قدیمیترین کاراته کار خانم محله شهید مطهری مشهد 
عوامل ضدانقلاب میخواستند از خانوادهام انتقام بگیرد 
قدیمیترین کاراته کار خانم محله شهید مطهری مشهد
نیلوفر جعفرزاده| مادر شدن موهبتی است که بسیاری از زنها برای دست یافتن به آن لحظهشماری میکنند. حس مادری آنقدر دلچسب و ناب است که با هیچ لذتی در دنیا قابل مقایسه نیست. شاید به همین دلیل است که بهترین تصاویر یک انسان از کودکیاش صورت پرمهر مادر است و شیرینترین خاطرات هر انسانی به مادرش مربوط میشود. مادر هر جایگاهی داشته باشد، مادر است و کودک به او نیاز دارد. بسیاری از ما بیشترین تاثیر را از مادرانمان میگیریم و گرفتهایم. با همه این اوصاف تصور کنید مادری که ورزشکار است چقدر میتواند در سوق دادن بچههایش به ورزش موثر باشد.
اکرم گلپروری، ساکن محله شهید مطهری، یکی از مادرانی است که ورزش جزئی از زندگیاش شده، آن هم ورزشی حرفهای و تاثیرگذار. او با چهرهای مهربان و لبخندی بر لب از خودش برایمان میگوید، گلپروری مربیگری و مادری را با هم گذرانده است و آن را بخشی از برنامه روزمره خود میداند. او همانطور که نظیر یک زن، آشپزی و خانهداری میکند، با کاراته نیز زندگی میکند و در این راه فداکاریهای زیادی کرده است. گلپروری، همسرش، دختر و پسرش خانوادهای را تشکیل دادهاند که کاراته سالهاست در میان آنان جایگاهی منحصربهفرد را به خود اختصاص داده است.
ورزش ما را از حاشیه دور میکند
اکرم گلپروری متولد ۱ خردادماه ۱۳۴۵ است و از سال ۱۳۶۵ کاراته را شروع کرده است. این بانوی ورزشکار میگوید: علاقهای به کاراته نداشتم، اما وقتی که ازدواج کردم همسرم در این زمینه فعال بود و مرا نیز تشویق کرد تا وارد این حوزه شوم، آن زمان نخستین بانویی بودم که در کاراته فعالیت داشتم و کسی با ورزش کاراته آشنایی زیادی نداشت. وی در ادامه عنوان میکند: هنگامیکه دخترم کوچکتر بود و به مسابقات میرفت، همیشه نگران بودم که آسیبی نبیند، اما اکنون استرسم کمتر شده است، زیرا با مطالعات صورت گرفته در این زمینه میزان آسیب را کاهش دادهاند.
او بیان میکند: وارد شدن خانوادهام در این حوزه موجب شده تا از مسائل جانبی که هرکدام از ما در روز ممکن است با آن برخورد داشته باشیم دور شویم، به ویژه فرزندانم که در سنین جوانی هستند با حضور در باشگاه انرژی خود را تخلیه میکنند.
یک مسابقه کاراته برایم جذابتر از میهمانی است
این بانوی ورزشکار منطقهمان اظهار میدارد: دخترم بیشتر با من تمرین میکرد و همیشه در استان مقام نخست را کسب میکرد، اما اکنون که دانشجو است میزان فعالیتهای ورزشی خود را کاهش داده و در مسابقات کشوری نیز به اردوی تیم ملی دعوت شد. گلپروری میافزاید: بسیاری از خانمها به میهمانی، مراکز تفریحی، خرید و. میروند، اما دنیای من تغییر کرده است و به مرور زمان این امور دیگر برایم جذابیتی ندارند و یک مسابقه کاراته برای من جذابتر از یک میهمانی است.
وی بیان میکند: وقتی کاری را شروع میکنم حکم یک مادر را برای آن کار دارم و برای موفقیت و رشد آن تمام تلاش خود را به کار میبرم، نسبت به کاراته نیز همین حس را دارم و دوست دارم هنرجویان این رشته در استان از امکانات لازم بهرهمند باشند. او اذعان میدارد: تعداد کمی از افراد هستند که همه وقت خود را صرف ورزش میکنند، اما همسرم با این انگیزه که کاراته بانوان را در خراسان رضوی راهاندازی کند از من حمایت کرد، ما ساعتها با هم تمرین میکردیم تا آمادگی لازم برای قبولی در آزمونها و کسب مدرک مربیگری را بهدست آوردم، اکنون نیز اگر زمان به عقب بازگردد بازهم کاراته را شروع میکنم.
وی اظهار میدارد: هنگام تمرین کاراته آرامش خاصی به من دست میدهد و باعث میشود مشکلاتی را که بیرون از زمان ورزش دارم، فراموش کنم.
۴۰ مربی پرورش دادهام
این مادر فعال محله شهید مطهری میگوید: ۲۰ سال است که مربی هستم و در شهرستانها و مشهد در حال پرورش نیرو بودهام. بیش از ۵ هزار شاگرد داشتهام و تاکنون ۴۰ مربی پرورش دادهام. او در ادامه بیان میکند: در هنگام مسابقات، خستگی زیادی وجود دارد؛ رفتوآمد بچهها، تهیه بلیت، مسئولیتهای متفاوت و...، اما هنگامی که میبینم شاگردانم از کسب موفقیت و مدال خوشحال هستند خستگی از تنم بیرون میرود و با دیدن موفقیت آنان نیرو میگیرم.
وی تصریح میکند: گاهی در اماکن مختلف برخی شروع به احوالپرسی با من میکنند، اما آنان را نمیشناسم، وقتی خود را معرفی میکنند متوجه میشوم که از شاگردانم بودهاند و از اینکه توانستهام در مقام یک مربی در رشد و بالندگی افراد سهیم باشم خوشحال میشوم. گلپروری عنوان میکند: همیشه دوست داشتم در مسابقات شرکت کنم، اما چون وارد حرفه مربیگری شدم دیگر نتوانستم به قهرمانی فکرکنم.
پرورش مربی در سطح استان و شهرستانها فعالیتی بود که زمانی برای اقدام به تمرین برای قهرمانی و مسابقه باقی نمیگذاشت، اگر وارد این حوزه میشدم کاراته استان و پرورش مربیان استان به تأخیر میافتاد.
وی میافزاید: در سال ۱۳۷۱ باشگاه کاراته ویژه بانوان را در خیابان سناباد راهاندازی کردیم که استقبال کمی از آن شد، اما با گذشت زمان کاراته جایگاه خود را در میان مردم به دست آورد و اکنون نیز در باشگاهمان از هنرجوی چهارساله تا ۴۰ ساله داریم که با استعدادیابی اقدام به پذیرش آنها میکنیم.
وی در ادامه بیان میکند: روزی سه ساعت در باشگاه هستم و با برنامهریزی به کارهایم میرسم، صبح زود بیدار میشوم تا برای ظهر که خانواده دور هم جمع میشوند ناهار آماده و امور خانه منظم باشد. او میگوید: ورزش موجب بالندگی در بعد معنوی و اجتماعی میشود، اما اگر در زمینه دیگری فعالیت میکردم از نظر مالی وضعیت بهتری داشتم، اگر توجهی که به دیگر رشتههای ورزش وجود دارد کمی به کاراته بانوان اختصاص پیدا کند انگیزههای بیشتری برای افراد ایجاد میشود، به یقین با وجود اسپانسر میتوانم قهرمان بیشتری تربیت کنم، اما متاسفانه نگاه جدی به کاراته بانوان نمیشود.
این خانم ورزشکار میافزاید: کاراته موجب افزایش قدرت جسمانی، اعتمادبهنفس و تمرکز در افراد میشود و سن مناسب برای شروع کاراته شش تا هفت سالگی است، این ورزش بر من تاثیراتی نظیر آرامش، تواضع، افتادگی و...
داشته است و اصل اساسی در این ورزش غلبه بر نفس است. همچنین باید گفت لیگ در رشد هنرجویان این ورزش تاثیرگذار است، اما گاهی اوقات به دلیل مشکلات مالی نمیتوانیم گروههای ورزشی را اعزام کنیم و این امر موجب دلسردی بچهها ست.
فقط ۳ مربی ممتاز در مشهد
گلپروری خاطرنشان میکند: بدون اطلاعات جانبی در زمینه کاراته نمیتوان به عنوان مربی در این ورزش فعالیت کرد، زیرا جهان در حال بررسی علمی ضربات و تکنیکهای این ورزش است تا فرد آسیب کمتری را متحمل شود.
وی در ادامه میگوید: خانه کاراته مشهد در حال ساخت است که تا پایان سال کار اجرایی آن به اتمام میرسد، در مشهد نیز سه مربی ممتاز در تعلیم کاراته داریم که با توجه بیشتر مسئولان به این ورزش امیدوارم جایگاه بهتری در مشهد داشته باشد.
او در پایان بیان میکند: در محله مطهری فضای سبز مناسبی وجود ندارد و افراد برای گذراندن لحظاتی در یک مکان آرام باید مسافت نسبتا زیادی را بپیمایند، جویکشی نامناسب در کوچهها نیز موجب میشود که در هنگام بارش باران و برف آب زیادی در کوچه جمع شود.
این گزارش شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۱ در شماره ۴۱ شهرآرامحله منطقه دو منتشر شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
