مهدی احمدی اواخر دهه ۴۰ مسیر حرفهای خود را آغاز کرد و در دهههای بعد با تهیه کنندگی فیلم هایی، چون «گرگهای گرسنه»، «یار در خانه»، «دل نمک» و «ارثیه فامیلی» از نخستین چهرههایی شد که تولید حرفهای فیلم در مشهد را به طور جدی دنبال کردند.
حسن آخوندپور که از سال ۱۳۸۶ بهعنوان مدیرعامل شرکت فیلمسازی فعالیت میکند میگوید: مراحل رشد فکری و فنی یک فیلمساز از لحظه مشخصی شروع نمیشود. همیشه یک دوربین «وی اچ اس» بر دوشم بود و از هرچه که میدیدم فیلم میگرفتم.
ملیکا عبداللهی تصمیم گرفت درباره یک رسم زیبا یک داستان کودکانه بنویسد و آن را تبدیل به کتاب کند. ماحصل آن شده است کتابی با نام «جشن آبپاشونک» که امسال به چاپ رسید. او و مادرش، تاکنون ۳ کتاب درباره جشنهای ایرانی برای کودکان منتشر کردهاند.
«حاجی آقا آکتور سینما» دومین فیلم بلند ایرانی و دومین فیلم سینمایی به کارگردانی آوانس اوهانیانس است که به مدت چهار روز در تهران اکران شد. این نخستین فیلم بازمانده از سینمای ایران محسوب میشود.
سارا طالبیان مستندساز مشهدی در سالهای اخیر با تمرکز بر سوژههای اجتماعی و انسانی، مسیر رو به رشدی را در سینمای مستند طی کرده است. او با مستند «رؤیای ناتمام» دیپلم افتخار بهترین کارگردانی و جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره «حقیقت» را از آن خود کرد.
حسن یعقوبی از مدیران چند سینمای قدیمی مشهد میگوید: سال ۱۳۴۵ که برای اولین بارسالن سینما دیدم با سالنهای امروزی تفاوت چشمگیری داشت؛ دیگر از بخاریهای زغالسنگی و صندلیهای چوبی و آپاراتهای زغالی خبری نیست.
حسن یعقوبی میگوید: سال ۵۲ فریدون ظهیری مرا به «هِراند مامنگاساریان» مالک سینما ایران معرفی کرد و از این سال کار من بهعنوان مدیر سینما آغاز شد و این مدیریت تا سال ۷۹ که سینماهای خیابان ارگ به علت ایمن نبودن تخریب شدند، ادامه داشت.
سروش فرهادینیا امسال با ساخت مستند و کسب ستاره، نامش در فهرست برگزیدگان کشوری در رقابت دانشآموزی ساخت فیلم بلند قرار گرفت و به افتخاراتش افزود. او ساخت تیزرهای تبلیغی و تدوین فیلم کوتاه را در کارنامه هنری خود دارد.
مسعودی یا همان علی مشهدی، چهره هنری شناخته شدهای برای مشهدی هاست. در بین کارهایی که کارگردانی کرده است بیش ازهمه به سریال «نوروز رنگی» علاقه دارد و میگوید: «نوروز رنگی» را خیلی دوست دارم. همه چیز در آن درست بود.
علی سلمانی معتقد است روایتگری باید به بهبود جهان منجر شود. همین نگاه باعث شده هم در انتخاب سوژهها جسارت به خرج دهد و هم در انتخاب زیستگاه هنریاش، مشهد را برگزیده است.
محمد دستمالچیان خراسانی فیلم ساز مشهدی که مجموعه مستندهایی را در ارتباط با هویت شهر تولید کرده، اعتقاد دارد که برای پرداختن به موضوع هویت شهری، نیاز به ایجاد مراکزی داریم.
محمد طهان هنرمندی پویاست که به اشتغال زایی برای هنرجویانش، اهتمام میورزد و آکادمی بین المللی دوبلاژ را به کانونی برای آموزش تمام فنون مرتبط با گویندگی برای هنرجوهایش مبدل کرده است.
هفدهساله که بودم یک دوربین VHS به دستم رسید و همان موقع بدون هیچ آموزشی و فقط با استعداد خودم، در عرض یکیدو روز فیلم کوتاهی به کمک پسرعمویم ساختم و با دو ویدئو آن را مونتاژ کردم.
ناصر آرین پس از بازگشتن از سفر حج در سال ۱۳۷۵ تمام فعالیتهای تجاریاش را کنار میگذارد و در یک طبقه از خانهاش با آموزش رایگان نویسندگی، تصویربرداری، دروس اخلاق و احکام به فعالیت میپردازد.
نیوشا دانشآموز کلاس هشتم محله شاهد مدال طلای هفتمین المپیاد فیلمسازی نوجوان را دارد. او فیلمنامه مینویسد، کارگردانی میکند و بازیگران فیلمهایش را از بین هممدرسههاییهایش انتخاب میکند.
محمد یداللهزاده دانشجوی رشته عمران، از سالها پیش یعنی زمانی که دانشآموز بوده، وارد گروههای تئاتر شده و حالا چند سالی است با تشکیل گروه «هیراد» در زمینه فیلمسازی در محله بهطور جدی فعالیت میکند.
جواد شریفیراد که با خنثی کردن بیش از هزار و ۷۰۰بمب از پرافتخارترین افراد در نیروی هوایی با تخصص تخریب و خنثیسازی بود، سر صحنه فیلمبرداری فیلم مسعود دهنمکی جان باخت.
آدمکهای جنگنده را کنار هم چیده است و یکییکی با دست حرکتشان میدهد. از هر حرکت آنها فیلم میگیرد. فیلمهای چندثانیهای را کنار هم تدوین میکند تا یک فیلم کامل بسازد.
جمعی از جوانان جلسه فرهنگیمذهبی انصارالمهدی (عج) مسجد بلال در کنار چندی از پیشکسوتان مسجد برای ثبت خاطرات و مستندسازی سیره شهدای محله بلال اقدام کردهاند. این مسجد ۶۰ شهید گلگونکفن داشته است.
رضا سعیدی را با فیلمهای «مارمولک»، «دیوانهای از قفس پرید» و سریالهای «ولایت عشق» و «تنهاترین سردار» میشناسند، اما او قبل از اینکه به تهران برود، در مشهد چند فیلم و سریال تأثیرگذار بازی کرد.