صاحب کفشداری شماره ۸ حرم امام رضا(ع) مردی هندی بوده که همراه گروهی گردشگر به مشهد آمده بود اما دلشیفته این شهر شده و جهانگردی را کنار گذاشته بود.
کودکان و نوجوانان حاشیه شهر بههمت جهادگران جوان مجموعه فرهنگی مذهبی خادمالرضا (ع) دور هم جمع شدهاند تا ساعاتی را بهدنبال توپ آرزوهایشان بدوند.
محمدرضا عبدا... زاده، بعد از زلزله قائن به مشهد آمد و حالا ۹ سال است که خادم و مداح اهل بیت (ع) است.
سال ۱۳۶۱ محمد کرامتیانراد چهارده سال داشت که بازیهای نوجوانیاش را کنار گذاشت و برای رفتن به جبهه دوبار مدارکش را پاره کرد.
مسجد زین العابدین (ع) در بولوار میرزاکوچکخان بعد از نزدیک به ۵۰ سال به نماد همدلی مردم محله تبدیل شده است.
عباسعلی عباسزاده آنقدر به خودش دستمال بسته تا خونریزی نکند مثل یک درخت لته شده اما با خودش میگوید: اگر اینجا بمانی یا اسیر میشوی یا شهید و زن و پنج بچهات بی کس و کار میمانند.
آخرین سال قبل از سقوط صدام با بچههای کشیکهفتم کفشداری حرم رضوی رفتیم، کربلا، وقتی وضعیت حرم امام حسین (ع) را دیدیم خیلی ناراحت شدیم.
جواد اکبری، معروف به حاج شیخ جواد، خادم مسجد امام سجاد(ع) محله جلالیه میگوید: تا زنده هستم خادم مسجد میمانم، مسجد بازنشستگی ندارد. ۳ ماهی نیامدم مسجد، خواب دیدم که اگر من در را باز نکنم همه پشت در میمانند.
غلامحسن قائمی، افسر فنی بازنشسته نیروی هوایی و متولی مسجد امام حسین (ع) محله چهنو به زبانهای روسی و انگلیسی و ترکی و عربی مسلط بوده است.
«ابوالقاسم قربانزاده» خادمی که در آستانه پنجاه سالگی، خادمت گزاریاش به پانزده سالگی رسیده است. او که از زمان ورودش به حرم معجزه را باور کرده است.
آرامگاه امامزاده سیدمحمدحاتم (ع) بر روی تپهای زیبا و سرسبز در روستای رضوان در حوالی آرامگاه فردوسی واقع شده است.
آمدم بیرون و روبهروی پنجره فولاد ایستادم و گفتم: آقاجان نمیخواهم هیچکس پارتی من شود اگر لیاقت دارم خودتان اسمم را بنویسید.
جواد سیمریز میگوید: وقتی کارم را شروع کردم ورودیها زنجیرهای هلالی داشت. ماشینها تا نزدیک ورودی صحنها میآمدند. مجبور بودیم همه را کنترل کنیم.
جلال نجاتیان از ۱۷ سال پیش خادم حرم در بخش حافظان است. روز در میان در «دارالزهد» حرم مطهر رضوی حضور مییابد و در اجرای مراسمی ۴۰۰ ساله به نام «صفه» مشارکت میکند.
همه میدانند حاجاحمد روزش را با زیارت حضرترضا (ع) شروع میکند؛ «همسایگی با حضرت نعمت بزرگی است، اگر یک روز به پابوسی آقا نروم، دلم میگیرد.»
خیلیها آرزوی پوشیدن لباس خادمی حرم را دارند، اما مردم این نقطه از شهر خوب میدانند که این آرزو فقط درکنار بارگاه رضوی محقق نمیشود.
کفشدار قبل از تشرف هر زائری به حرم مطهر، چهرهبهچهره با او مواجه میشود و آخرین فردی است که هنگام بیرونآمدن نیز چهره زائر را میبیند.
طراحی چراغانی و کتیبههای حرم امامرضا (ع) از یک دهه پیش به جوانهای دهه شصتی سپرده شد و حالا سالهاست که صفرتاصد جلوهآراییها در داخل حرممطهر طراحی و ساخته میشود.
خادمان باید متمایز از دیگران باشند. من همیشه تسبیح یا شکلات همراهم دارم تا به مردم بدهم؛ بچهها بیشتر از همه خوشحال میشوند.
سکینه شهیری خادم حرم مطهر رضوی میگوید: بسیاری از مردم شهرهای دیگر درخواست دارند تا اگر میشود، چند ساعتی در یک روز خادم آقا باشند. برایشان هم فرقی نمیکند که کجای حرم به زائران امامرضا (ع) خدمت کنند.