رجب دونده که زندگیاش با ورزش عجین شده، میگوید: کوهرفتنم فقط و فقط از روی علاقه است؛ علاقهای که تا وقتی پاهایم یاری کنند، رهایش نخواهم کرد.
یکی از موفقترین کوهنوردان مشهدی بانوی ۷۰ سالهای است که به قول خوش کوه را مثل کف دستش میشناسد. وی از سال ۶۴ کوهنوردی را آغاز کرده و کوهی در ایران وجود ندارد که تا به حال آن را فتح نکرده باشد.
علیاصغر صمیمی، ساکن محله شهید مطهری از دوران سربازی کوهنوردی را شروع کرد و از سال ۹۰ به عضویت چند باشگاه کوهنوردی درآمد. او که علاقه خاصی به این رشته دارد تاکنون موفق به فتح کوههایی از جمله اشترانکوه لرستان، سبلان و دماوند شده است.
محمدجواد سیدی علاقه زیادی به کوهنوردی دارد، به طوری که بعد از ۱۶ سال کسب و کار در رشته طلاسازی و طلافروشی، آن را رها کرده و به کار فروش تجهیزات کوهنوردی، سنگنوردی، غارنوردی و گردشگری مشغول است.
تجربه فتح قله بالای ۴هزارمتری شروعی شد برای صعود حوریه شهیدیزاده به دیگر قلل مرتفع ایران، از سهند و سبلان و تفتان و علمکوه گرفته تا دماوند و آرارات ترکیه و آراگاتس ارمنستان. او هنوز در نودودوسالگی روزی دو ساعت پیادهروی میکند.
کوه و کتاب، دو مأمنی بود که سیدجواد سقاء رضوی از پنجاه سال پیش به آنها پناه برد و به سبک زندگیاش تبدیل شد تا آنجاکه هیچ روزی را بدون آنها شب نمیکرد. بعدها دوچرخه هم اضافه شد.
سال ۸۸ که زهره کشتیدار در مجتمع کیان ساکن شد، هنوز خیلی از واحدها خالی از سکنه بود. زهرهخانم از آن موقع هماهنگکننده رفتن به کوه، سینما و هر تفریح دیگری شده و بچههای همسایهها و مادرانشان نیز در این مسیر همراهش هستند.
عباس یزدپور، آتشنشان کوهنورد بعداز دو سالونیم تمرین توانسته است طرح ملی «سیمرغ کوههای ایران» را کامل کند؛ پروژهای دشوار که صعود به ۳۱قله مرتفع ایران را در خود دارد. او میگوید هر قله برایش یادآور یکی از مأموریتهای آتشنشانی است.
ملیحهسادات حسینی و جواد ولینژاد زوج جوان ورزشکاری هستند که سنگنوردی میکنند و موفقیتهای زیادی به دست آوردهاند. جالب است بدانید حسینی نخستین بانوی مشهدی است که به اردوی تیم ملی سنگنوردی دعوت شده و نخستین خانمی است که دیواره علمکوه را فتح کرده است.
زخم اژدرکوه دیگر تنها به معادن ختم نمیشود؛ بر روی این کوه افسانهای جادهای احداث شده که تا نوک قله، چون ماری پیچ خورده و بالا رفته، روی قله نیز مسطح و بتنریزی شده است.
زخم اژدرکوه دیگر تنها به معادن ختم نمیشود؛ بر روی این کوه افسانهای جادهای احداث شده که تا نوک قله، چون ماری پیچ خورده و بالا رفته، روی قله نیز مسطح و بتنریزی شده است.
حوریه شهیدیزاده، هنوز در ۷۹ سالگی پابهپای جوانترها ورزش میکند و بسیاری از قلههای مرتفع ایران و جهان را فتح کرده است.
نصرالله کامرانی ۸۵ سال دارد. او همچنان میدود، شنا میکند و از کوهنوردی لذت میبرد. خودش میگوید این روزها دیگر مثل سابق نیستم، استخر که میروم فقط ۱۵۰بار عرض ۲۵ متری استخر را شنا میکنم!
علی کیومرثی، فاتح قلههای بلند در محله آب و برق مشهد زندگی میکند. او متولد۱۳۴۶ است و شاید نزدیکی به کوههای آب وبرق نخستین دلیل علاقه او به ورزش کوهنوردی باشد.
۱۷ سالگی آغاز ورود کریم میرزایی به رشته کوهنوردی بوده و کوهِ «چمن» که بعد از منطقه زشک قرار دارد، اولین فتح اوست. او حالا عضوی از گروه ورزشی رسالت است که بیشتر قلههای مرتفع ایران را فتح کردند.
برای فریبا شکیبا طبیعت بهترین معلم و درمانگر بوده است. او خودش را در سفر شناخته و متوجه شده که در رویارویی با مشکلات تا چه حد توانمند است.
این روزها که به کوهپارک میرویم، یک زمین ورزشی روباز با چمن سبز مصنوعی که تازه راهاندازی شده است، حسابی خودنمایی میکند. احداث زمین چمن کامل شده است و فنس آن را هم کشیدهاند، اما هنوز ورزشکاران اجازه استفاده از آن را ندارند.
آقای جلالی از حدود بیستسال پیش کوهنوردی را شروع کرد و کوهنوردان به خاطر سن و سال و تجربههایش در کوهنوردی، او را «پدر» صدا میزنند. او بارها به دماوند و بسیاری از قلههای ایران صعود کرده است.
از اعماق غار عمودی پراو در کرمانشاه تا اوج قله آیلندپیک در هیمالیا نقشهای پرپیچوخم را میسازد که میتوان اسم آن را کارنامه خانواده خادم گذاشت! خانوادهای از محله فاطمیه که زندگیشان با کوهنوردی گره خورده است.
«مرتضی عبدی» از یکسالگی به دلیل تب و تشنج، دچار معلولیت جسمی میشود. بعدها و پس از آشنایی با مرکز فیاضبخش، به ورزش رومیآورد و در لباس یک کوهنورد میشود فاتح قله دماوند و شیرکوه.