غدیر ۲۰ میراث حاجی زرگر برای دانشآموزان در محله شریف
غدیر ۲۰، معبری فرعی واقع در خیابان وکیلآباد۶۱ است؛ مسیری که به کوچه موقوفات مرحوم حاجیزرگر معروف است. بناهای ساختهشده در این کوچه، زمانی، بخشی از باغ بزرگ حاجرضا مجاور زرگر، خیّر نامآشنای محله شریف، بوده است. تا اوایل دهه ۷۰، ساختوسازی در این محدوده صورت نگرفته بود و بیشتر زمینها کشاورزی و باغ بوده است. با ساختهشدن دوسهخانه در فاصله سالهای ۷۴ تا ۷۶ بهمرور این معبر، رنگ آبادی به خود گرفت.

کلنگ حسینیه و مسجد امامحسنمجتبی (ع) در سال۱۳۷۴ به زمین زده شد. در این مسجد که در کنار دبستان بنا شده است، فقط نماز مغرب و عشا اقامه میشود و در طول روز از فضای آن برای رفع کمبود فضای مدارس هم استفاده میشود.

دبستان دخترانه و پسرانه انتهای کوچه و هنرستان کاردانش امام حسن مجتبی (ع) در موقوفههای مرحوم زرگر هستند. دبستان در ابتدا فقط دخترانه بود. از سال۸۱ شیفت عصر آن برای پسران اختصاص یافت و با دو نام «حضرت فاطمه (س)» و «حضرت امامرضا (ع)» فعالیتش را ادامه داد.

از میان زمینهای بزرگ و باغهای سرسبز غدیر ۲۰ در سه دهه قبل، فقط همین قطعه باغ بزرگ باقی مانده است. هر چند دیگر خبری از درختهای زردآلو و گیلاس آن نیست، خاطرات آن روزهایش در ذهن شهروندان باقی مانده است.

دالان سرسبزی از درختان توت که به دست نخستین ساکنان محله کاشته شد و به ثمر نشست، از زیباییهای این کوچه است. روزگاری شبهای بلند تابستان، پای این درختان، بساط دورهمی همسایهها و خوردن چای و میوه و گپوگفت برپا بود و حالا توت شیرین آن برای ساکنان جدید باقی مانده است.

فتحالله فلاح و هوشنگ سبحانی از قدیمیهای این معبر هستند. آنها، کوچه غدیر۲۰ را از زمانیکه بیابان بود و آب و برق نداشت، به یاد دارند و آغاز رفاقتشان نیز به سه دهه قبلتر پیوند میخورد.
* این گزارش پنجشنبه ۳۱اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۰ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.