یکقدم تا افتخار جهانی ایمان معینیپور
قرارمان در باشگاه رزمی شهیدسلطانزاده در مهرآباد۱۳ است؛ جایی که ایمان معینیپور، نوجوان هفدهساله محله مهرآباد، ساعتهای زیادی از روزش را به تمرین اختصاص میدهد.
نوجوانی که با کسب چند مدال ازجمله دو مقام دوم مسابقات کشوری فدراسیون ووشو در رده سنی نوجوانان در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ و مقام اول بخش ساندا در مسابقات استانی یادواره شهدای جنگ تحمیلی دوازدهروزه در شهریور ۱۴۰۴ در رده سنی جوانان شروع خوبی داشته است. علاوه بر این او سال ۱۴۰۳ بهعنوان عضو تیم دانشگاه آزاد خراسان شمالی در لیگ برتر ووشو کشور به مقام دوم کشور رسیده است.
او حالا رؤیای بزرگتری را دنبال میکند و آن رسیدن به سکوی قهرمانی جهان است.
-چه شد که به ورزش روی آوردی؟
در خانواده ما ورزش جایگاه ویژهای دارد. پدر و برادرم هم در رشتههای رزمی، کشتی و بدن سازی فعالیت میکنند و همین باعث شد از کودکی با فضای ورزش آشنا شوم.
-چرا ووشو را انتخاب کردی؟
وقتی فیلمهای بروس لی را میدیدم، مجذوب سرعت و مهارتش میشدم. همان موقع آرزو داشتم روزی مثل او یک رزمیکار حرفهای باشم و همین علاقه، من را به سمت ووشو کشاند.
-از چه زمانی تمرین را جدی شروع کردی؟
از حدود نهسالگی دنبال این رشته بودم، اما باشگاه و مربی مناسب پیدا نمیکردم. پنجسال پیش، یکی از دوستانم، باشگاه استاد محمد شیدا را معرفی کرد و از همان زمان تمرینات حرفهای من شروع شد.
-کدام ویژگی استادت را بیشتر دوست داری؟
علاوهبر مهارت فنی، اخلاق و رفتارش برایم الگوست. همیشه برای شاگردان وقت میگذارد و با حوصله آموزش میدهد.
-به نظر تو ووشو چه تفاوتی با دیگر رشتههای رزمی دارد؟
در بخش ساندا، مبارزه کاملا واقعی و همهجانبه است. در این رشته هم دستها، هم پاها و هم تکنیکهای مختلف در مبارزه نقش دارند و همین آن را جذابتر و سختتر میکند.
-الان در چه سطحی هستی؟
موفق شدهام دان ۳ ووشو را کسب کنم و در مسابقات مختلف استانی و کشوری حضور داشته باشم.
-مهمترین موفقیت ورزشیات چه بوده است؟
سال۱۴۰۳ در مسابقات انتخابی تیم ملی جوانان در قم توانستم مقام سوم بخش تالو را به دست بیاورم. هرچند به تیم ملی نرسیدم، اما رقابت با بهترینهای کشور تجربه بسیار ارزشمندی بود.
-شیرینترین و تلخترین خاطره ورزشیات چیست؟
شیرینترین خاطرهام زمانی بود که بعد از تمرینهای زیاد توانستم برای اولین بار انعطاف کامل داشته باشم و پاهایم را ۱۸۰درجه باز کنم. تلخترین خاطره هم ازدستدادن مدال انتخابی تیم ملی در مسابقات سال گذشته با اختلاف تنها دوصدم امتیاز بود.
-ورزش چه تأثیری بر زندگیات گذاشته است؟
بزرگترین هدیه ووشو برای من اعتمادبهنفس و پشتکار بوده است. احساس میکنم این ورزش به من آموخته که برای رسیدن به هدفهایم تسلیم نشوم.
-آرزوی تو در این رشته ورزشی چیست؟
دوست دارم روزی قهرمان جهان شوم و پرچم کشورم را در مسابقات بینالمللی بالا ببرم؛ همچنین مبارزه MMA خواسته قلبی من است.
* این گزارش دوشنبه ۲۵ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۷ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.