اشک و اتحاد در کوچههای محلات منطقه ۷
اسفند امسال برای ما، با اندوه و عزاداری رقم خورد؛ غمی که حالوهوای شهر را دگرگون کرد. خبر شهادت مظلومانه رهبر معظم انقلاب، قلبهای میلیونها ایرانی را به درد آورد؛ بهطوریکه سیل جمعیت به خیابانها روانه شد تا در سوگ ازدستدادن رهبر فرزانه انقلاب عزاداری کنند. اما این عزاداری، فقط مرثیهای برای رهبر نبود؛ فریادی رسا برای حمایت از رزمندگان ایران هم بود. در هفتهای که گذشت، هر شب ساکنان محلات منطقه ۷ مانند سایر محلات شهر به خیابان آمدند تا بهخاطر ازدستدادن رهبر معظم انقلاب، عزاداری کنند.
در این تجمعات هر شب خانوادهها کنار هم، به خیابانهای المهدی، کوشش، پروین اعتصامی، شهید ساعی، میدان شهید اصلانی و... آمدند، شعار دادند و پرچم کشورمان را در میان جمعیت بهاهتزاز درآوردند تا جلوهای از همبستگی را به نمایش بگذارند. چسباندن تصویر رهبر شهیدمان بر روی شیشه خودروها و پوسترهای بزرگ در دست مردم، نشان از غم بزرگی داشت که مردم در سینه دارند. بلندگوها شعارهای حماسی و انقلابی را پخش میکردند و مردم با فریادهایشان، انزجار خود را از تجاوزات وحشیانه دشمنان اعلام میکردند.
حمایت از سربازان ایران
یکی از معابری که بعد از اعلام شهادت رهبرمان هر شب شاهد حضور گسترده مردم است، تقاطع چهارراه المهدی بهسمت چهارراه خلج در محله المهدی است. هر شب بعد از افطار، روزهداران به این تقاطع میآیند و با فریادهایشان تجاوز وحشیانه صهیونیستی-آمریکایی را محکوم میکنند.
هر چه به ساعت ۲۰ نزدیک میشویم، تعداد افراد بیشتر میشود. مریم صفدری، یکی از بانوان حاضر در این جمع است. او که بهاتفاق خانوادهاش به این تجمع آمده است، میگوید: ما دو حادثه سخت را همزمان تجربه کردیم؛ جنگ و ازدستدادن رهبرمان. بعد از نماز صبح بود که خبر شهادت رهبر معظم انقلاب را شنیدم. آنقدر شوکه شدم که تا چند ثانیه تصور کردم گوشهایم اشتباه شنیدهاند. من و همسرم هر دو گریه میکردیم و نمیدانستیم چهکار باید انجام بدهیم. در گروههای مجازی که اعلام تجمع کردند، دیدیم بهترین راه، حضور در کنار مردم و خونخواهی رهبرمان است.
او پرچم کشورمان را در دستش میفشارد و میگوید: ما نمیتوانیم در جنگ علیه دشمن حضور داشته باشیم، پس درحالحاضر تنهاراه حمایت از سربازان این آبوخاک، حضور در این اجتماعات است.
همپای انقلاب و نظام
مقابل مسجد امام علی (ع) هر شب صحنه همدلی و سوگواری مردم روزهداری است که فریاد الله اکبر سر میدهند و از اینکه رهبرمان مظلومانه به شهادت رسیده است، خشگمین هستند. صدای شعارهای حماسی جمعیت در محله طنین انداخته است. جوانان میخواهند اینگونه صدایشان را به گوش جهانیان برسانند. کاروانهای خودرویی و موتوری در حال آمادهشدن هستند، جوانان پرچمهای کشورمان را در دست میچرخانند و شعارهایی در انتقام خون رهبر شهیدمان میگویند.
علیرضا صداقت از ساکنان قدیمی محله مقدم و عضو هیئتامنای مسجد امام علی (ع) است. این فعال فرهنگی که توزیع پرچم و پوسترهای رهبر شهیدمان و هماهنگی برای حرکت کاروانهای خودرویی و موتوری را به عهده دارد، میگوید: از وقتی اعلام شد مردم به خیابانها بیایند، هر شب مقابل مسجد امام علی (ع) جمع میشدیم. از همان روز اول با کمک بسیجیان، محله را سیاهپوش کردیم و توزیع پوستر رهبر شهید را در بین هممحلهایها انجام دادیم.
ما نمیتوانیم در جنگ حضور داشته باشیم، اما میدان را برای دشمنان و گروههای تروریستی خالی نمیگذاریم
او ادامه میدهد: درست است که داغدار ازدستدادن عزیزمان هستیم، اما حمایت و ایستادگی پای آرمانهای رهبر شهیدمان هم از واجبات است. ما باید با حضورمان در این روزهای حساس ادامهدهنده راه امام شهید و شهدا باشیم.
صداقت ادامه میدهد: کشور ما هیچگاه شروعکننده جنگ نبوده است، اما اینبار تا نابودی کامل رژیم غاصب و کودککش اسرائیل از پا نمینشینیم.

حضور حماسی مردم طرق
«اتحاد و همبستگی» دو مفهومی هستند که جواد احمدی، ساکن محله طرق، بر آن تکیه دارد. او میگوید: مردم شهیدپرور طرق مانند محلات دیگر، هر شب مقابل یکی از مساجد تجمع میکنند و پیاده به مسجد دیگری میروند.
احمدی ادامه میدهد: نکته جالب تجمعات شبانه ما این است که مردم بهصورت خانوادگی در آن حضور پیدا میکنند. این نشان میدهد که ما در مقابل دشمن، متحد هستیم؛ به عبارتی شاید اختلافنظر و اختلافسلیقه داشته باشیم، اما در این مواقع حساس، یکپارچه میایستیم.
آقاجواد با اشاره به سیل چشمگیر جمعیت که از اقشار مختلف در آن حضور دارند، ادامه میدهد: در این راهپیماییها از هر سنوسال و با هر نوع دیدگاه سیاسی حضور دارند و این نشان میدهد همبستگی در رگ و خون مردم ما جاری است.
این فعال فرهنگی محله طرق میگوید: ما نمیتوانیم در جنگ حضور داشته باشیم، اما میدان را برای دشمنان و گروههای تروریستی خالی نمیگذاریم. آنها باید بدانند که ما در خط ولایتفقیه هستیم.
تکلیف روشن است
محبوبه پوراحمدی یکی از بانوانی است که بههمراه پسرش در این راهپیماییها شرکت کرده است. او تصویری از رهبر شهید و مردمیمان را در دست دارد. محمدمهدی یازدهساله پرچم کشورمان را روی صورتش کشیده است. پوراحمدی میگوید: ما هر شب بعد از نماز جماعت و قرائت قرآن برای پیروزی کشورمان و ازبینرفتن رژیم صهیونیستی دعا میکنیم. بعد از آن هم بهصورت جمعی راهی تقاطع المهدی میشویم. همه مردم ولایتمدار در این روزها میدانند که تکلیفمان چیست و باید چهکاری انجام بدهیم.
او با اشاره به شهادت رهبرمان میافزاید: در این وضعیت با آنکه داغ ازدستدادن رهبر، مانند جای خالی پدر سخت است، اما باید به جهانیان نشان دهیم انقلاب فرزندانی پرورش داده که پای آرمانهایش در هر شرایطی ایستاده است.
این بانوی انقلابی میگوید: این خواسته رهبرمان است که قوی بمانیم و از کشورمان در مقابل متجاوزان صهیونیستی-آمریکایی که به خاکمان تجاوز کردهاند، دفاع کنیم. ما هم با توجه به رهنمودهای همیشگی رهبری عمل میکنیم.
* این گزارش سهشنبه ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۲ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.