سند تاریخی نام اسلامیه بسیار قدیمی بوده که حداقل از سال ۸۱۵ مطرح بوده است. این روستای تاریخی پساز الحاق به شهر و تلفیق با روستاهای توس سفلی و علیا امروز به نام محله فردوسی شناخته میشود.
استاد غلامرضا شکوهی، بیهیچ حرف و تعریف اضافهای، آشنای دیرین شعر و شاعران خراسان است. کمتر کسی را در این حوزه میتوان پیدا کرد که طعم شیرین غزلی جانانه را از این شاعر مشهدی نچشیده باشد.
مهدی جهان، که از سه سالگی ساکن مشهدقلی شده و کمبود امکانات مردم این محله را از نزدیک لمس کرده با رسیدن به سن جوانی تصمیم میگیرد تا با کمک و همراهی اهالی، شکل و بافت محله خود را تغییر دهد.
کتاب تاریخ بیهقی شرح حکومت دهساله مسعود غزنوی است؛ پادشاهی که مرکز حکومتش، غزنین بود، اما بیش از ۱۶ هزارکیلومتر سفر کرد که بخشی از این مسیر در توس و مشهد گذشت.
حبیب الله مرادی متولد ۱۳۶۷ در مشهد یکی از نوجوانانی است که پایه هیئت محبان زینب (س) را بنا نهاده است. او که امروز یکی از مداحان بنام محله شده، هنوز هم در هیئت کودکی، فعال است.
براتی، نصاب پنلهای خورشیدی، نیروگاههای خورشیدی و همچنین آبگرمکنهای خورشیدی است. او اگرچه تحصیلاتی در اینباره ندارد و بهگفته خودش فقط تا دوم راهنمایی درس خوانده است، ۱۶ سال است که در حوزه برق صنعتی فعالیت میکند.
شعبه مشهد انجمن که البته اطلاعات زیادی از جزئیات آن در دست نیست، در روز ۱۷ شهریور ۱۳۱۳ پا میگیرد.
یوسف جوانبرگ هشتاد ساله را میتوان به چند شیوه معرفی کرد؛ پهلوان قدیمی گود کشتیباچوخه، کارگر فعال در ساخت آرامگاه فردوسی و.. اما خودش ترجیح میدهد شاگرد جهانپهلوان تختی بنامیمش.
بانوان توسی چهارشنبهها سر یک ساعت مشخص به درِ خانه مادران شهدا میروند و اجازه میگیرند تا برای چندساعتی دخترشان شوند و در حد توان، کارهای روزانهشان را انجام دهند.
چهارده سال پیش بود که کودکان هشت تا دهساله محله حاجیآباد تصمیم گرفتند درکنار عزاداری همراه با بزرگترها، هیئتی را نیز مختص همسالان خود تشکیل دهند که اساس آن با پول توجیبی بچههای محله بود.
علاقه به شنیدن سخنرانیهای سیاسی، باعث میشود هر روحانی مبارزی که در کشور پای منبر میرود، علیاکبر جهان فوری بهدنبال پیدا کردن نوارش بگردد. او ۱۴۰ نوار از سال ۱۳۴۳ به بعددرمورد مبارزه انقلاب جمع کرده است.
حسن معروفینیا با صدفهای گوناگون و رنگارنگ دست سازههای زیبایی را میسازد و از این راه برای ۲۵ خانواده ایجاد اشتغال کرده است.
بهرام جعفری میگوید: مدتی پیش، نویسندهای به ایستگاه پسماند ما مراجعه کرد. او از حرف زدنم فهمید که شعر میگویم و از من خواست که ناامید نشوم و به کارم ادامه بدهم.
آرامگاه شاعران خراسان در طوس از اساسنامهای مصوب و روشن برخوردار است که شروط لازم برای تعیین صلاحیت متوفی، مراحل لازم برای دفن افراد و همچنین اعضای هیئتامنا در آن قید شده است.
۵ سال است همسر ابراهیم با سرطان دستوپنجه نرم میکند و او هزینه فراوانی را برای خرید دارو صرف میکند با این حال او خانهاش را به کانون فرهنگی و محلی برای اسکان زائران تبدیل کرده است.
ابوالقاسم بیداری، کوچکترین کارگر زمان بازسازی آرامگاه فردوسی، یکی از ۲۰ نفری است که به عنوان نگهبان به استخدام مجموعه توس در میآید و تا معاونت آرامگاه فردوسی پیش میرود.
پهلوان اسماعیل جاوید، یکی از این پهلوانان بامرام و گمنام است که قدرت بازوی خود را در راه حمایت از حقیقت و جوانمردی به کار بست و سرانجام در این راه جان خود را از دست داد.
آنچه که بیش از هر چیز زندگی «پهلوان رستم» را خاص کرده، علاقه او به جمع آوری اشیای خاص است. «موزه آیینهای پهلوانی شه لافتی» نتیجه این علاقه اوست که ۶۰ سال به طول انجامیده است.
یکی از رسوم کشتیگیران و پهلوانان قدیم رسم سفرهداری بود، قربانعلی غلامی با ۹۴ سال سن را از این حیث میتوان جزو آخرین سفرهداران کشتی پهلوانی دانست.
خاندان ادیب که سابقه سکونت ۲۵۰ ساله در محله فردوسی را دارند، از حامیان همیشگی فردوسی بوده و نام خانوادگی ادیب را به عشق همین ارادت برگزیدهاند.