مادرشهید ابوالفضل حسینایی میگوید: ۱۰ سال پیش خودش خواب شهادتش را دیدهبود. میگفت مامان، دیدم که تابوتم را توی خانه آوردند و تو و بابا کنار آن گریه میکردید. من تعبیر کردم عمرت طولانی شده! خندید و گفت: نه، من قبل از سیسالگی شهید میشوم.
منطقه ۳
روستاهای دیروز، محلههای امروز
منطقه ۳ بهلحاظ تاریخی سابقه روستایی دارد. یعنی بسیاری از محلههای امروز آن، در گذشتهای نه چندان دور روستا بوده و حالا جزئی از شهر شده است. برایناساس، بخش زیادی از اراضی این محدوده را زمینهای کشاورزی تشکیل میداده که بهمرور زمان و با توسعه شهر، به کاربریهای شهری تغییر یافته است. محدوده منفصل قرقی که اسفند ۹۱ به محدوده شهری پیوست، یکی از جدیدترین الحاقات به این منطقه است. استقرار فضاهای مهمی مانند ایستگاه راهآهن و سیلوی گندم از حدود سال ۱۳۴۰ را میتوان نقطه عطف این منطقه برای تبدیل پهنههای روستایی به بافت شهری و افزایش جمعیت آن دانست. پس از انقلاب بهدلیل شکلگیری شریانهای مهم منطقه مانند محور گاز، رسالت، طبرسی و مجلسی، تحولات منطقه سرعت گرفت. آرامگاه و باغموزه نادری و آرامگاه خواجهربیع ازجمله مکانهای هویتی و تاریخی منطقه ۳ است که جمع زیادی از گردشگران و زائران را راهی این منطقه میکند. در مساحت ۳۳۰۷ هکتاری شهرداری منطقه ۳ حدود ۴۱۷ هزار نفر زندگی میکنند.
اینجا خیمه عزای آلطاها، تقاطع طبرسی شمالی۴ و میدان فجر است؛ جایی که دقیقا چهارماه است هیچ شبی، اجاق کتری و آتش سماورهایش خاموش نشده است و نوجوانان از حاضران در اجتماع شبانه پذیرایی میکنند.
علیرضا صبوری، مربی رزمیکار سختگیر و جدی در باشگاه ورزشی مسجد بلال است، دادن میدان عمل به نوجوانان برای موفقیت توأمان در زندگی و ورزش، بزرگترین دغدغه این مربی است.
بانوان محله سیسآباد، برای شناسایی ظرفیتهای مردمی درِ خانه همه اهالی را میزنند. این کار برای اهالی محله معنایی فراتر از یک رفتوآمد معمولی پیدا کرده است؛ نشانهای از توجه، همدلی و حواسی که به زندگی همسایهها جمع است.
بهرهبرداری از یک نانوایی و یک زمین چمن مصنوعی به نام شهیدمولایی در رسالت ۸۱ در محله سیسآباد جلوه تازهای به محله بخشیده است؛ این زمین ورزشی قرار است به پاتوقی برای کودکان و نوجوانان محله تبدیل شود.
مدرسه دخترانه قریشی در میانه کوچه آبمیرزا قرار داشت؛ ساختمانی قدیمی، دوطبقه و با هشت اتاق بزرگ که به نظر برای برپایی کلاس مناسب میآمد؛ هرچند درعمل شباهتی به یک مدرسه مدرن نداشت و بیشتر به یک منزل اعیانی شبیه بود تا دبستان.
زهرا سرشار مربی تیم بسکتبال شهید رحمانی است. دختران با استعدادی که در مسابقات منطقه ۳ مقام اول و در مسابقات درون شهری، مقام سوم را به دست آوردند. آن هم بدون هیچ امکاناتی.