دکتر «محمدعلی احمدیان» برای نخستینبار دوره «برنامهریزی شهری» را در گروه «جغرافیای دانشگاه فردوسی» دایر و نخستین کنکور دکترای جغرافیا را برگزار کرد.
محله
کوثر
محله کوثر با افتتاح دانشگاه فردوسی بهتدریج شکل گرفت و رفتوآمد دانشجویان به رشد آن دامن زد. وجود کارخانه کوکا که بیش از ۳۰ سال در این محل وجود داشت و اکنون به میدان پژوهش و کارخانه نوآوری تغییر پیدا کرده، از ویژگیهای محله کوثر است. بولوار کوثر به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شده است که بخش شمالی آن برخوردارتر است.
عزتالله بشکنی صاحب سوپرمارکت محله کوثر میگوید: بیشتر مغازهداران درآمد خوبی از فروش سیگار دارند، اما برای من واقعا دردناک است که جوانهای ۱۵، ۱۶ ساله برای خرید سیگار به مغازهام مراجعه میکنند.
حسین تهرانی و خسرو امامی، داوران بینالمللی فوتبال هستند. این دو بسیاری از داوران سرشناس خراسانی مانند محسن ترکی را به فوتبال ایران معرفی کردند.
حسین حسینی، ایدهپرداز و اجراکننده اصلی طرح اولین کافه کتاب دانشجویی مشهد در دانشگاه غیرانتفاعی بهار است که به همراه دو همکلاسی با ۵ میلیون تومان سرمایه اولیه این پاتوق فرهنگی را راه انداختهاند.
مولود وطنپرست و قربان اعظمی زوج رزمیکار مشهدی هستند که سال ۱۳۹۲ به عنوان زوج موفق ورزشی انتخاب شدند. اهداف مشترک درکنار تعهد و عشق به ورزش، موفقیتهای چشمگیری نصیب این زوج ورزشی کرده است.
جنگ با کسی سر شوخی نداشت، اما سیدمسعود ساداتشکوهی فرمانده دیدهبانی ادوات لشکر ۲۱ امامرضا (ع)، جانش را کف دستش گذاشت.
حسین غفاریان از قدیمیترین بوکسورهای مشهدی بود که بین سالهای ۴۲ تا ۵۲ برای ده بار متوالی قهرمان ایران شد. او ورزش را با رشته کشتی آغاز کرد. این ورزشکار پیشکسوت مشهد هفتم آذر سال ۱۴۰۳ دار فانی را وداع گفت.
حجتالاسلام محمدحسین زنگنهبایگی از آن شهروندانی است که در عمر جمهوری اسلامی ایران از هیچ انتخاباتی نگذشته و همیشه پای ثابت صندوقهای رای بوده است.
مرحوم حاجحسین ناظرزادهیزدی، خیر و سازنده مسجد ثارالله در محله کوثر است که سالها پیش به رحمت خدا رفته و حالا فرزندش، محمدرضا، زندگی او را بازگو میکند.
سرهنگ علیاکبر مظفری خلبان هواپیماهای شکاری، بهمن سال ۵۷ در بوشهر با همراهی تعدادی از همکارانش، پایگاه نیروی هوایی این شهر را تصرف میکنند و رویدادی تاریخی رقم میزنند.
استاد غلامرضا شکوهی، بیهیچ حرف و تعریف اضافهای، آشنای دیرین شعر و شاعران خراسان است. کمتر کسی را در این حوزه میتوان پیدا کرد که طعم شیرین غزلی جانانه را از این شاعر مشهدی نچشیده باشد.
دانشگاه فردوسی مشهد سال۱۳۲۸شمسی، با تبدیلِ آموزشگاه عالی بهداری به دانشکده پزشکی، تاسیس شد. این دانشگاه در دوران پهلوی از نظر علمی و آکادمیک زیر نظر دانشگاه جرجتاون آمریکا قرار داشت.
امیرحسین جلالی در میان ضربها، بدون وقفه شعرها و مدیحهها در وصف ائمه (ع) را میخواند تا بدنها گرم و شور رزم و ورزش باستانی بیشتر نمایان شود.
به همت مرکز آثار و مفاخر دانشگاه فردوسی و کمیته نامگذاری معبر شهری شهرداری مشهد، ۱۲ معبر شهر به نام اساتید سابق دانشگاهی نامگذاری شده است.
«درست را بخوان و دکتر بشو تا کودکی به خاطر بیماری فوت نکند و خانوادهای در عزای فرزندش غمگین نشود.» در تمام طول تحصیل، حرف مادرم مانند زنگ در گوشم صدا میکرد.
دانیال جهانشاهی پژوهشگر حوزه شهری، براساس ایدهای شخصی و بدون هدف ورزشی، مسافت ۲۲ کیلومتری مسیر دوچرخه را از اولین ایستگاه منطقه۹ تا ایستگاه حرممطهر را با استفاده از دوچرخههای شهرداری(بدون دنده و...) و با لباس رسمی کتوشلوار رکاب زد.
خانواده تلخی حدود سی سالی است که برای گرفتن غبار خستگی از پای زائران آقا کمر همت بستهاند و قلبشان مانند درِ همیشهباز منزلشان در طول همه این سالها مهربان مانده است.
کوچه باهنر ۴ را به نام دکتر محمود رامیار میشناسند؛ قرآنپژوه، مترجم و استاد دانشگاه فردوسی مشهد که سال ۱۳۶۳ چشم از جهان فروبست.
حسین طهرانی افتخارات زیادی را در کارنامه ورزشی خود ثبت کرده که گذاشتن سنگ نخستینِ بنای داوری استان یکی از آنهاست.
باز هم سه همسایه خوب مینشینند در قاب تصویرمان. اینبار در کوچهای که گلستان شده است. قصهاش طولانی و دراز است. اما همین را بگویم که یکی از همسایههای خوبمان رسم مهربانیاش را تا تغییر نام کوچه به «گلستان»کشانده است. اینجا شهید صارمی37 است؛ خیابان گلستان.