حامد حلیمی میگوید: وقتی مشکلی را میبینم، احساس میکنم وظیفه دارم تا حد توانم دنبال کنم. مثلا برای یک خط عابر پیاده حدود ۲۵ماه پیگیری کردم تا بالاخره انجام شد. اگر بعداز اولین پاسخ، موضوع را رها میکردم، آن کار هم به نتیجه نمیرسید.
مزرعه کشاورزی شهری تا سال گذشته فقط مرکزی برای پناهِ گلدانهای آسیبدیده بود، اما اکنون به بستری برای شکلگیری هویت محله تبدیل شده؛ جایی برای آموزش کشاورزی، همکاری و تعاون همسایگان، ساختن حس تعلق خاطر.
سیدمحمد محمدی بهعنوان یک خبرنگار و فعال خبری، همواره انعکاسدهنده مشکلات محله زندگیاش بوده و نقش بسیاری داشته است. شعار او داشتن محله و شهری بهتر و زیباتر با مشارکت همه شهروندان است.
فاطمه مجرای، همسایگان خوب محله ایثارگران را مهمترین عامل فعالیتهای اجتماعیاش میداند، او یکی از فعالان فرهنگی و اجتماعی، فرمانده پایگاه بسیج و عضو شورای اجتماعی محله است.
فرهاد امیری میگوید: اینجا همسایهها هوای هم را دارند که نعمت بزرگی است. من، جوادآقا و علیآقا سعی میکنیم با انصاف و خوشخلقی با مردم، اوضاع کسبوکارمان را گرم کنیم.
همسایهاند و هممسجدی و سالهاست یکدیگر را میشناسند. اگر قرار باشد رویدادی در محله رقم بخورد، در مسجد با یکدیگر دیدار میکنند. مسجد امام علیالنقی(ع) برایشان پایگاه اجتماعی محسوب میشود.
سیدهادی خدادادحسینی با ایدههای نو، توانسته است پای بیش از پنجاه نوجوان را به جلسات قرآن مسجد حاجآخوند و حاجخاور باز کند. یکی از کارهایی که این طلبه جوان بر آن تأکید میکند، سپردن مسئولیت به بچههاست.
اردوی نیمروزه فصل رویش، یک دورهمی دوستداشتنی و جذاب برای بچهها در ردههای مختلف سنی در مسجد و مجتمع فرهنگی چهاردهمعصوم (ع) است. این برنامه دو سال پنجشنبه و جمعههای هرهفته در مسجد برگزار میشود.
آذر سال۱۳۵۷ آخرین سال زندگی زهره دوساله بود، دختربچهای که در حادثه ۲۳آذر همان سال در بیمارستان امامرضا (ع) برای همیشه چشم بر هم گذاشت.
اینجا دورهمی کودکان متولد آبان است. مسجد امامجعفرصادق (ع) مملو از کودکانی است که این برنامه را جشن تولد خودشان میدانند، آنقدر خودمانی که حتی دوستانشان را هم دعوت کردهاند.
نجمه ساده میگوید: تا قبل از تشکیل پاتوق، دختران با این نظم و تربیت و با این تعداد در مسجد فعال نبودند. از سال گذشته که گروه شکل گرفت، توانستیم برای آنها فعالیتهای مختلفی تعریف کنیم.
محمدرضا قلندرشریف میگوید: منطقه یک، منطقهای اصیل و قدیمی در مرکز شهر است که سروکار بیشتر مردم به آن میافتد. باتوجهبه اینکه همه نقاط این محدوده ساختوساز شده است، امکان توسعه برخی امکانات در این منطقه وجود ندارد.
نوجوانان مناطق۳ و ۴ برای اینکه جوایز مسابقه «افتخار محله من «را از آن خود کنند، کافی بود قدری به محلهشان و آدمهایش توجه کنند، کسی را که آبروی محله میدانند به ما معرفی کنند و بگویند چرا او را افتخار محله میدانند.
در این روزهای اوج مصرف برق، تلاش میکنیم بهجای استفاده از برق، از جایگزینهای آن استفاده کنیم؛ مثلا کتری را جایگزین چایساز و اجاق گاز را جایگزین پلوپز میکنیم.
محمد اکبری فریمانی با سابقهای بیستساله در زمینه پژوهشگری اجتماعی، تحقیقات فراوانی درباره زندگی شهری و تحولات آن انجام داده و به عنوان مدرس شورای اجتماعی محلات فعالیت دارد.
زهره مشکاتیان میگوید: خانم! پرسهزنی سگها در کوچه و خیابانها شده کابوس شب و روز ما. ما که بزرگ هستیم از این صداها لرزه به جانمان میافتد، چه برسد به بچهها.
خلیلالله نیازی میگوید: اینجا از ابتدا با مشکلات بسیاری روبهرو بود؛ نه آسفالتی داشت و نه لولهکشی گاز و مرکز بهداشت. اوایل فقط صدخانوار بودیم، اما هرروز خانوادههای بیشتری به این محدوده مهاجرت کردند.
زهرا پوراحمدی، روانشناس و مدیر مرکز «مثبت زندگی» میگوید: سعی کردهام برای اینکه بهتر بفهمم و یاد بگیرم با مردم محله بیشتر همراهی کنم. سر دیگ نذری افرادی که در کلاسم شرکت میکنند، حاضر میشوم.
جواد بابائی معتقد است: شورای اجتماعی میتواند برای محلات مفید باشد، اگر مدیران شهری، کارشان را بهدرستی انجام بدهند و بگذارند برنامهها در محلات ازطریق شوراها اجرایی شود.
فاطمه افشار به نمایندگی از مردم محلهاش، چند سال از این اداره به آن سازمان نامهنگاری و دوندگی میکند و سرانجام در یکی از روزهای محرم شاهد سرپا شدن تنها مسجد محلهاش میشود.