سحر شفیعی کار حرفهای را از ۱۰سالگی آغاز کرده و با تئاتر «ق مثل قانون» برای نخستین بار بر روی صحنه رفته است و برای اجرای همین نمایش در جشنواره تئاتر کودکان در زاهدان، مقام اول بازیگری را کسب کرد.
محله
شریف
شریف به محله ادارههای مشهد معروف شده است. بیشترزمینهای صدف که بخشی ازمحله شریف را تشکیل میدهد،متعلق به حاج حسن رضایی گریکانی، محمد بربر و آقای علاقهمند بوده است. در این بین،حاج حسن رضایی به هرکس که حداقل سهبچه داشته و قادر به خرید خانه نبوده یک زمین حدود۳۰۰متری اهداکرده است.
عزیز نائینی آموزش هنر را از ۹ سالگی آغاز کرده و در ۱۸ سالگی کارش را با گلدوزی و خیاطی و بافندگی شروع میکند. او ۱۰ فرزند دارد که همگی راه مادر را ادامه داده و صنایع دستی تولید میکنند.
حسین عبداللهنژاد، در خانوادهای قرآنی بزرگ شده است. او قرائت قرآن را از پنج سالگی آغاز کرده و در سال ۸۴ قاری نمونه کشوری شده است.
به گفته ساکنان قدیمی کوچه صدف۷ تا قبل از دهه۸۰ اکثر املاکش باغ بود. مالکان آن املاک هم اغلب جزو اقلیتهای مذهبی و تجار بودند که برای فرار از آلودگی هوا باغچهمانندی برای خود درست کرده بودند.
بیست سال پیش که به محله شریف آمد، همه خانهها ویلایی بود. از پنجرههای خانهاش زندان و بعدها پل صیادشیرازی را میدید.
هنرستان دانش پرواز مشهد طرفداران زیادی دارد. دانشآموزان بعد از دوره متوسطه، میتوانند به این رشته بیایند و دو سال آموزش ببینند. بعد از این دو سال، دیپلم هوانوردی میگیرند و حتی تجربه پریدن دارند.
بافت اصلی محله شریف را ساختمانهای مسکونی تشکیل داده است. با این حال نکته مهم درباره محله شریف بافت اداری این محله کوچک شهری است. بسیاری از ادارات دولتی این محله را برای ایجاد ساختمان انتخاب کردهاند.
ازطریق معلمش فرم خادمیاری را برای پدرش آورد و یک هفته بعد، سیدرضا ظهیری در لباس خادمیاری مشغول خدمت شد. از ابتدا هم در مهمانسرای حضرت مشغول به کار شد.
یحیی توکلی در حادثهای قطع نخاع شد و توان رفتن را از داد، اما زندگی را رها نکرد، او حالا سه کتاب در زمینه کامپیوتر نوشته و در مجتمع توانیابان مشهد، میکس و فتوشاپ تدریس میکند.
طلعت خزایی و حیدرعلی طویلیقصیری تنها مایملک زندگیشان که خانهای قدیمی در محله عامل بوده را به نیت مدرسهسازی وقف کردهاند تا نامش یادبودی باشد برای «حمید»؛ فرزند مفقودالاثرشان.
۲۵ سال پیش «مجتمع آموزشی نیکوکاران توانیابان شریف» راه اندازی شد که درآن بیش از پنج هزار نفر از توانیابان شهرمان سامان گرفته و زندگی میکنند.
مریم حلمزاده ۵۰ سالگی را پشت سر گذاشته و مربی عروسکبافی در موسسه توانیابان شریف است. او در اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در یک حادثه رانندگی همسر و دختر خود را از دست میدهد و از همان سال روی تخت میماند.
در یکی از اتاقهای مجتمع نیکوکاری توانیابان مشهد، عدهای از هنرجویان کمتوان جسمی و حرکتی همت کردهاند و فنون یکی از ورزشهای رزمی را میآموزند. استاد مجید کارگرد بانی پاگرفتن این مرکز ورزشی است.
محمدمهدی عزتی جزء مدرسان کم سن و سال است که در کلاسهای آموزشی قرآن برای دانشآموزان، شاگردان زیادی را آموزش داده است.
امیرحسین عبدالله آبادی کودکی هشت ساله است که در رشته شطرنج موفقیتهای زیادی به دست آورده از قهرمانی کشور تا درجه استاد بینالمللی.
«ابراهیم عبداللهی» یکی از اولین روحانیانی که برای تعلیم مجرمان و بزهکاران، پا به پشت دیوارهای بلند گذاشت. او روحی لطیف و طبعی شاعرانه دارد و میخواهد روزی اشعارش را به چاپ برساند.
خیابان شهید ستاری ۴/۴ یکی از معابر فرعی محله شریف است. این خیابان در محل باغهای قدیم وکیلآباد واقع شده است؛ باغهایی که بقایای آن در برخی معابر اطراف به چشم میخورد، اما در این خیابان، خبری از زیبایی آنها نیست.
ابراهیم هدایی خیّر محله شریف در ۴ سال اخیر خدمات جدیدی برای توان یابان فراهم کرده است.
مرکز نگهداری و توانبخشی سالمندان «پروین» در حاشیه بولوار وکیلآباد قرار دارد، شب چله در این مرکز برنامههای متنوعی برگزار میشود.
محمد محمدی، یک منزل هزار متری در صدف ۲۸ داشته است. او در اوج مریضی همسرش این منزل را در اختیار دانشگاه علوم پزشکی قرار میدهد.