نقش نخبه مشهدی در نانو ذرات مس و درمان بیماریهای خاص 
معین دشتبان محافظ دروازه تیم فوتسال امید مشهد است 
دورهمی «شنبه‌های‌ام‌البنین (س)» بوستان شب‌بو ۴ماهه شد
ساعت هنوز به ۷ صبح روز شنبه نرسیده و خورشید پاییزی، گرمای دلنشینی دارد. تعدادی خانم روی موکتی که گوشه‌ای از بوستان شب‌بو، جایی انتهای خیابان محمدآباد پهن شده، گرد هم نشسته‌اند. سفره‌ای سبز با تعدادی تسبیح و چند کتاب دعا جلویشان پهن است. هرکدام از بانوان تسبیحی در دست دارد و زیر لب ذکر می‌گوید.
ساعت که جلو می‌رود به تعداد خانم‌های محله هم افزوده می‌شود. موکت، دیگر جا ندارد. تعدادی از خانم‌های مسن روی نیمکت بوستان نشسته‌اند. برگزارکنندگان برنامه، موکت دیگری کنار این جمع پهن می‌کنند تا بقیه روی آن بنشینند و ذکر بگویند.
اینجا، مجلس «متوسلین به شنبه‌های حضرت‌ام‌البنین (س)» در محله شهیدرستمی است که چندماهی است هر هفته، شنبه‌ها با همراهی فعالان محله به‌ویژه بانوان برگزار می‌شود.
آغاز ماجرای شنبه‌های‌ام‌البنین (س)
سیداحمد موسوی که بین اهالی محله به آقاسید معروف است، در چشم همسایگانش همیشه جزو فعالان هیئتی و محلی است، ازجمله همین شنبه‌های‌ام‌البنین (س). او درباره راه‌اندازی این برنامه از ۴ ماه پیش می‌گوید: یکی از دوستانم که جزو خیران و هیئتی‌های شهر است، سال‌هاست این برنامه را در چند نقطه شهر مشهد برگزار می‌کند. یک‌بار آمد و به موکب ثابت ما با عنوان «شهدای محمدآباد، متوسلین به نرجس خاتون و دوازده امام (ع)» سر زد. ما در این موکب، هر شب از مردم در اجتماعات شبانه با چای پذیرایی می‌کنیم و در ایام مناسبتی هم برنامه داریم. این دوستمان پرسید اگر صبحانه بیاورم، می‌توانید شنبه‌های‌ام‌البنین (س) را اینجا راه بیندازید؟ ما هم گفتیم بله و استقبال کردیم.
آقاسید ادامه می‌دهد: یکی دو هفته اول را با کمک دوستمان برگزار کردیم، چون در این روز رسم است که با صبحانه از میهمانان مجلس پذیرایی کنیم. هفته دوم با خانم رفسنجانی که آشپز هیئت و حسینیه محله است، این موضوع را مطرح کردم و پیشنهاد کردم خودمان این کار را با کمک همسایه‌ها انجام دهیم. ایشان هم استقبال کرد و الان نزدیک به چهار ماه است که هر شنبه، سفره توسل به حضرت‌ام‌البنین (س) در کنار موکب مردمی، توی بوستان شب‌بو پهن می‌شود. زیاد‌شدن جمعیت نشان می‌دهد که اهالی محله از آن استقبال کرده‌اند.
همه کار با مردم است
مهری رفسنجانی بیشتر از چهل‌سال است در محله شهیدرستمی سکونت دارد و همه او را می‌شناسند. به همین دلیل توانسته اعتماد همسایه‌ها را جلب کند و از آنها برای راه‌اندازی شنبه‌های‌ام‌البنین (س) مشارکت بگیرد. او مهم‌ترین نقش خود را در این روز، بعد از جمع‌آوری کمک‌های مردمی، آشپزی برنامه می‌داند؛ «هرجا که نیاز به آشپزی در محله باشد، انجام می‌دهم، مثل ایام شهادت امام‌رضا (ع)، تاسوعا و عاشورا و اجتماعات مردمی.»
مهری‌خانم که خودش سال‌هاست روضه خانگی دارد خوب یاد گرفته است چطور کمک‌های مردمی را به کار بگیرد و جورکردن مواد اولیه صبحانه این شنبه‌های دل‌نشین هم با کمک هم محله‌ای‌هاست.
او درباره این بخش ماجرا می‌گوید: همه کار ما مردمی است. از کار‌های ساده مثل سبزی پاک‌کردن گرفته تا شستن آخرین استکان هیئت. البته کار‌های سنگین را آقایان انجام می‌دهند مثل شستن دیگ و قابلمه‌های بزرگ یا آوردن قابلمه غذا از آشپزخانه هیئت تا کانکس چای‌خانه که فاصله آن یک عرض خیابان است.
تمام زندگی‌ام به فدای امام‌حسین (ع)
به گفته مهری‌خانم اگرچه بانوان محله از پنجشنبه به آماده‌سازی صبحانه شنبه مشغول می‌شوند و برای رسیدن شنبه لحظه‌شماری می‌کنند، این مراسم معنوی تقریبا از ۷ صبح شروع می‌شود و تا ۸:۳۰ یا ۹صبح ادامه دارد.
او درباره اجرای برنامه می‌گوید: اوایل تنها چند خانم در مراسم شرکت کردند، اما کم‌کم به جمعیت اضافه شد. اینجا هر‌کس با نیتی می‌آید و تا الان خیلی‌ها حاجتی داشته‌اند و برآورده شده و برای این سفره نذر کرده‌اند. خانم‌ها دور سفره می‌نشینند و به حضرت‌ام‌البنین (س) متوسل می‌شوند و صلوات می‌فرستند. بعد از آن با چای و صبحانه که گاهی نان و پنیر و سبزی است، از مهمانان پذیرایی می‌کنیم گاهی با سوپ، عدسی، بلغور.
مهری‌خانم که سال‌هاست در این مسیر گام برداشته و در خانواده‌ای مذهبی زندگی کرده است، دلیل اصلی‌اش برای این کار‌های خیر بی‌مزد و مواجب را این‌گونه بیان می‌کند: تمام زندگی‌ام به فدای امام‌حسین (ع) است. من هرچه دارم از امام گرفته‌ام؛ چرا عمر و جانم را در این راه ندهم؟
صاحب این سفره کریم است
زهره کارسودا که نزدیک پانزده‌سال است در این محله زندگی می‌کند، یکی دیگر از خادم‌های ثابت شنبه‌های‌ام‌البنین (س) است. مهری خانم رفسنجانی وقتی ماجرا را برایش تعریف می‌کند، بدون هیچ معطلی، قول همکاری را می‌دهد؛ او وقتی می‌خواهد از خدمتش در این روز بگوید، بغضی گلویش را می‌گیرد و با نم اشکی که گوشه چشمش نشسته است، تعریف می‌کند: وقتی گفتند بیا کمک، به خاطر حاجت دلم و سلامتی امام‌زمان (عج) گفتم می‌آیم. هر شنبه که از راه می‌رسد، ساعت ۵ صبح ناخودآگاه از خواب بیدار می‌شوم.
خیلی خوشحالم که اینجا خدمت می‌کنم
فاطمه ابراهیمی هم از پانزده‌سال پیش در محله شهیدرستمی سکونت دارد و از هفته‌های اول خادم این برنامه شده است. او درباره این روز می‌گوید: به عشق حضرت‌ام‌البنین (س) شنبه‌ها در خدمتش هستیم. صبحانه را توزیع می‌کنیم و کار ما گاهی تا ساعت ۱۱ طول می‌کشد. باید موکب را مرتب کنیم و تحویل بدهیم. اینجا علاوه‌بر میزبانی از اهالی محله، از رهگذران هم پذیرایی می‌کنیم. صاحب این سفره به قدری کریم است که هر‌کسی بهره‌ای از آن می‌برد.
* این گزارش دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۹۱ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
