سراب

کوچه سراب یا همان امام‌خمینی (ره)‌۱۴ با عمری بیش از تاریخ ایجاد حصار شاه‌طهماسبی بر دور مشهد، یکی از معدود مسیر‌های است که با گذشت پنج قرن همچنان زندگی در آن جریان دارد.
قصه عروسی‌های پرشماری که خانه حسن‌زاده میزبان آنها بود را محمدرضا دهقان و عموی بزرگش به یاد می‌آورند: تقریبا همه عروسی‌های فامیل و همسایه‌ها داخل همین خانه دل‌باز و زیبا با آن حوض مصفای وسط حیاطش برگزار می‌شد.
در کوچه‌پس‌کوچه‌های محله جنت نخستین و جامع‌ترین کتابخانه تخصصی امیرالمومنین علی (ع) در سطح جهان با بیش از ۱۷ هزار جلد کتاب و اسناد و منابع گوناگون وجود دارد.
روایت کتابفروشی باستان و انتشارات قدیمی مشهد در کوچه سراب که پاتوق اهل ادب و نویسندگان صاحب‌نامی، چون مهدی اخوان ثالث، دکتر علی شریعتی، دکتر غلامحسین یوسفی و دیگران بوده است.
معماری صد و اندی ساله مسجد حمزه که میرزا‌ابوتراب معروف به «مقبل» در بازارچه سراب بنا کرده است، احتیاج به حفاظت دارد.
سعدی ۱۸، کوچه باریک و بلندی است که «مسجد حسینی سراب» را از سال ۱۳۲۰ در خود جای داده است. مسجدی که در گذشته‌های دور، مکانی کوچک برای نماز گزاردن بوده و «مسجد خردو» نام داشته است.
یکی از قدیمی‌ترین حسینیه‌های مشهد در محله سراب است که رویداد‌های فراوانی از جریان‌های مهم ملی و شهری در آن رقم خورده است.
محله سراب به محله چهارباغ متصل بود و محله چهارباغ به محل سرشور می‌پیوست و حیطه حاج کربلایی علی در انتهای کوچه ارگ مزارع باغ‌تره بود و انتهای بازار سرشور به قبرستان میرهوا خاتمه می‌یافت.
وارد کوچه سجادی ۴  شدیم، خانه‌ای بزرگ که بر سر در آن نوشته شده بود: «حسینیه منزل مرحوم شیخ محمدتقی بجنوردی»، تاسیس ۱۲۹۰ هجری قمری. تاریخ حک‌شده روی آن توجه ما را بیشتر به خودش جلب کرد.
خبر نخستین کشته تصادف در ایران با نام «غلامحسین درویش» گره خورده است. او سال 1305 خورشیدی بر اثر برخورد درشکه اش با ماشینی که روزگاری متعلق به مظفرالدین شاه بوده، فوت می کند.
تاریخ و سیاهه اسناد مکتوب می گویند اینجا روزگاری قسمتی از محله سراب بوده است. یکی از قدیمی ترین محلات مشهد که نامش را می توان در میان شش محله مهم مشهد در دوره قاجار و پیش از آن دید. در کتاب «مکتب شاپور» یا«مشهد در ابتدای قرن چهارده» که به بررسی مشهد1300 تا 1313 پرداخته، خیابان سعدی را که گویا یکی از کوچه های خیابان شاهرضا بوده، کوچه سراب نوشته که به خیابان پهلوی منتهی می شده است اما روزنامه «آزادی» در 19 خرداد 1319 با تیتر « اجازه گشایش خیابان سعدی» از این خیابان با عنوان امروزش، رو نمایی می کند.