مشاغل صنعتی

این گزارش، روایتی است از کندوکاو در مطبوعات قدیمی برای بازخوانی تاریخچه نخستین نمایشگاه‌های مشهد و ماجرای ساخت عمارت باشکوهی که در دل باغ ملی، به «خانه صنعت خراسان» بدل و نخستین محل دائمی نمایش کالا‌های خراسانی شد.
شهرک صنفی صنعتی ثامن مخصوص خدمات خودرویی سبک بیش‌از هزار‌مغازه و کارگاه فعال دارد که در هر‌کدام از آنها حداقل چهارپنج‌نفر مستقیم و غیرمستقیم مشغول به کار‌ند اما آنطور که باید رونق ندارد و به آن رسیدگی چندانی نشده است.
قدمت ساخت صابون و صنعت صابون‌پزی در مشهد معلوم نیست، اما به نظر می‌رسد که نیاز دائمی به این محصول، باعث شده‌بود که کارگاه‌های مربوط به آن همیشه در شهر دایر باشد و به همین دلیل آگهی فروش صابون اولین‌بار در روزنامه «ادب» منتشر شد.
اسناد می‌گویند که وضع مساعد پرورش گوسفند در خراسان و روابط نزدیک با افغانستان سبب شد کارگران ایرانی این هنر را از مهاجران افغان بیاموزند و به‌این‌صورت خراسان به یکی از مراکز مهم پوستین‌دوزی تبدیل شود.
کاظمیه یک، محل فعالیت ۱۱ کارگاه و کارخانه‌ است. اینجا مسیری است که در آن، قدمت صنعت بر سکونت می‌چربد. صنعتگران چراغ آبادی را حدود پنج‌دهه قبل در این خیابان روشن کردند.
وجه‌تسمیه نام نوغان برگرفته از نوغان‌داری (پرورش کرم ابریشم) است؛ پیشه‌ای که بر اساس اسناد دوره قاجار در مشهد و خراسان، قدیمی و کهن بوده است و بعد‌ها نیز به یک صنعت تبدیل می‌شود.
بدلیل باغ‌های آباد فراوان و محصولات نوبرانه‌ میوه تابستانی در مشهدقدیم، ایده ساخت کارخانه‌های کمپوت‌سازی از دوره قاجار پا گرفت و بعد‌ها کارگاه‌های کوچکی در شهر ساخته شدند تا این‌که این فن به صنعت تبدیل شد.
تا پیش از شروع خاموشی‌ها کسی فکرش را هم نمی‌کرد اتصال خانه‌ها به برق صنعتی می‌تواند مشکلی بر معضل اصلی اضافه کند. حالا همین موضوع در خیابان علویه مشکل جدی و بزرگی ایجاد کرده‌است!
امیر سرتیپ دوم خلبان ستاد، محمدرضا بهرام نژاد، با ۱۵۰۰ ساعت تجربه موفق پرواز طی سه دهه، حالا سه سالی می‌شود که در کسوت فرماندهی پایگاه چهاردهم شکاری شهیدحبیبی مشهد، مشق خدمت می‌کند.
مهندس علی و پدرش محمدجواد رحیمیان ۶۰ سال دانش و تجربه را درهم آمیخته‌اند. ارتقا و توسعه سطح دانش و ساخت ماشین‌های دوار صنعتی برپایه فناوری روز، هدف مجموعه‌ آن‌هاست.
عبد‌العلی حاجیان‌نژاد تأسیساتی اهل نوغان می‌گوید: وقتی تصمیم گرفتم به‌تنهایی کار کنم، دستم خالی بود. دو پیچ‌گوشتی و چند آچار بیشتر نداشتم، با این وجود روی پای خودم ایستادم و مغازه‌ای در ابتدای خیابان طبرسی اجاره کردم،
به‌سراغ قهوه‌خانه قدیمی خلج می‌رویم تا حاجی‌غلامی را ببینیم. از اهالی خلج شنیده‌ایم که او معدن‌کاری قدیمی است و ۶۰ سالی می‌شود که ساکن روستای خلج در دوکیلومتری مشهد است.
وارد خیابان خلج که می‌شوی، چینگ کلاغ در فاصله‌ای دور استوار ایستاده است تا ورودت به این منطقه را خوشامد بگوید. اولین برخورد ما با تریلی‌های سنگ‌کش در خیابان خلج است.
زمستان‌های سرد مشهد، بازار کالا‌های گرمایشی را داغ کرده بود و همین موضوع، باعث رونق ساخت بخاری در دهه‌های پیش‌رو شد.
خانواده رضوی سبک زندگی روستایی را در شهر حفظ کرده‌اند. پدر خانواده کشاورز است و مادر خانواده صبح زود با دوشیدن شیر گاو و پخت نان، صبحانه اعضای خانواده را مهیا می‌کند.
عماد شمع‌ریز صنعتی‌کار محله امام خمینی(ره) معتقد است بزرگترین سرمایه مرد سخت‌کوشی و تلاش اوست. او دوست دارد نان بازویش را سرسفره ببرد.
کیفیت مناسب و تأییدیه‌های مختلف این اختراع، باعث شده است سال گذشته در سفر رئیس‌جمهوری، در لیست طرح‌های اولویت‌دار استان قرار گیرد. صفری سیزده‌دستگاه از این اختراع را به‌رایگان به ناوگان اتوبوس‌رانی مشهد داده است.
سجاد عارف با همان پولی که از پس دادن ماشین دستش آمده بود، کارگاه را از پدر رهن می‌کند، مقداری پول برای حقوق چند ماه کارگران کنار می‌گذارد و کارش را شروع می‌کند.
مشهد سومین شهری است که به ورود صنعت قند روی خوش نشان می‌دهد و اراضی آبکوه، میزبان این کارخانه می‌شود تا مشهد هم به جمع کارخانه داران بپیوندد.
خیابان شهید محمود سوزنچی در محله ارشاد، از یک طرف به خیابان قاضی‌طباطبایی‌10 و از سوی دیگر به خیابان سپهبد‌قرنی‌34 راه دارد. سرتاسر این کوچه از سمت بولوار قرنی تا سوزنچی‌4 مجموعه آپارتمان‌‌های مسکونی بانک را شامل می‌شود. این آپارتمان‌ها را که تعدادشان بیش‌از هزار واحد است، بانک ملی احداث کرده است.