این مداح نوجوان میگوید: چند بیت را بهصورت شمرده و آهسته خواندم. نفهمیدم چقدر طول کشید، اما صدای تشویق خانواده را که شنیدم، احساس کردم که بهخوبی از پس کار برآمدهام.
محله
نوده
محله نوده که امروز بخش زیادی از حاشیه شهر را در خود جا داده، یکی از محلات آسیبپذیر مشهد است که گهگاه خبرهای منفی از آن در روزنامهها به چشم میخورد. اما این محله در روزگار صفویه یکی از اراضی شاهانه بوده است. ۱۸۰ هکتار از اراضی نوده از سوی میرزا محسن رضوی، داماد شاه عباس اول وقف اولاد شده است.
محمد رحیمی، پیشکسوت ورزشی، یکی از بانیان راهاندازی گود کشتی مهدیآباد است. او با بیشاز هفتادسال فعالیت در حوزه کشتی باچوخه، از آخرین پیشکسوتان این رشته در مشهد و خراسان است.
فضای کانون ۵۰متر است، اما کارگروههایی از قبیل امور خیریه، نشریه، ورزش، برگزاری مراسم و جشنها در حال فعالیت هستند.
علیاکبر اخگری بعد از تماشای یک هیلیکوپتر در شش سالگی به این وسیله علاقهمند میشود و حالا خودش یکی از تولید کنندگان قطعات هلیکوپتر است.
سمانه عرفانیان متولد تهران است. او و همسرش سعید عطاردی بیشاز ۱۰ سال است که در کارهای فرهنگی و اجتماعی فعالیت دارند آنها زندگی خود را صرف شکوفایی استعدادهای محروم محله نوده کردهاند.
رضا برادرانفر مداح قدیمی محله نوده میگوید: در خانه ما یک صندوق بزرگ وجود داشت که پر از کتابهای مذهبی و ادبی بود. بزرگترین کتاب این صندوق، شاهنامهای بود که با خط نستعلیق و جوهر سیاه نوشته شده بود.
غلامحسین عجم، مربی باشگاه میگوید: متأسفانه هیچیک از شاگردان این باشگاه باتوجهبه فقر مالی خانواده، توان شرکت در مسابقات خارج از کشور و افتخارآفرینی بیشتر را ندارند.
حمیدرضا طالبی میگوید: در همان روزهای اول بههمراه یکی از دوستانم به باشگاه محله نوده رفتم و در همان یکیدو ساعت از این ورزش خوشم آمد و ثبت نام کردم.
۱۲۰ خیاط با مرضیه خیرخواه کار میکنند که حدود ۱۵ نفر از آنها بهصورت مستقیم و با حضور در داخل کارگاه و مابقی نیز با گرفتن کار در خانه همکاری میکنند. اغلب آنها را زنان سرپرست خانوار یا بدسرپرست تشکیل میدهند.
هرکس که نذری دارد، میآورد. همه دور دیگ نذری جمع میشوند و هرکدام بهنوبت حلوا را هم میزنند و هر یک حاجتی را در دل میگذراند تا اگر برآورده شد، سال آینده نذری را او ادا کند.
محله نوده که امروز بخش زیادی از حاشیه شهر را در خود جا داده، در روزگار صفویه یکی از اراضی شاهانه بوده است.
بیستسال پیش در خیابان کوشک مهدی باشگاه ورزشی نبود. حسین غلامی، مربی کاراته میخواست برای بچههای علاقهمند کاری کند تا وقتشان را با ورزش پر کنند.
محمود مافی، متولد ۱۳۴۳ در مشهد نزدیک به ۴۰ سال از عمر خود را در چاپخانه گذرانده و با صدای چرخش دستگاههای چاپ و بوی مرکب عمر گذرانده است.
با وجود مزاحمتهای پسر همسایه و دید بدی که به این ورزش داشتم، با خودم فکر میکردم که اگر من هم کاراته بلد بودم، میتوانستم از خودم دفاع کنم.
مربیام که از همان ابتدا تواناییهایم را دیده و کشف کرده بود، معتقد بود که این باشگاه محلی جای مناسبی برای پرورش استعدادهایم نیست و از من خواست که در باشگاه بهتر و مجهزتری ثبتنام کنم.
9ساله است اما اراده قوی و محکم، از او ورزشکاری موفق ساخته است. کسب دو مدال طلای کاراته مسابقات استانی از افتخارات این ورزشکار کوچک محله نوده است. او که در این روزها بعد از کسب دومین مدال طلا مشغول تمرین است، به پیروزیهای بعدی و رفتن به تیمملی کاراته میاندیشد.
هوا تاریک بود. چشم چشم را نمیدید. صدای افتادن بمب از آسمان شنیده میشد که دوروبرمان به زمین میخورد. فکر میکردیم مثل همیشه عراقیها دستبردار پاتک نیستند اما در تاریکی یکییکی به سرفه افتادیم. تا اینکه گفتند شیمیایی زدهاند و دود غلیطی فضا را پر کرد. ماسکهایمان را با عجله به صورت زدیم اما برای آنهایی که نزدیک بمب بودند دیگر دیر بود. بعضی همرزمانم همانجا از شدت تنفس گاز خردل شهید شدند.
مسئول مرکز کارآفرینی رویش میگوید: برخی از این خانوادهها ممکن است به دلیل پیری و ناتوانی جسمی توان کارکردن نداشته باشند اما تعدادی هستند که توان کارکردن دارند. این افراد ابتدا آموزش میبینند بعد از آن میتوانند از وام اشتغالزایی که از طریق کمیته امداد و یا خیران در اختیارشان قرار میدهند، استفاده کنند.خوشبختانه در سایه این حمایتها تعدادی از خانوادهها به چرخه کارآفرینی و تولید وارد شدهاند و با کسب درآمد نیاز کمتری به کمکهای خیران دارند.
شروع ماجرا و ارتباطش با محله نوده به 30سال قبل برمیگردد. زمانی که با همه سرمایهاش قطعه زمینی را در محله نوده میخرد و خانهای میسازد به این امید که آن را بفروشد و در جای دیگری ساکن شود اما هیچکس خانهاش را نمیخرد و او از روی ناچاری در محله نوده ماندگار میشود. 30سال از آن ماجرا گذشته است. او که تحصیلکرده حوزه علمیه است حرکتی انقلابی و جهادی را برای ارتقای سطح فرهنگی و اجتماعی محله نوده آغاز میکند. حرکتی که 30سال تمام طول کشیده و هنوز هم ادامه دارد. مهدی رحمتی همه زندگی، سرمایه و کارش را وقف کمک به مردم محروم محله نوده کرده است.
از آن آدمهایی است که میخواهد ماهیگیری را به دیگران یاد بدهد. نگاهش این است که همه زنان باید توانمند شوند. برای رسیدن به این نگاه که دیگر هدف اصلی زندگیاش شدهاست، تلاش خود را کرده و همت خود را برای توانمندی زنان بهخصوص زنان حاشیه شهر گذاشته است و به عنوان کارآفرین پیشران در این مناطق فعالیت میکند.
این بانوی فعال بیش از بیست سال است که به زنان، هنرهای دستی را رایگان و کمبها آموزش میدهد و با برگزاری نمایشگاههای مختلف، میکوشد بازاری ثابت برای هنرهای دستی زنان ایجاد کند.