هاشم شکوهی شاعر آیینی مشهد همیشه برای اهل بیت میسرود 
نخستین کتابخانه تخصصی امام علی(ع) در محله جنت قرار دارد 
قهرمانی دخترها از طلا برایم ارزشمندتر است
معصومه آلعامر، مربی باشگاه کانون فرهنگی «شهید جهان آرا» تا به حال مدالهای رنگارنگ بسیاری را به ویترین افتخارات جنوبیهای خونگرم شهرک اضافه کرده است اما آنچه اکنون به او انرژی میدهد قهرمانی دختران باشگاه است.
گپوگفت با معصومه آلعامر به دو بخش تقسیم شد. بخش اول با حضور و در جمع بچهها و گپ دوم در فاصله قدم زدن ما در شهرک عربها.
آلعامر به آینده ورزشکاران این مجموعه بسیار امیدوار است و با ایمان کامل این حرف را بارها و بارها تکرار میکند و میگوید: سکوهای قهرمانی از آنِ اینهاست.
متولد سال ۶۷ است و مربی باشگاه کانون فرهنگی شهید جهان آرا که زیر نظر بسیج پایگاه بنتالهدی فعال است. تا به حال مدالهای رنگارنگ بسیاری را به ویترین افتخارات جنوبیهای خونگرم شهرک شهید بهشتی اضافه کرده است و هنوز هم مصمم و با اشتیاق پای ورزشکاران محله زندگیاش ایستاده است.
باوجود این همه رشته ورزشی اینکه تصمیم بگیرید رشته رزمی را انتخاب کنید، کمی عجیب نیست؟
پدرم فوتبالیست بود و من هم از همان بچگی با ورزش همراه بودم و برایم فرقی نمیکرد چه رشتهای باشد از پنجششسالگی به صورت جدی آن را ادامه دادم و تکواندو را درفرهنگسرای غدیر شروع کردم و کمکم علاقمند این رشته شدم.
بعد از آن سراغ کونگ فو رفتم و بعدتر ووشو آن قدر جذبم کرد که دیگر نتوانستم کنارش بگذارم.
به نظر میرسد رشتههای رزمی تمرینات عجیب و سختی دارد؟
شاید این طور به نظر برسد، اما تکنیکها و تاکتیکهایی که استفاده میشوند دوستداشتنی و لذتبخشاند و بچهها با عشق آنها را انجام میدهند.
در چه رشتهای تحصیل کردهاید؟
تربیت بدنی.
از مقامهایی که تا به حال کسب کردهاید، بگویید؟
تعدادشان آنقدر زیاد است که به خاطرم نمانده است. کلکسیونی از رتبه و لوح در رشتههای تکواندو، کونگفو و ووشو دارم. البته سالهاست مبارزه را کنار گذاشتهام و مربیگری میکنم.
وضعیت تمرینهایتان چطور است؟
مسابقه باشد یا نباشد تمرینات به صورت مستمر و ادامهدار هست. تمرین الزام کار ماست.
هزینههای کلاس ورزشی را از کجا جفتوجور میکنید؟لازم است در این باره صحبت کنیم؟
شاید خیلیها کنجکاو باشند در این رابطه بدانند. فکر میکنم حرفی زده نشود بهتر است.
یعنی نمیخواهید بگویید معصومه آلعامر در یک ماه چقدر هزینه بچههای کلاس میکند؟
بچهها هزینه زیادی صرف ثبت نام نمیکنند و همان مقدار دریافتی هم صرف خرید تجهیزات و وسایل برای آنها میشود. میبیند که آنها با حداقل امکانات تمرین میکنند، اما همین که این مجموعه اجازه کار به ما را داده است، جای شکر دارد.
حس رقابت و حسادت هم بین بچهها وجود دارد؟
اصلا. بچهها همه با هم دوست هستند. دوستی و رقابت هر کدام جای خود را دارد، اما بالاخره برای پیشرفت کردن باید حس رقابت وجود داشته باشد. اتفاقا این حرف شما مرا یاد خاطرهای انداخت. در یکی از رقابتهای استانی معصومه قطانزادگان و فاطمه پورکعبی با هم به فینال رسیدند.
برای من جالب بود که هیچکدام به اول شدن فکر نمیکردند و من این موضوع را میدانستم.
آن بازی من اعلام رأی نکردم و چون بازی یک نفر باید اول داشته باشد یکی از داورها برای قضاوت وارد شد و بعد از اعلام رأی و مشخص شدن نتیجه هر دو همدیگر را بوسیدند و این موضوع تا مدتها خاطره شده بود.
مدل زندگی و ورزشی چه کسی را دنبال میکنید؟
استاد جمعهزاده.
ورزشکاری هست که دوست داشته باشید کنارش مسابقه بدهید؟
الهه منصوریان.
با وجود اردوهای مختلف خانوادهتان با رشتهای که در آن تمرین میکنید مخالفتی ندارند؟
نه اصلا. به شدت حمایت و تشویقام میکنند و از این بابت هم انگیزه میگیرم.
در فضای مجازی هم آدم فعالی هستید؟
خیلی نه. مگر گپوگفت با بچهها باشد.
بیشترین مشکلاتی که داشتهاید همان مشکلات مالی بوده است؟
بخشی از آن مالی است، اما مهمتر از آن نداشتن جای خوب برای تمرین است. تا به حال و به کرات موضوع را به فرهنگسرای غدیر گزارش دادهایم و برای تمرین بچهها تقاضای وقت کردهایم.
این مشکلات و حمایت نشدنها باعث نشده که دلسرد و پشیمان شوید و ادامه کار را دنبال نکنید؟
شاید بعضی وقتها دلسرد میشوم، اما پشیمان نه. بچههای اینجا را با تمام وجود دوست دارم و هیچوقت حاضر نیستم آنها را ترک کنم.
مردم شهرک باید شما را بشناسند، نه؟
تقریبا.
بهترین برخوردی که از مردم گرفته اید چه بوده است؟
انرژی خیلی خوبی از آنها میگیرم که انگیزهای برای پرقوت ادامه دادن کار است. آنها هم از خوشحالی و موفقیت بچهها شادند.
فکر میکنید تا چه زمانی بتوانید این ورزش را ادامه دهید؟
من عاشق مربیگری هستم و هر چه بتوانم قهرمان تربیت کنم لذتش برایم بیشتر است. واقعا دوست دارم به آن چه میخواهم برسم. من برای بودن در این نقطه خیلی زحمت کشیدم. میخواهم ثابت کنم بچههای اینجا بهترینها هستند و لیاقت بهترین شدن را دارند. تا همه به آنها افتخار کنند و تقریبا این موضوع اتفاق هم افتاده است.
بچههای رزمیکار وقتی توی مسابقات متوجه میشوند حریفشان بچههای شهرک هستند، هراس برشان میدارد و این موضوع نشان میدهد ما پر قوت ظاهر شدهایم.
از همه این حرفها مهمتر میخواستم از فرمانده پایگاه بسیج خواهران خانم ابوترابی و آقای چتری فرمانده پایگاه شهید جهان آرا به خاطر پیگیریها وحمایتهای بیدریغشان قدردانی کنم.
*این گزارش دوشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۶ درشماره ۲۸۳ شهرآرامحله منطقه ۶ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
