محمدحسین خیرآبادی از هنرمندان و مدرسین باسابقه حوزه سفالگری، سرامیک و مجسمه سازی است که بخش قابل توجهی از عمرش را صرف آموزش هنر در هنرستانها کرده است.
حوریه معزز طراح المان وطن میگوید: بعد از جنگ دوازدهروزه و حملات اسرائیل و آمریکا که باعث بهشهادترسیدن سردارها و هممیهنانمان شد، با خودم گفتم باید کاری برای وطنم انجام دهم.
طوبی نام درختی است در بهشت! و حالا نمادی با همین نام در یکی از میدانهای منطقه ما. میدان دانشآموز زمان زیادی نیست که جلوهای دیگر به خود دیده و نصب یک نماد بزرگ در آن زیبایی خاصی به میدان بخشیده است.
سیده راضیه حلاجزاده خودش را به سبک خاص هنری محدود نمیکند و از هر چیزی و هر سوژهای ایده میگیرد، از گلسازی و نقاشی روی بوم و لباس گرفته تا سفرهآرایی و میوهآرایی و چیدمان و حتی مجسمهسازی.
المان «نیایش» سالهاست در ابتدای بولوار امامیه جاخوش کرده است. اين نماد برنزي و بزرگ هنر مريم عزيزمحمدي است. هنرمندی که در رشته مجسمهسازي فارغ التحصيل شده است.
بسیار پیش آمده است که وقتی در پارکها قدم زدهام، درختهای پوسیده وخشکی را دیدهام که مصرفی جز برای تبدیل شدن به زغال، تخته و... نداشتهاند و آنها را به شکلهای زیبایی در آوردهام که همه از آن استقبال کردهاند.
سیدیوسف نامورطباطبایی سالهاست با هنر دستش، انواع تابلوهای منقش به آیات قرآن، اشعار شاعران و ... را تولید میکند. او میگوید: بیشتر اختراعات مربوطبه پدر هست و من ایدهدهنده بودم.
دکتر یعقوب دانشدوست بهواسطه پنجدهه خدماتش به شهر مشهد و میراثفرهنگی خراسان، بارها موردتقدیر مسئولان قرار گرفته است. او همان کسی است که مفهوم غدیر را با علم مهندسی درهمآمیخت.
دکتر دانشدوست درباره المان همای رحمت میدان غدیر توضیح داد: قرار بود پرنده همای رحمت، حالت سکون نداشته باشد و همواره متحرک و پویا بهنظر بیاید. به همین منظور دو طرف پل را نقش موجدار طراحی کردم.
محمدرضا نوروزی، طراح و سازنده اِلمان «هشت قاب تا حیات خورشید» است. این نشان شهری ماندگار در سال ۱۳۹۳ در ابتدای بولوار جمهوریاسلامی نصب شده است و در مسیر مسافرانی خودنمایی میکند.
دلچسبترین کار قدیر منوچهری هنرمند مجسمه ساز و پیکیرتراش محله بهشتی ، طرح «ضامن آهو» است که الهامگرفته از اثر استاد فرشچیان است و در کوهسنگی و روی تنه درخت خشکی کار کرده است.
اسم میدان مادر شده بود میدان اعدام که روزگاری به میدان پنجراه پایین خیابان میگفتند. اعدام یکجورهایی تبدیل شده بود به نماد منطقه ۱۰. یعنی کسی اینجا را نه با سینما سیمرغش میشناخت و نه هواپیمای معروفش!
آقا و خانم کرمی توانستهاند با راهاندازی کارگاه هنری زمینه اشتغال فرزندانشان را فراهم کنند. کارگاهی که در آن از نقاشی بگیر تا سفالسازی و مجسمهسازی و حجاری روی سنگ انجام میشود.
حسین ماستیانی زاده تندیس «مادر» را در سال۸۲ در میدانی به همین نام در قاسمآباد، جان بخشیده و هفت ماه در تقلای خلق این اثر هنری بوده است.
عباسعلی رئیسالذاکرین، مجسمهساز است که مجسمه مادر کوهسنگی، ماکت هواپیما در قاسمآباد و کوزه و کبوتر در بوستان وحدت از جمله آثار اوست.
مسعود نیکدل، هنرمند پیکرتراش و مجسمهساز است. او معتقد است با تراشیدن پیکره درختان خشک شده، میتوان از آنها اثر هنری خلق کرد.
کارهای چوبی مسعود غلامنژاد را نهتنها در ایران که در ینگه دنیا هم میشناسند و مشتریهای پروپاقرص خود را دارد. او سالهاست در راستهخیابان دستغیب کارگاه نجاری و خراطی دارد.
۱۸ آذر سال ۱۳۵۷ به میدان جلوی شهرداری رسیدیم که ملاحظه شد مجسمه رضاشاه که مدت چهل سال در میدان، سوار بر اسب همچنان استوار بود، با همه استحکامش همچون موم، به دست مردم خرد شد.
علی رجبی مقدم متخلص به سالار، حدود ۲۵ سال است که در عرصه مجسمهسازی بهخصوص ساخت سردیس فعالیت میکند و سردیسهای بسیاری از مشاهیر ایرانی را ساخته است.
قاسم فتحی، میزبان ما، هنرمند ساکن محله بهارستان است که حالا ۵۰ سال عمر دارد و دیگر دلیل سپیدی موهای سرش از رنگ گچ مجسمههایی که میسازد، نیست.