فضای سبز - صفحه 2

محله مجیدیه به‌واسطه برج‌های زیبای تجاری و مسکونی و موقعیت مناسب، جزو برخوردارترین محلات منطقه ۱۲ به شمار می‌رود و سرمایه‌گذاران تمایل زیادی به خرید و فروش املاک در این محله دارند.
گلخانه شهرداری منطقه ثامن با گل‌های رنگارنگ و درختچه‌های متنوعش، سال‌هاست خانه دوم علی محمدپور، جانباز سی‌درصد اعصاب‌وروان است، مأمنی سرشار از آرامش که حاصل دسترنج خودش در ۲۱ سال گذشته است.
محمدعلی خطیب درباره شکل‌گیری باغ گل‌ها می‌گوید؛ وقتی دیدیم درختان درحال خشک‌شدن هستند، شروع به کاشت آنها در قسمت‌های مختلف پارک کردیم. همان در‌خت‌ها جرقه‌ای شد برای احداث باغ زیبای گل‌ها که یکی از جاذبه‌های زیبای شهر مشهد است
سید علی‌اصغر حسینی و همسرش خدیجه حسینی، هفت‏ سالی می‌‏شود در باغی چسبیده به کوچه‌های التیمور زندگی می‌کنند، آن‌ها هر روز لابه‌لای بوته‌های گوجه و درختان میوه می‌چرخند و به آنها رسیدگی می‌کنند.
سرسبزی بولوار مجلسی کار دست بانوان است. آن‌ها با دستمزد روزی ۱۵ هزار تومان از ۶ صبح تا ۲ یا ۳ بعدازظهر علف‌های هرز را وجین و اگر زباله‌ای پای بوته‌ها ریخته شده باشد را جمع می‌کنند.
گل‌های خوش‌رنگ‌ولعاب، چمن سرسبز و درختچه‌های یکنواختی که دورتادور بوستان گل‌آذین در هاشمیه‌۲۰ جاخوش کرده‌اند، این بوستان محلی را آراسته است. امکانات و امنیت هم مزید بر علت شده این روز‌ها پارک میزبان اهالی محله باشد.
پارک برکت چند ویژگی خوب دارد؛ به بزرگراه نزدیک است، بزرگ است و فضای نشستن و دورهمی خانوادگی دارد. جای پارک خودرو در آن فراوان است و فضاسازی آن از درخت و چمن گرفته تا شهربازی و آب‌نما زیباست.
دورتا‌دور پاتوق محلی خیابان شهید‌غفوری ۳، باغچه‌هایی احداث شده که در آن، چند‌اصله درخت و گل‌های فصلی کاشت شده است. ساخت این پاتوق محلی حال‌خوب‌کن یا «مرکز اجتماع‌محور» از سیاست‌های مدیریت شهری است.
علی ارژندی، کارگرِ فضای سبز است که درخت‌ها را سروسامان می‌دهد، می‌کارد، رسیدگی می‌کند و داستان روییدن و خشکیدنشان را می‌داند. تعهدی که به کارش دارد باعث شده است همکارانش او را به عنوان زبده این کار بشناسند.
بچه‌های محله پنجتن مشهد سهم‌شان از آموزش، ورزش و داشتن امکانات مناسب برای پر کردن اوقات فراغت، تل نخاله‌های ساختمانی و زمین‌های خاکی آلوده است که امتداد آن را با دمپایی‌های پاره و سرپنجه‌های خونی طی می‌کنند.
«حاج‌رضا شادمان» پیرمردی که در ۸۸ سالگی برای ادامه زندگی، دستان پینه‌بسته‌اش را در خاک فرو می‌برد و از کاشت و برداشت سبزی زندگی می‌گذراند. تنها دارایی او زمین ۳۰۰ متری بود که وقف مسجد کرد.
محمدعلی سلطانی یکی از قدیمی‌ترین باغبان‌های پارک ملت است که عمری با درخت‌ها زندگی کرده است. او که پدرش کشاورز بوده خودش هم با گیاهان رابطه خوبی دارد و تا حالا ۲۹ سال سابقه کار دارد.
ابوالفضل جنتی فروتَقه، پلاک‌کوب درختان مشهد، از سال ۱۳۸۴ کارش را به‌عنوان کارمند سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری شروع می‌کند. پیش از او در سال ۱۳۷۵، پلاک‌کوبی در مشهد آغاز و بعد از مدتی رها می‌شود.
پایبندی به قوانین آپارتمان نشینی و مجاورت با کوه، زندگی متفاوتی را برای ساکنان مجتمع انتهای هاشمیه رقم زده است. علی فعال‌پارسا می‌گوید: اینجا قوانین خاصی دارد که ساکنان در اجرای آن همراهی بسیاری با ما دارند. به افراد تبعه و مجردان، خانه فروخته یا کرایه داده نمی‌شود. با تمام افرادی که بخواهند ساکن مجتمع شوند، ابتدا مصاحبه می‌شود.
جریان اصلی شکل‌گیری پارک ملت را خیلی‌ها به انگلیسی‌ها نسبت می‌دهند. درحالی‌که تنها سبک این پارک شبیه پارک‌های انگلیسی است اما طراحان آن ایرانی بودند.
محمدعلی امام‌دادی سال‌هاست بازنشسته شده‌ اما همیشه حواسش به درختان و فضای سبز هست. می‌گوید: در خیابان دور می‌زنم و اگر کسی مسافرت بود یا فراموش کرده بود به درختانش رسیدگی کند، آنها را آبیاری می‌کنم.
نورمحمد ایزانلو ۵۳ سال دارد و ۲۳ سال از زندگی‌اش با فضای سبز گره خورده است. او می‌گوید که آن‌قدر درخت کاشته‌ام که حسابش را ندارم.
فقط دوازده سال دارد و آن مدال‌های رنگارنگ حاصل هنرنمایی‌اش در سبک وادوریو کاراته است. یگانه‌زهرا سیدی مبارزه را خوب یاد گرفته است، هم برای مدال و هم برای زندگی. همین موضوع هم سبب شده است یک نمونه موفق برای هم‌کلاسی‌ها و دوستانش باشد.
حاج هاشم علیان تعریف می‌کند: دخترم برای سبزه عید نارنج گرفته بود. دید دارد خشک می‌شود آوردش اینجا. بهش رسیدم و جان گرفت. اولش در گلدان بود. بعد بردند آن را در باغ کاشتند. الان نهالی یک متری شده است. این‌ها هم سبزه‌های نارنج خودمان است.
محمد سالاران یکی از اهالی محله رضاشهر است که علاقه زیادی به گل و گیاه دارد، او منزل مسکونی خود را به باغی از گل تبدیل کرده است که پیدا کردنش کار چندان سختی نیست.