تیم فوتسال فدکالزهرا ۱۸ سال است فعالیتش را از گلشهر آغاز کرده و در این سالها عناوین رنگارنگ بسیاری را کسب کرده است. آنطور که یکی از بنیانگذاران میگوید، این تیم از ابتدا کار خود را با فوتبال آغاز کرده است.
آیناز کوهی معتقد است یک بازیکن به خاطر حفظ آبرو و اعتبار مربیاش باید در میدان مسابقه سنگ تمام بگذارد. همین دیدگاهش باعث شده بود که در مسابقه لیگ با پای شکسته و آسیبدیده همچنان بازی کند!
نوجوانان ووشوکار شهرک شهیدرجایی بدون امکانات آنچنانی برای رسیدن به آرزوهایشان تلاش کردهاند و باوجود موانع سر راهشان، جا نزده و نمیزنند. وجه اشتراک داستانشان، عشق و علاقهای است که به ورزش ووشو دارند.
تلاش مهران و همکاران متعهدش در شناسایی نخبگان ورزشی مشهد و برگزاری مسابقات مختلف باعث میشود ورزش مشهد خیلی زود در کشور نام و آوازهای پیدا کند.
این ورزشکاران علیرغم همه مشکلات، دست از تلاش نکشیدند و بالاخره از تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه فیاضبخش به عضویت تیم ملی بسکتبال با ویلچر جوانان درآمدند و مقام سوم مسابقات جوانان را برای کشورمان به دست آوردند.
سینا پولادی میگوید: در دومین مسابقات کشوری وارد زمین شدم. در همان رقابتها که با عنوان لیگ برتر نوجوانان برگزار میشد، به عنوان بهترین بازیکن زمین، در بازی اول انتخاب شدم.
یاسمین رضایی، ورزش را با ژیمناستیک شروع کرد و در ادامه به کاراته، پیوست. او کمربند مشکی دان یک دارد و افتخارات استانی، ملی و فراملیاش در رشتههای مختلف ورزشی، آنقدر متعدد است که بهراحتی نمیتوان شمرد.
محمدرضا جمشیدی، با تشویق و حمایتهای مربیاش حسن عباسی، همان سال اول در مسابقات استانی کاراته که در مشهد برگزار شد، شرکت و رتبه اول مسابقات را کسب کرد و تا امروز چهارمقام اول استانی دارد.
محمد رشیدی میگوید: هر کوهنوردی دوست دارد به دماوند صعود کند، من هم آنقدر کتاب و وبلاگ افرادی را که به قله دماوند صعود کرده بودند، خوانده بودم که مسیر را بهخوبی میدانستم.
فاطمهخانم تعریف میکند: هر روز یک نفر برای کشتیگرفتن پیاش میآمد و من اینجا بود که متوجه کشتیهایش شدم. از حرفهایش فهمیدم از کودکی در زمین خاکی چوخه توس و اطراف آن کشتی میگیرد.
وقتی پدر و مادر امیرحسین دیدند که در همه درسهایش موفق بوده است، تصمیم گرفتند او را در باشگاه رزمی محلهشان ثبتنام کنند. او کنار درس، کلی مدال در رشته کاراته کسب کرده که مدال طلای رقابتهای انتخابی تیم ملی در رأس آن قرار دارد.
وقتی نادیا در مسابقات امسال برای چندمینبار طلا گرفت، همه گفتند باعث افتخارشان است. میگوید: داییام همیشه پیگیر ورزش من است و آرزو دارد به تیم ملی برسم و میگوید، چون با سختی به این مرحله رسیدهام، لیاقتش را دارم.
استاد اصغر دهقان یکی از کهنهکاران ورزش رزمی، پایگاه استعدادیابی در حاشیه شهر راهاندازی کرده است. میگوید: حین خدمت سربازی جودو را زیرنظر استادان ژاپنی شروع کردم.
سیدحسن بامشکی میگوید: الگوی برادرم در ورزش و زندگی مرحوم غلامرضا تختی بود و مرام مردانگی و پهلوانی را از او آموخت. او از نظر اخلاقی و مرام پهلوانی زبانزد بود. جلو بزرگ و کوچک بلند میشد و به همه احترام میگذاشت.
محمدعلی در جوانی مدلآور استانی و کشوری دوومیدانی بوده و قبل از اینکه مربی حرفهای آمادگی جسمانی شود، دویدن تمام زندگیاش بوده است. یکی از نقاط عطف زندگی ورزش محمدعلی سرپا نگهداشتن یک گروه ورزشی آمادگیجسمانی است.
پریسا میگوید: مبارزه حس بهتری به من میدهد. همه لحظات مبارزه تجربه و تلاش است. وقتی مدال میگیرم، در میدان مسابقه نیستم ولی وقتی مبارزه میکنم، نگاه مربی و دوست و خانواده به من است و باید همه آنها را خوشحال کنم.
جواد جانی دروازهبان فوتسال محله طلاب است که با بهترین دروازهبان دبستان و محله کارش را شروع میکند تا اینکه تبدیل میشود به چهارمین دروازهبان برتر رده امید در سوپرلیگ استانی.
فاطمه از مرز همه حرف و حدیثهایی که دیگران درباره معلولیت میگویند، گذشته و هشتسال است که بسکتبال کار میکند و سهسال اخیر را عضو تیم ملی بوده است و سال۱۴۰۱ به مقام سومی مسابقات بسکتبال پاراآسیایی-اقیانوسیه رسید.
رضا مخملباف، مربی چهلوششساله محله رضائیه، تمام وقتش را وقف ورزش نونهالان و نوجوانان این محله کرده و توانسته مقام قهرمانی بدون شکست را در سال۹۳ کسب کند.
۳۲ سال از روزی که محمد بخاراییگلستانی برای اولینبار پا در گود گذاشت، میگذرد. او سالها در میان گود بود و دوازدهسالی میشود که در کسوت مرشدی ایفای نقش میکند.حالا سهسالی میشود که پسرش، مهدی را هم به زورخانه میبرد.