هیئت ناشنوایان محله کاشانی مشهد عمری شش ساله دارد با این حال فعالیتهای فرهنگی بسیاری برگزار کرده است و نشریه داخلی نیز در این هیئت منتشر میشود.
محله
کاشانی
درنقشه سال۱۳۲۵خیابانی که ازچهارراه خواجهربیع بهسوی راهآهن کشیده میشد،عشرتآباد نام داشت و اکنون بهنام «کاشانی» تغییرنام یافته است. داستان نامگذاری «سهراه کاشانی» به بحبوحه انقلاب برمیگردد. دوم بهمن سال۱۳۵۷،هزاران نفر ازمردم مشهد در عشرتآباد گردهم آمدند تا این محل را به یاد شهیدمحسن مباشرکاشانی، «سهراه کاشانی» بنامند.
شیخ محمدحسن خبوشانی، ساکن محله کاشانی در منطقه دو، در یک خانواده عطار بزرگ شده و حرفه خانوادگی خود را دنبال کرده است. از سال ۱۲۵۶ بر دردهای بیماران مرهم گذاشته و در این زمینه با دانشگاه همکاری داشته است.
بازار سمساریها در محله کاشانی منطقه دو، یکی از بازارهای مهم و پر تاریخ مشهد است. قدیمیها با آن خاطرات بسیار دارند.
در محله کاشانی، راستهای تاریخی میزبان حرفهای اصیل است. راسته بازار نردبانفروشها، با انبارهای چوب سپیدار و بوی خوش الوار تازه، داستان تجارتی خانوادگی و صدساله را روایت میکند که نسلهاست پا برجاست.
حاج احمد سعیدی سالها مدیریت مدرسه عسکریه را برعهده داشت. پس از تعطیلی این مدرسه با نظر آیتالله مصباح مقرر شد در پرداخت شهریه طلاب یاریرسان باشد و به این ترتیب بیشاز چهار دهه از عمرش را صرف امانتداری و تقسیم شهریه طلاب کرد.
مکتب حضرت رقیه (س) در محله کاشانی منطقه ۲، سال ۱۳۴۳ توسط حاجخانم قانع بنیانگذاری شد. در حال حاضر این مرکز فرهنگی- مذهبی با برگزاری جلسات قرآن و دروس حوزوی برای خواهران، به مکانی پویا در منطقه تبدیل شده است.
محسن مُربّایان میگوید: یکی از تنقلات بوفه مدرسه، شیرینی قطاب بود که داخل هر کارتن صدتایی، یک قطاب جایزهدار بود که داخلش یک سکه یکریالی قرار داشت.درحال خوردن قطاب بودم که سفتی فلزی را زیر دندانم حس کردم که همان یک سکه یکریالی بود.
کوچه شهیدهاشمینژاد ۱۰، پس از انقلاب شاهد تخریب بناهای ویلایی بسیاری بوده که جایشان را به آپارتمانهای چندطبقه دادهاند. اکنون از بدنه اولیه کوچه تنها یک پلاک مخروبه دیده میشود.
کوچه شهیدهاشمینژاد ۸ یا کوچه ناظر که متصلکننده دو خیابان شهیدهاشمینژاد و آیتالله عبادی است قدمتی کمتر از هشتاد سال دارد. این کوچه پستی و بلندیهای بسیاری به خود دیده است.
کوچه توحید ۱۷ که در گذشته به سرآسیا معروف بود، محل سکونت شخصیتهای برجسته بود و مردم آرزوی سکونت در آن را داشتند. روزگاری این کوچه محل سکونت میرزامهدی خدیوگیلانی بوده است.
قرار داشتن مسجدی کوچک که روی نخستین حوضانبار در این کوچه ساخته شده بود، سبب شد در سالهای بعد، ابتدا کوچه به عنوان کوچه «مسجد روحوضی» شناخته شود، اما با تکمیل و گسترش مسجد، نام جدید به کوچه «مسجد دوازدهامامیها» تغییر کرد.
این گزارش درباره نخستین فرعی کنونی خیابان آیتالله عبادی است که روزگاری سرسبزیاش نقشه مشهد را رنگ میداده است.
یکی از شناخته شدهترین مسیرها در بافت قدیمی مشهد، کوچه «رضویها» یا همان «توحید۱۱» است که از ابتدای ایجاد، بهدلیل اینکه ساکنانش از سادات رضوی بودند در بین مردم با نام کوچه «رضویها» شناخته شد.
چهارشنبه بازار قدیمکوچه نور، حوالی میدان توحید است که میگویند قدمتی صدساله دارد، از قدیم فروشندهها کالاهای نو و کهنه خود را در این خیابان بساط میکردند و بازار همیشه شلوغ بود.
اغلب مردم تصور میکنند که کوچه توحید۲۵ کنونی یکی از کوچههای قدیمی و چندصدساله مشهد است، درحالیکه عمر این مسیر در بهترین حالت به یک قرن هم نمیرسد.این کوچه را با عنوان کوچه شاهعباس میشناختند.
تقریبا همه کوچههای قدیمی مشهد دارای فرعیهایی هستند که سرنوشت تعدادی از این فرعیها هم به بنبست رسیده است. شاید بتوان فرعی «خندق۲۳» (توحید۲۳) را تنها کوچه بافت قدیم شهر لقب داد که هیچکدام از فرعیهایش بنبست نیستند.
باغ «هشتآباد» یا «عشرتآباد» امروزی، در میانه این جزیره سبز و در ضلع شمال غربی آن واقع بود و حکایت امروز ما، بخشی از سرگذشت این نگین سبز تاریخ مشهد است.
کتابهای کتابخانه مرکزی شهرداری، بیشتر، در حوزههای تخصصیِ شهری است اما منظور این نیست که عموم نمیتوانند از منابع موجود استفاده کنند؛ هرکه بخواهد، میتواند یک کارت شناسایی به امانت بگذارد.
حسین هوشیار یکی از قدیمیترین نردبانسازهای شهرمان است که از گذشته در میدان توحید، مشغول به کار بوده معتقد است: نردبان اصولا شئیی شاعرانهای است که خاطرههای زیادی برای ما ساخته است.
حاجخانم قانع برای دایر کردن مکتب حضرترقیه (س) و پذیرش خواهران طلبه اقدام کرد و، چون این مکان خیلی کوچک بود، با کمک اهالی همین محله و نیکوکاران تهران یکییکی خانههای اطراف خریداری و از هر خانه، دری به حیاط مرکزی باز شد.