چهارطبقه فدای دروازه طلایی شد! 
طبرسیشمالی۲۴؛ کوچهای که آرامآرام به شهر پیوست 
حبیب همتی در میدان ورزش، تحصیل و مهارتآموزی موفق است
مقام سوم مسابقات کشوری کاراته در سال ۱۴۰۳، مقام اول انتخابی مسابقات بینالمللی هشتمین خورشید در سال ۱۴۰۲، مقام دوم مسابقات کشوری سال ۱۴۰۲ و مقام اول مسابقات استانی در سال ۱۴۰۱ تنها چند نمونه از یازده مدال رنگارنگی است که حبیب همتی به دست آورده است.
مقام سوم مسابقات کشوری کاراته در سال ۱۴۰۳، مقام اول انتخابی مسابقات بینالمللی هشتمین خورشید در سال ۱۴۰۲، مقام دوم مسابقات کشوری سال ۱۴۰۲ و مقام اول مسابقات استانی در سال ۱۴۰۱ تنها چند نمونه از یازده مدال رنگارنگی است که حبیب همتی به دست آورده است.
امید محله بلال، دانش آموز پایه دوازدهم مدرسه آیتالله خامنهای در رشته تربیت بدنی است و آن طورکه میگوید قصد توقف در مسیر دلچسب یادگیری علم، ورزش و مهارتهای شغلی را ندارد.
-قصه آشناییات با کاراته چطور رقم خورد؟
تابستان سالی که کلاس پنجم ابتدایی را تمام کردم، بیکار بودم و حوصلهام سر رفته بود. برای گذراندن اوقات فراغت رفتم باشگاه ثبتنام کنم. رشتههای ورزشی مختلفی داشت. توی اینترنت گشتم و خوبیهای هر کدام را خواندم. از کاراته بیشتر خوشم آمد و ثبت نام کردم.
-این رشته، چه نکتههای مثبتی داشت؟
اینکه باعث میشود ورزشکار، به خاطر انجام حرکات کششی، قد بلند شود. دفاع شخصی دارد. آمادگی جسمانی دارد، مبارزه و حرکات نمایشی هم دارد.
-کاراته، در واقعیت به همان خوبی بود که در موردش خوانده بودی؟
بله. همان ماه اولی که رفتم باشگاه، آنقدر از کاراته خوشم آمد که مطمئن شدم میخواهم آن را ادامه بدهم. تمام خوبیهای این رشته را دارم میبینم الان؛ مثلا قدم به ۱۸۵ سانتیمتر رسیده است.
-صاحب چه کمربندی هستی؟
دان ۲ مشکی را دارم.
-این رشته را تا کجا ادامه میدهی؟
به جای اینکه در جواب شما بگویم «تا آخرش»، بهتر است بگویم «تا همیشه»؛ چون کاراته، پایانی ندارد. حتی استادم، شیهان حامد ظفرانلو، هم میگویند: مانده است تا کاراته را یاد بگیرم.
-علاقه تو به یادگرفتن، خلاصه میشود در کاراته؟
نه. من رشته دبیرستانم را تربیت بدنی انتخاب کردهام. در این رشته، اصول رشتههای مختلف ورزشی را دارم یاد میگیرم و معدلم همیشه ۱۷ به بالاست. حتی تابستانها که مدرسه تعطیل است، دنبال یادگرفتن شغلهای مختلف هستم.
-چند سال است تابستان سرکار میروی؟
تابستان سوم است. قبلا خیاطی و نانوایی فانتزی کار کردهام. الان دارمامدیافکاری را یاد میگیرم.
-کاراته، در آینده شغلی که برای خودت ترسیم کردهای، جایی دارد؟
تا چند سال دیگر که مدرک مربیگری را بگیرم، میتوانم باشگاه بزنم. کاراته تا قبل از این مرحله، جنبه درآمدزایی ندارد و باید برای باشگاه و شرکت در مسابقات هزینه کنی.
-هزینهها قابل توجه است؟
برای مسابقات برونمرزی که در بقیه کشورها برگزار میشود، بله. همه هزینه را باید خود هنرجو و خانوادهاش پرداخت کنند و این طور نیست که از طرف فدراسیون، حمایت مالی باشد. من فرصتهای زیادی داشتم برای شرکت در مسابقات خارج از کشور که به خاطر همین قضیه، منصرف شدم.
-مهمترین مشوقهایت برای ادامه مسیری که در پیش گرفتی، چه کسانی هستند؟
در درجه اول، پدر و مادرم که همیشه، حمایتم کردند و هزینههای باشگاه و حضور در مسابقات را پرداخت کردند. بعد هم استادم، آقای ظفرانلو که کاراته را با ایشان فهمیدم.
-خوشترین خاطراتی که از فعالیت در این رشته، در ذهنت مانده، چیست؟
شرکت در مسابقات که در استانهای دیگر برگزار میشود، برایم خاطرهانگیز است. اینکه به همراه استادم و بقیه هنرجوها، گاهی با قطار و گاهی با اتوبوس به شهرهای مختلف مثل قم، بابل، اصفهان و تهران رفتیم. فضای جمع ما ورزشی، دوستانه و شاد است.
* این گزارش یکشنبه ۲۹ شهریورماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۹ شهرآرامحله منطقه ۳ و ۴ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
