدالهای رنگارنگ بسیاری را به ویترین افتخارات جنوبیهای خونگرم شهرک اضافه کرده است اما آنچه اکنون به او انرژی میدهد قهرمانی دختران باشگاه است.
کانون فرهنگی و هنری شهید جهان آرا، گرچه کوچک است و امکانات چندانی ندارد، برای دختران رزمیکار مجتمع شهید بهشتی یک نعمت است که زمینهساز قهرمانی آنان شده است.
خواستن همیشه توانستن نیست و این را حمیده جوان بهتر از هر کسی میداند: «من تلاش میکردم، اما انگار دیر شروع کردن دو و میدانی تأثیرش را گذاشتهبود. دیدم رکوردم حتی با قهرمان کشور خودمان زیاد است!
کبری محمودی با وجود ۷۲ سال سن، سبک و فرز قدم برمیدارد. آنقدر سرحال و قبراق است که وقتی میگوید با همین سنوسال از درخت بالا میرود تا گردو بخورد، تعجب نمیکنیم!
فرشته عاقل، بانوی رزمیکار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، از سیزدهسالگی وارد هنرهای رزمی شود و سال۹۴ در رشته کیوکشین مقام اول کشور را به دست میآورد.
زهرا هدایتپور و علیرضا شریعتی ملکآباد زوج ورزشکاری هستند که هم مدالهای کشوری و بین المللی زیادی کسب کرده اند و هم با تاسیس باشگاهی درمحلهشان به ورزش حرفهای جوانان کمک میکنند.
آرمیکا مهربان دوازده سال بیشتر ندارد، اما با همین سن کم توانسته است بیشاز بیست مدال طلا و نقره و حکم قهرمانی در کارنامه ورزشی خود ثبت کند.
مریم امید ساکن ۷۶ ساله محله امام خمینی (ره) ۵ سالی میشود به طور مداوم به ورزش روی آورده است. او میگوید: تنها راه برگشت روحیه و زندگی عادی را در ادامه ورزش دیدم. برای همین دوباره کفش و کلاه کردم و راهی سالن شدم.
نگار وزیری، دختر قهرمان محله بلال پاسخ حمایتها را با کسب مدالهای مختلف داده است.
سکینه بابکی مدیر مدرسه شائولین ووشو گلشهر جزو اولین دخترانی بوده که در گلشهر ورزش میکرد.
عاطفه تقوی در مسابقات آسیایی سال ۹۷ جاکارتا در اولین تجربه ملی پوشی، سه مدال طلا را به گردن آویخت. آروز دارد روزی شطرنج وارد المپیک شود تا طلای پنج حلقه آن مسابقات را کنار مدال هایش بیاویزد.