بچههای محله بالاخیابان تیم فوتسال معینالرضا را تشکیل دادند
سه سال قبل چندنفر از بچههای متولد ۶۷ تا ۷۷ محله دور هم جمع میشوند تا به بازیهای گاه و بیگاه خود در کوچه سروسامانی بدهند؛ ازآنجاکه همدیگر را میشناسند و سالهاست کنار هم فوتبال بازی کردهاند این سروسامان دادن، کار چندان مشکلی نیست؛ محمد خواجههدایت که قدبلند است و خوب شوت میگیرد، میشود دروازهبان، مهدی یوسفی و سیداصغر حسینی میروند جلو در خط حمله جای میگیرند و رضا غلامی، محسن نوری، حمید محمدی، سیدمهدی حسینی و ابراهیم محمدی پخش میشوند توی دیگر پستها. حسین کریمی هم که پنجسالی از بقیه بزرگتر است میشود مربی و سرپرست تا تیم فوتبال «تلاش» شکل بگیرد و از کوچه و محله بزند بیرون.
یک سال فوتبالی، بعد فوتسالی
«گام اول خوب نبود»؛ این را مربی تیم میگوید. گویا بچههای تیم تلاش، سال اول در مسابقات فوتبال مشهد شرکت میکنند، اما نتیجه کار آنگونه نیست که فوتبالی بمانند. بازی ریز و تکنیکی تلاشیها بهدرد سالن میخورد، این است که تیم «فوتبال تلاش» میشود تیم «فوتسال معینالرضا» تا سال بعد قدم بگذارد به مسابقات فوتسال محلات مشهد.
حذف قهرمان
دومین دوره مسابقات المپیاد ورزشی محلات مشهد است و تیم معینالرضا آمده در رده سنی نوجوانان با دیگر فوتسالیستهای مشهد رقابت کند. تیم در دو منطقه ۶ و ثامن قهرمان میشود، اما به مرحله شهری راه پیدا نمیکند، چون بهطور همزمان در دو منطقه حضور داشته است؛ «ما شایستگی قهرمانی در آن دوره را هم داشتیم، اما بیتجربگی باعث شد به مرحله شهری مسابقات راه پیدا نکنیم.»
کلی گل کاشتیم
مسابقات هر از چندگاهی منطقه و شهر، تیم معینالرضا را آماده میکند برای مسابقات دوره سوم المپیاد ورزشی محلات مشهد؛ تیم معینالرضا اینبار فقط در منطقه ثامن شرکت میکند. چهار برد در مرحله مقدماتی تیم را با اقتدار قهرمان منطقه میکند تا بهعنوان نماینده ثامن در مسابقات شهری شرکت کند. «سال گذشته نتوانسته بودیم در مرحله شهری شرکت کنیم، اما اینبار فرصت داشتیم تا استعدادمان را به همه شهر نشان بدهیم. از همان بازی اول قرار گذاشتیم خوب بازی کنیم و بهترین نتیجه را هم بگیریم. آخر مسابقات که شد ما گل کاشته بودیم.»
هفت برد پیدرپی، تیم را نهتنها قهرمان مسابقات محلات میکند که یکی از بازیکنان هم آقای گل میشود
راست میگویند بچههای معینالرضا، اگرچه در فینال کار کمی گره میخورد و پس از تساوی ۱-۱ در ضربات پنالتی از پس تیم «نسل آفتاب» برمیآیند، اما در مجموع گل میکارند؛ هفت برد پیدرپی تیم را نهتنها قهرمان رده سنی نوجوانان مسابقات محلات میکند که یکی از بازیکنان را هم به عنوان آقای گل معرفی میکند؛ «مهدی یوسفی در مسابقات شهری ۱۳ گل بهثمر رساند تا آقای گل مسابقات فوتسال نوجوانان هم از تیم ما باشد.»
عادت به بازی در سالن نداریم
مسابقات محلی علاوهبر قهرمانی، چیز دیگری هم برای بچههای معینالرضا داشته است؛ «ما معمولا در فنسهای شهرداری و در بوستانها روی آسفالت بازی میکنیم برای همین شاید خندهدار باشد اگر بگوییم عادت نداریم در سالن بازی کنیم. بازی در سالن کیفیت بازی ما را تا حد زیادی پایین میآورد، برای مثال اگر با همان تیمی که در سالن بازی کرده بودیم در فنس بازی میکردیم تعداد گلهایمان دوبرابر میشد.»
بچههای تیم قبول دارند که همین مورد، نقطه ضعف تیمشان است، اما چارهای هم ندارند؛ «پدر بیشتر بچههای تیم کارگر هستند برای همین ما پولی نداریم که سالن اجاره و تمرین کنیم. حامی مالی هم که نداریم تا او هزینههای تیم را پرداخت کند؛ همین است که مجبوریم به فوتبال خود روی آسفالت با همه خطراتش ادامه بدهیم.»
دسته یکی هستیم اما هنوز پشتیبان نداریم
آنطور که فوتسالیستهای نوجوان منطقه میگویند بیشترشان دوست دارند فوتسال را ادامه دهند، اما نداشتن یک حامی درست و حسابی که کاری فراتر از تهیه یک دست لباس انجام بدهد، کار را کمی مشکل کرده است؛ «حمایت از ورزش که فقط دادن یک دست لباس نیست. ما با قهرمانی در مسابقات محلات، امتیاز حضور در لیگ دسته یک فوتسال نوجوانان مشهد را گرفتهایم، اما هنوز اسپانسر نداریم. بههرحال ما چه با اسپانسر چه بیآن در لیگ شرکت میکنیم، اما بودن یک حامی بیشک کیفیت کار ما را بهتر میکند و تلاش تیم هم زودتر نتیجه میدهد.»
مربی و بازیکنان تیم فوتسال معین الرضا در پایان همه صحبتها قول میدهند که «اگر حامی ورزشی داشته باشند، به ردههای بالای فوتسال کشور برسند»، پس شما که دنبال استعداد و شکوفایی آنها میگردید بدانید که یک تیم در منطقه ماست که میخواهد بزرگ باشد.
*این گزارش پنجشنبه، ۲۶ بهمن ۹۱ در شماره ۴۳ شهرآرامحله منطقه ثامن چاپ شده است.