لیلا غلاماحمدی معتاد ورزش است
تا قبل از سال۷۹ تنها هنرش خانهداری و تربیت سه فرزندش بود. اما رفتوآمد به باشگاه ورزشی که پسرش در آنجا به کلاس تکواندو میرفت، کمکم او را نیز علاقهمند میکند و به این ترتیب ورزش را شروع میکند. لیلا غلاماحمدی تکواندوکار منطقه ماست که خودش میگوید ۳۰ساله بود که در رشته تکواندو ثبت نام کرد. این رزمیکار ساکن خیابان علیمردانی که متولد۱۳۵۱ است، دوره مقدماتی تکواندو را از سالن «فرزانه» محله طلاب مشهد شروع کرده و تا گرفتن کمربند قرمز زیرنظر استاد قربانی فعالیت میکند؛ سپس موفقیتهای ورزشیاش را زیر نظر خانم عدالتی یکی دیگر از استادان تکواندو دنبال میکند.
بانوی ورزشکار منطقه ما اولین ورزشکار خانوادهاش است و در حال حاضر برای گرفتن دان۴ خود را آماده میکند. وی جزو موفقترین مربیهای محله اش بهشمار میرود و رمز موفقیت خود را پشتکارش میداند. غلاماحمدی در یک بعدازظهر گرم مردادماه دعوت ما را میپذیرد و با حضور در تحریریه شهرآرامحله، از زندگی ورزشیاش میگوید.
در ۳۰سالگی در باشگاه فرزانه ثبتنام کردم
وی با اشاره به آغاز فعالیت ورزشیاش میگوید: پسر بزرگم کلاس پنجم ابتدایی بود که او را در کلاس تکواندو ثبتنام کردم؛ ولی بعد از مدتی از رفتن به کلاس خسته شد و دوست نداشت ادامه بدهد. برای اینکه او را تشویق کنم تا انگیزه داشته باشد، همراهیاش میکردم و با او به کلاس میرفتم.
او ادامه میدهد: زمانیکه بچهها در کلاس مشغول تمرین بودند، من به اتفاق مادران دیگر حرکات آنها را تماشا میکردیم و همین شد که به تکواندو علاقهمند شدم و در ۳۰سالگی در باشگاه فرزانه ثبتنام کردم. بانوی ورزشکار و باانگیزه محله ما با پشتکار و علاقهای که از خود نشان میدهد، خیلی سریع پیشرفت میکند و با راهنماییهای فراوان یکی از استادانش به نام محدّث موفق به دریافت درجه مشکی میشود.
او گریزی به افتخاراتش میزند و در رابطه با مقامهای ورزشیاش میگوید: سال۸۵ در مسابقات بسیج مقام دوم را کسب کردم. پس از آن، دومی استان در مسابقات تکواندو همگانی «هانمادانگ» در سال۸۸، اولی مسابقات کارگران مشهد در ماه رمضان سال۸۹، سومی استان در رشته پومسه در گروه سنی۴۰تا۳۱ سال و برخی دیگر از مقامها جزو افتخاراتم در این سالهاست.
یکی از دلایل موفقیتم حضور همسرم بود
احمدی که اکنون برای ارتقای درجهاش بهدان۴ تمرین میکند، درباره نقش همسرش در پیشرفتهایی که داشته، بیان میکند: یکی از دلایل موفقیتم حضور همسرم بود که همیشه راهنماییام میکرد و در این سالها مشوق خوبی برای من بود. همچنین از مادرشوهرم که با نگهداری از فرزندانم باعث شد با آرامش خاطر ورزش را ادامه بدهم، تشکر میکنم.
احمدی اکنون برای ارتقای درجهاش بهدان۴ تمرین میکند و دلیل موفقیتهایش را پشتکار و همسرش میداند
خیلی مشتاقم از ماجرای ادامه تحصیل او نیز باخبر شوم که توضیح میدهد: پس از گرفتن کمربند مشکی، به مربیگری این رشته علاقهمند شدم که یکی از شرایط آن داشتن مدرک دیپلم بود. به همین خاطر از سال۸۶ درسم را از طریق آموزش از راه دوره شروع کردم و با همتی که به خرج دادم، بعد از یک سالونیم توانستم در رشته علوم انسانی دیپلم بگیرم.
تکواندوکار متولد دهه۵۰ که حالا مدت زیادی در محله علیمردانی ساکن است و در همین محله نیز استعداد ورزشیاش شکوفا شده، دوست دارد باز هم درسش را ادامه بدهد. او میگوید: اگر فرصتی پیش بیاید مایلم در رشته تربیت بدنی در دانشگاه پیام نور ادامه تحصیل بدهم.
لیلا غلاماحمدی میگوید: وقتی دیگران متوجه رشته ورزشیام میشوند، از من حساب میبرند؛ بهویژه اینکه دان۳ آن را دارم. او ادامه میدهد: ورزش در زندگی و برنامهریزیهایم مؤثر بوده است، به طوری که الان دیگر معتاد ورزش هستم و میخواهم تا زمانیکه توان دارم، آن را ادامه بدهم.
ورزش برای تقویت روحیه خانمها عالی است
وی به ضرورت ورزش برای خانمهای همسنوسال خودش اشاره کرده و توصیه میکند: ورزش برای تقویت روحیه خانمها عالی است و سلامت بانوان باعث پیشرفت و سلامت دیگر اعضای خانواده میشود؛ پیشنهاد میکنم خانمها اگر ورزش حرفهای را دنبال نمیکنند، هرگز ورزش صبحگاهی را ترک نکنند.
بانوی تکواندوکار که از ابتدا عاشق کارهای سخت بوده، حالا علاوهبر مدرک مربیگری درجه۳ در رشته خودش، مدرک مربیگری ورزش صبحگاهی را نیز دارد و میگوید: ورزش صبحگاهی را با ۱۰نفر در سالن «شهید باقری» در محله خودمان شروع کردم، ولی جمعیت اندک آنها از انگیزه من برای ورزش کم نکرد تا حالا که در منطقه۵ و در مدرسه «شهرآرا» مشغول آموزش صبحگاهی به بانوان هستم.
او که الگویش در ورزش استاد محدّث بوده است، یادآورمیشود: پومسه را دوست دارم، اما شرکت در مسابقات شرط سنی دارد که این موضوع یکی از ناراحتیهای ورزشیام است.
غلاماحمدی که سابقه علاقهاش به ورزش را از دوران مدرسه عنوان میکند، حالا با پشتکار توانسته به یک الگوی ورزشی برای خیلی از هممحلهایهایش تبدیل شود و میگوید: ورزش در زندگیام خیلی تاثیر داشته و جالب است بدانید که حتی همسرم هم شغلش را تغییر داده و چند سال است که از رانندگی به فروشندگی لوازم ورزشی روی آورده است. پسرم که روزی از رفتن به کلاس تکواندو خسته میشد، درجه مشکی کیوکوشین کاراته را دریافت کرده است.
*این گزارش یکشنبه، ۱۲ شهریور ۹۱ در شماره ۱۹ شهرآرامحله منطقه ۴ چاپ شده است.