مالک اولیه خانه تاریخی محمدیه «صراف» نامی بوده است که اطلاعات زیادی درباره شغل و موقعیت وی دردسترس نیست. حدود ۸۰ سال پیش آقای محمدی این منزل را خرید و تاکنون نیز مالک این منزل در اینجا ساکن است.
از سال ۱۳۱۳ مردم مشهد بخش شرقی کوچه آخوندخراسانی ۷را کوچه پشت کنسولگری نامگذاری کردند و بخش غربی را در آخوند خراسانی ۸ کوچه خواجهروشنایی.
عباس شیخالاسلامفاضل، پنجمین نسل از خاندان جواهرچی است، کسی که جد بزرگش در دربار قاجار سازنده کمربندهای جواهرنشان بود و پدرش دانشمندی بود که به لقب «شیخالاسلام فاضل» مفتخر شد.
مهمترین ویژگی خانه تاریخی ناظران وسعت زیاد و قدمت آن است. از ویژگیهای بارز خانه تاریخی ناظران موقعیت قرارگیری آن در سایتی باارزش و راسته تاریخی بین عباسقلیخان تا خیابان نواب صفوی ۱۱ است.
فتحعلی شاه بهرسم سپاس از دوراندیشی اسماعیلخان، هموزنش به او طلا اهدا میکند. این سردار، طلاها را صرف ساختن سنگاب حرم رضوی میکند.
آجرهای نقشدار در نمای بنای خانه تاریخی پریشانی و شیوههای اجرای متنوع آنها، نشانگر ذوق سرشاری است که هنرمند معمار در اجرای ساختمان بهکار گرفته است
خانه اردکانیان دارای دو قسمت تابستاننشین در جنوب و زمستاننشین در شمال است. در قسمت زمستاننشین پهنای اتاقها کم است و علتش این است که آفتاب تا انتهای عمق اتاق نفوذ کند.
یکی از آثار مهم هنری موجود در صحن نو، کتیبههایی است که برای ایوانها و با خط بسیار زیبای محمدحسین شهیدیمشهدی ساخته شده است.
خانه کرمانی در حدود ۹۰ سال قبل در دوره قاجاریه بنا شده است. مالک و سازنده بنا به گفته آقای کرمانی، مالک کنونی آن، شخصی یهودی بوده است. این ملک حدود ۵۰ سال قبل از شخصی یهودی خریداری شده است.
خانه ناظران بهدلیل مراقبتهای مناسب صاحبان خانه و همچنین برای جذب مسافر در اغلب اوقات وضعیت مطلوبی داشته و دارد.
ناصرالدین شاه قاجار دوبار عزم زیارت میکند و در هر دو نوبت، شرح این پابوسی را مینویسد؛ شرحی که درقالب سفرنامه است، اما در روزنامهای به نام «اردوی همایون» چاپ میشود.
«روزنامه آفتاب شرق» بهعلت فراوانی اخباری که از استان خراسان بزرگ به چاپ رسانده، پراستنادترین منبع دست اول در تحقیقات محلی به شمار میرود.
یکی از فرعیهای محله چهارباغ قدیم بهدلیل بهرهمندی از حسینیهها و تکایای بسیار، از گذشته بین مشهدیها به کوچه عزاداریهای خاص و باشکوه مشهور بوده است.
خانه حناساب سال ۸۳ ثبت ملی شد، امید میرفت که میراث فرهنگی مرمت این خانه را آغاز کند و ماندگاریاش را تضمین، اما چنین نشد؛ اتفاقیکه برای خانه حناساب افتاد این بود: تخریب کامل بنا.
اطعام عزاداران در ایام محرم و صفر در خراسان و مشهد در دوره قاجار رواج پیدا میکند و شامل انواع حلوا، پلو و آشهای مختلف میشده است.
امیراسدالله خان پس از رسیدن به درجۀ امیری است که به پاس خدماتش لقب «شوکتالدوله» را شخصاً از ناصرالدین شاه قاجار دریافت میکند.
از ویژگیهای خانه تاریخی محمدی، جهتگیری یکی از اضلاع حیاط به جانب قبله است که هم بیشترین میزان سایه را در تابستان فراهم میآورد و هم زمینۀ نفوذ بیشتر نور آفتاب را به اعماق اتاقها در زمستان ممکن میسازد.
کوچه آیتالله بهجت ۳ که دربین مردم محلی به کوچه «ساسان» معروف است، جزو کوچههایی است که در اواخر قاجار، با تقسیم چندین باغ بزرگ ایجاد شده است.
خانه تاریخی زرینزاده در دورۀ قاجار ساخته شده است و قدمت آن به حدود ۱۳۰ سال میرسد. این منزل، از همان ابتدای ساخت در مالکیت آقای زرینزاده از بازاریان سرشناس و ثروتمند مشهد بوده است.
«سرای فولادکار» تخریب شد تا بخشی از آن برای پروژۀ تجاری و اقامتی «سارا» و «ایمان» استفاده شود و بخشی دیگر برای پروژۀ «شارستان»