مریم حِلفی ۱۷ سال دارد. هم شاعر است و هم نویسنده. او دو بار در مسابقهای که از طرف شهرداری منطقه سه در زمینه داستاننویسی برگزار شده شرکت کرده و مقام دوم را به دست آورده است.
محله
خواجه ربیع
آرامگاه خواجهربیع یکی از زیارتگاههای معروف مشهد است و دومین آرامستان عمومی شهر نیز در آن قرار دارد. این آرامگاه که از زمره پرزائرترین زیارتگاههای شهر است، در اراضی روستای حسینآباد خواجهربیع قرار دارد. این روستا جزو موقوفه مزار خواجهربیع است. این محدوده پیش از انقلاب یکی از مکانهای تفریحی مشهد بود.
مهدی قربانزاده جوانی است که عاشق کار سنگ تراشی و قلمزنی روی سنگ است. او این روزها آرزوی شیرینی را در سر میپروراند و آن هم ثبت رکورد ساخت بزرگترین زنجیرِ سنگیِ یکتکه جهان است.
افتخارات فاطمه آنقدر زیاد است که نمیتواند همگی را به ذهن بسپارد. میگوید: آنقدر به ورزش علاقه دارم که هرقدر هم خسته باشم، باید تمرینات ورزشیام را انجام بدهم تا همیشه در شرایط آمادگی باشم.
خاطرات کودکی فهیمه رحمانی به دورهمیهای خانوادگی و بازیهای گروهی میرسد. بزرگتر که میشود، علاقهاش به بازیهای بومی و محلی بیشتر میشود تا به ایده اختراع یک بازی فکری برسد.
مهسا پورعلی میگوید: من در اطرافم زیاد دارم کسانی را که آیهیأس میخوانند و میگویند کاراته برای دخترها خطرناک است، این رشته خشن است و با لطافت دخترها جور نیست.
سه سال پیش به باشگاه شهیدناصری رفتم. آنجا بچههای همسنوسال خودم را دیدم که مشغول تمرین بودند. از سبک مبارزه آنها خوشم آمد و همانجا ثبتنام کردم.
این نوجوان برتر میگوید: به همسنوسالانم توصیه میکنم درکنار درسخواندن و سایر فعالیتهایشان، به قرآن هم بپردازند. خودم نیز به اجرای نکات قرآنی در زندگیام مصمم هستم. میخواهم نشریهای الکترونیکی با مضامین قرآنی تهیه کنم.
حسن محمودآبادی که برادرش در چهارده سالگی شهید شد میگوید: مردم حرفهای زیادی درباره شهدای حادثه دی خونین مشهد میزدند. یکی میگفت: برای اینکه این عمال پلید شاه، رد پای جنایتهای خود را پاک کنند، جسد آنها را در چاههای حاشیه شهر انداخته و رویشان خاک ریختهاند.
پروفسور روش بولوَن پزشک بلژیکی که در آرامستان خواجهربیع به خاک سپرده شد، زمینهساز و مسبب تحولی بزرگ در تاریخ پزشکی مشهد و بهویژه بخش جراحی بیمارستان امامرضا (ع) شد.
نخستین یگانهای نظامی ایران که عمدتا سربازان لشکر ۷۷ خراسان و تیپ ۲ قوچان بودند، ۲۹آذر۵۱ از راه هوا و دریا عازم عمان شدند.
یکی از بخشهای مهم این اراضی تاریخی که میتوان ردونشانی از آن را در اسناد قدیمی یافت، مزرعه قدیمی «باغو» است؛ مزرعهای که امروز در محدوده «مهرمادر» و در شرق باغمزار خواجهربیع قرار دارد.
ابراهیم بهرامیاننسب، آزاده محله فاطمیه از خاطرات ۱۰ ساله اسارت همچون: شلاق خوردن از زندانبانهای بعثی تا جدل با منافقان و مطالعه رمانهای مطرح جهان میگوید.
محمدطاها عظیمیخور میگوید: به همسنو سالانم توصیه میکنم که بهجای اینکه با گوشی و بازیهای رایانهای، خود را سرگرم کنند، ورزش کنند و با ورزش، به سلامتی جسم و روح برسند.
فاطمه فرامرزیمقدم روانشناس محله خواجهربیع است که به همسایهها و هممحلهایهایش مشاوره رایگان میدهد.
درباره سعید قلعهکاهی که ۱۷ سال پیش پدر و مادر و خواهرهایش را گم کرده است.
سیدمهدی ابراهیمزاده فیزیوتراپیستی است که خودش در هنگام تولد به بیماری فلج مغزی (CP) البته از نوع خفیف آن مبتلا شده و به همین خاطر این رشته را برای تحصیل انتخاب کرده و اطلاعاتش را افزایش داده است.
کتابخانه یکی از بخشهای مجتمع فرهنگیهنری امامخمینی (ره) است که در سال ۱۳۷۹ گشایش یافت تا اهالی محدوده خواجهربیع نیز از نعمت فضای فرهنگی و پر از کتاب برخوردار باشند.
محمدرضا رمضانزاده میگوید: وقتی وارد شهرداری شدم، از همان اول به باغبانی، گلکاری، هرس و بهطور کل نگهداری از فضای سبز مشغول شدم. اما این شغل طوری است که سختی و خطرهای مخصوص به خودش را دارد.
دکتر حسین خلیلییزدی فقط چهره ماندگار رشته تخصصی پوست در کشور نیست؛ جدا از شخصیت علمی، وجهه مردمی و ویژگیهای اخلاقی آن مرحوم نیز بسیار درخور درنگ است.
استاد صمد مدی تابلوهای نقاشی را مثل تکهای از وجودش میدانست و برای همین هیچگاه تابلوهای نقاشیاش را نفروخت.