سودابه پارسا کارشناس ارشد تاریخ و یکی از بهترین معلمهای مشهدی است. او خانم صهبا، معلم تاریخ دوران دبیرستانش را مهمترین علت معلمی این روزهایش میداند.
پروفسور مجید میرزا وزیری نفر اول کنکور کارشناسی ارشد بوده، دکترای «آنالیز» دارد، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی است و خانه ریاضی را در مشهد برپا کرده است.
شهین دارابی رشته تخصصیاش تربیت بدنی است. او از سال ۶۵ کارش را شروع کرده و ۱۵۰ بازی بومی خراسان رضوی را با کمک دانشجویانش گردآوری کرده است. از اَلَک دولَک تا هفتسنگ.
دکتر محمد تقی ایمانپور از اساتید ادبیات دانشگاه فردوسی است که تجربه ۳۰ سال زندگی در کشورهای اروپایی را دارد. او دو فرزند معلول دارد و میخواهد تجربه زندگی آنها در دیگر کشورها را به هموطنهایش بیاموزد.
علیاصغر برهمند معلم بازنشسته است و دهها اختراع ثبت شده و ثبت نشده دارد و چندین و چند مدال طلا از نمایشگاههای بینالمللی. او در سال ۱۳۸۵ به عنوان معلم نمونه کشوری انتخاب شده است.
سیدهمریم مجتبوی، دکترای جوان معماری در تغییر دیدگاه دانشجویان و سوقدادنشان بهسمت پروژههای عملی و میدانی نقش مؤثری داشته است.
استاد مهران صدرالسادات توانسته در هنر نقاشی به شیوههایی فردی و صاحبسبک دست یابد و متاثر از رویدادهای اجتماعی و زندگی مردم با بدایع تصویری، خالصترین احساسات هنری خود را به تصویر بکشد.
حسن ضیایینیا خاطرات مشترکی با دانشمند شهید مجید شهریاری دارد. میگوید: هرچه از دانش شهید بگویم کم گفتهام؛ ایشان در توسعه تحقیقات قدرت هستهای ایران پیشرو بوده است.
غلامرضا صدیق غریب شاعر، نویسنده و معلم مشهدی کتابهای ارزشمندی چون: نخستین روشهای تربیت معلم ایران و سیر تکامل حقوق زن قبل و بعد از اسلام را نوشته است.
حجتالاسلام سیدابراهیم رضایی، امامجماعت و استاد پردیس شهیدهاشمینژاد بابت ارتباط خوب و پدرانهاش با دانشجویان بسیار محبوب است.
دکتر درویش رشته بیوسیستماتیک جانوری را وارد ایران کرد و این رشته را بر اساس علوم پایه خودش راهاندازی و دانشجویان زیادی را هم تربیت کرد.
به همت مرکز آثار و مفاخر دانشگاه فردوسی و کمیته نامگذاری معبر شهری شهرداری مشهد، ۱۲ معبر شهر به نام اساتید سابق دانشگاهی نامگذاری شده است.
میرسجاد موسوی، نابینا، اما سرشار از استعداد است، لیسانس اقتصاد را از دانشگاه انگلستان دریافت کرده و تاکنون ۱۳ کتاب برای روانشناسی نابینایان نوشته است. او مدتی را هم به عنوان رئیس هیئتمدیره «انجمن حامیان شهر بدون مانع» فعالیت کرده است.
دانیال محمدزاده شادمهری سال ۹۵ از طرف بنیاد ملی نخبگان به عنوان مخترع برگزیده کشور انتخاب شد. این نویسنده و مؤلف ۱۱ اختراع ثبت شده دارد.
حمیدرضا نویدیمهر سعی دارد مردم و به مخصوص نوجوانان و جوانان را با گنجینه ادبی ایران آشتی دهد.
دکتر آرش اکبری مفاخر اصالتا اهل کرمانشاه است و سال۸۳ برای تحصیل به دانشگاه فردوسی مشهد میآید و سال ۸۴ شاهنامه باعث پیوندش با خانمی فعال در همین عرصه میشود.
استاد نمونه کشوری که جزو اولین ورودیهای رشته صنایع غذایی در کشور است، حالا خود صدها دانشجو تربیت کرده که تعدادشان را به خاطر ندارد، دانشجوهایی که تعداد زیادی از آنها این روزها برای خودشان استاد یکی از دانشگاهها یا مراکز پژوهشی کشور شدهاند و مسئولانی که در دولت یا صنعت غذای کشور به کار اشتغال دارند اما این افراد حق بزرگتری را در خاطر سپردهاند و از کنار و گوشه کشور برای دیدن بانو فخری شهیدی، استاد خوشنام و خوشآوازه به مشهد میآیند. کارنامه چهلوسهساله کاریاش مملو از افتخارات و عناوین مختلف پژوهشی است.
این روایت، دو شخصیت دارد؛ یکی غلامحسین بهآذین نودوپنجساله که متولد 1306 خورشیدی در محلهای پایینتر از نوغان مشهد به نام شیخ عطار است و دیگری علیاکبر باقری نودساله که سال1311 در سرولایت نیشابور متولد شده است. این دو دوست که اکنون شاید از قدیمیترین شهروندان مشهد هم باشند، خاطرات زیادی از روزگاران دور این شهر دارند؛ از روزهایی که بهلول به حرم آمد و واقعه مسجد گوهرشاد بهوقوع پیوست.
ماجرای تأسیس دانشگاه در ایران به دوران پهلوی اول باز میگردد. در سال 1307 خورشیدی پروفسور حسابی پیشنهاد تأسیس دانشگاه را به وزیر معارف وقت، اعتمادالدوله قراگوزلو میدهد اما گامهای نخست تأسیس این دانشگاه را علیاصغر حکمت وزیر معارف وقت در سال 1313 خورشیدی برمیدارد. در همین سال همچنین دانشگاه تهران با چند دانشکده پا میگیرد که دانشکده معقول و منقول یکی از آنهاست.
کوچه استادیوسفی26 بخشی از محله استادیوسفی است. این معبر تا سال1365 جزو محدوده شهری محسوب نمیشد و پس از آن بهتدریج وارد بافت شهری شده است. کاربری شاخص دراین محدوده کاربری فضای سبز و آموزشی است. از ویژگیهای این خیابان میتوان به تراکم جمعیت و سکونت خانوادههای دانشگاهی اشاره کرد که باعث فعالشدن کسب و کارهای مربوط به دانشجویان در این معبر شده است.