محمد صبورینژاد ۲۲ سال از عمر پنجاهسالهاش را در راهی گذرانیده که سوای نانآوری برای خانوادهای پنجنفره، رنگوبوی خدمت به خلق خدا را دارد و همچنان از خودرو و هنر رانندگیاش برای خدمت به جبهه انقلاب، استفاده میکند.
محسن احمدی ماجرای شبی را روایت میکند که طبق همه سالهای کاریاش پشت فرمان اتوبوس نشسته بود و مثل همیشه ششدانگ حواسش به مسیر و ایستگاهها بود تا اینکه سکوت شبانگاهی اتوبوس با بگومگوی مسافران شکست.
در این آژانس ۱۸ نفر از خانمهایی که هر کدام به نحوی بار زندگی را بر دوش دارند، کار میکنند؛ همچنین آژانس در دو نوبت صبح و بعدازظهر به بانوان محله ایثار و دیگر محلات منطقه ما خدمت رسانی میکند.
منیرهسادات جعفری نائینی زنی جسور و خودساخته که برای ساختن زندگی امن و راحت برای فرزندان، شانهبهشانه همسرش در دل جادهها راند. او روزگاری دوازدهخودرو سنگین داشت و رانندههای بسیاری برای تحویل بار، کارشان لنگ تأیید او بود.
رحیمی، مدیر آژانس بانوان میگوید: حضور بانوان در امر سرویسدهی به خانوادهها لازم و ضروری است زیرا آنها بیشتر میتوانند به اعصاب خود مسلط باشند و محتاطتر از آقایان عمل کنند.
مجید رجبیمقدم سال۱۳۴۵ در محله طلاب مشهد متولد شد، اوایل تولیدی قطعات وسایل نقلیه داشت که چهارنفر برای او کار میکردند اما حدود ۱۰سال پیش بنا به دلایلی کار تولیدی خود را کنار گذاشت و شغل تاکسیرانی را انتخاب کرد.
خانه دوم جواد شیداییفر پژو ۴۰۵ زردرنگی است که با آن امرارمعاش میکند. او میگوید: من فکر میکنم مسافری که وارد ماشین من میشود حکم میهمانی را دارد که به منزل شخصی من میآید.
«معصومه پیشخدمت» سال۶۹ با عنوان تنها مربی خانم مشهد در آموزشگاههای مختلف رانندگی، آموزش میدهد تا اینکه در سال۷۰ گواهینامه پایه یک را هم اخذ میکند.او اولین راننده زن اتوبوس در شهر مشهد است.
«سیدمحمدمهدی رضایی» راننده تاکسی است که نامش به نیکی ماندگار شد. او کسی است مبلغ ۴ هزار و ۵۰۰ یورو را به صاحبش برگرداند.
این گزارش روایت آدمهایی است که عشق گرفتن گواهینامه پایه یک هستند. یا دوست دارند به دل جاده بزنند. جایی در بولوار محمدیه در منطقه ۱۲ محل تمرین آزمون پایه یک است که آنها را دور هم جمع کرده است.
در خیابان آیتالله عبادی، گوشهای از محله فاطمیه، آتلیهای قرار دارد که کوشیده است مراسم عروسی مشتریانش را با یک فولکس قرمز رنگ رینگ اسپرت خاطرهانگیز کند.
رضا جان مشهدی بعد از ۲۳ سال رانندگی با یک تصمیم خلاقانه همه خاطراتش را از جاده ماندگار میکند. او میگوید: «ماکت خاطرات» عنوان طرحی است که روی یک کمپرسی پیاده شده است.
حسن یزدی راننده اتوبوسهای یک قرانی قدیم مسافرمداری و رعایت احترام به مسافران را در همه سالهای کاریاش مد نظر داشته و بیاحترامی به مردم، خط قرمز او بوده است.
محمدعلی شیخیعلیآباد ۳۷ سال بدون هیچ تخلفی رانندگی کرده و بهعنوان تاکسیران و راننده نمونه ترافیکی انتخاب شده است.او طلبه، خادم حرم و از مبارزان انقلابی بوده که در سال ۵۶ از ناحیه سر آسیب میبیند.
علی محدثیخراسانی میگوید: قبلا بهصورت گاهگدار و کورسی، مسافرکشی میکردم، اما از سال۸۹ که بازنشسته یک شرکت تریکوبافی شدم، به آژانسی رفتم که در خیابان نوابصفوی بود. بعد از آن رانندگی برایم شغل شد.
مصطفی اسدیان یکی از ۱۰۳ راهبر قطار شهری مشهد است. او کد ۱۰۱۷ در کابین راهبر (head) است که از پایانه غدیر تا پایانه وکیلآباد و بالعکس مشغول به خدمات است.
۵۲ سالگی زهرا پهلوانلو دلیل این نمیشود که حالا بنشیند چفتِ گرمایِ بخاری، او مجبور است برای گذران زندگی روزمره ساعت ۶ صبح، فرمان ماشین را سمتِ خیابانهای شهر بگیرد.
حسن یاری یکی از مربیهای باسابقه آموزشگاه رانندگی مشهد است که از سال ۶۵ کارش را شروع کرده و تا کنون به بسیاری از مردم مشهد رانندگی را آموزش داده است.
بهصورت اتفاقی و برای گرفتن عکس از کاپیتان افخمی، بههمراه پدرم به کابین خلبان رفتیم و در آنجا برای اولین بار صدای برج مراقبت و خلبان را شنیدم. بیشتر از قبل عاشق پرواز شده بودم. کارم شده بود رفتن به فرودگاه.
سازمان اتوبوسرانی مشهد سال ۴۴ با هفت دستگاه اتوبوس، ۱۴ شوفر واحد (اتوبوسران) افتتاح شد که غلامرضا ظهوریان نجاریثانی به عنوان کمک راننده و درحالی که تنها ۱۵ سال داشت، جذب سازمان شد.