«پاژ»، قدیمیترین گروه دوچرخهسواری مشهد، بیش از دو دهه پیش با همت حسین تقدیسی و همسرش شکل گرفت. تقدیسی میگوید: سال ۸۰ که گروه را تشکیل دادیم، به این فکر میکردم که گروه از حالت صرف ورزشی خارج باشد و بتوانیم در یک محیط اجتماعی برای یکدیگر و برای شهرمان کاری انجام دهیم.
سيدعلي اسحاقي میگوید: در بسیاری از این سفرهای ورزشی برخورد مردم و بهویژه ساکنان شهرها با گروههای دوچرخهسوار بسیار نیکو بود تا آنجا که مردم هر شهر از ما دعوت میکردند در جمع خانوادهشان حضور یابیم.
نعمتالله رشیدی رشته دوچرخهسواری را دوسه سال قبل از اعزامش به خدمت سربازی شروع کرده و در طول پنج دهه ورزش، در مسابقههای مختلف، به رتبههای مهم دست یافته است.
جعفر طیرانی ۱۴ سال بانی حرکت گروه دوچرخهسواران در «سهشنبههای بدون خودرو» بوده است. دراصل آنچه در ذهن او آمده، «روزهای بدون خودرو» ست که باید جای سهشنبههای بدون خودرو را بگیرد.
علی نیکمنش را خیلیها با عنوان «آقای دوچرخه» میشناسند. آقای دوچرخهای که همچون خیلی از افراد، اولین تصویری که از دوچرخه پیدا کرده، چهار فلز بههموصلشده با دو چرخ جلو و عقب بوده است.
حسین پزشکی قرهچه تمام مسیرهایش را با دوچرخه معمولی رکاب میزند و اعتقاد دارد که این کار به او آرامش و سلامتی هدیه میدهد.
حاجمحمود نصیری میگوید: آقای وارسته، خواروبارفروش محل دوسهسال بعد از من به این اینجا آمدند. مرحومحاجآقایسیادت متولی اصلی چاپخانه سیادت نیز از قدیمیهای محله بودند.
جواد عدالتی ساکن محله عبادی میگوید: مرحوم پدرم دوچرخه داشت، آن موقع ما ۱۱ تا بچه بودیم، وقتی پدرم علاقه ما را به دوچرخهسواری دید برایمان یک دوچرخه خرید. یعنی یک دوچرخه برای ۱۱ نفر
احمد احمدیناصری یا همان «باباناصری» پدر دوچرخهسواری استان بود که در محله راهآهن زندگی میکرد، او آرزو داشت وقتی درحال دوچرخه سواری است از دنیا برود و به آرزویش رسید.
محمد دانشور عضو تیم ملی دوچرخه سواری ایران است، او در بازیهای آسیایی اینچئون کشورمان را بعد از ۴۰ سال صاحب مدال دراین رشته ورزشی کرد.
محمدعلی غلامزادگانشرق که در بوستانهای مشهد به «آقای غلامی» مشهور است، هفتهای یک یا دو روز با دوچرخه به بوستان بسیج میرود، اما بقیه روزها در بوستان نصرت که نزدیک خانهاش است، ورزش میکند.
سید مرتضی حسینی، متولد سال۱۳۶۴ در محله کوی امیرالمومنین (ع) است. او در سالهای کودکی سوار بر دوچرخه قدیمی پدربزرگ به مدرسه میرفته و از همین زمان است که به دوچرخهسواری علاقهمند میشود.
آخرین سفر جانبازان دوچرخهسوار در ماه اخیر به کرمان بود که حضورشان با انفجارهای اخیر همزمان شد. آنها شاهدان عینی واقعه بودند و برای لحظاتی به دهه۶۰ و سالهای پرتبوتاب دوران دفاع مقدس سفر کردند.
مهیار مقیمی یک فعال اجتماعی است که حدود یک دهه است مهمترین دغدغهاش ترویج فرهنگ دوچرخهسواری بهعنوان یک وسیله حملونقل عمومی بوده است.
سیدجواد سیدی، طلافروشی است که اهل کوهنوردی، دوچرخهسواری و طبیعتگردی بود او که صدها نفر را شیفته ورزش کرده بود ۱۸ آبان ۱۴۰۱ دار فانی را وداع گفت.
مشهد که دوچرخهسوار کم نداشت، نخستین میدان دوچرخه را در اواسط کوچه جوادیه در بولوار طبرسی به خود دید. میدانی که تاریخ دقیق شکلگیری آن در دست نیست.
دانش آموزان دبستان حضرت حمزه در محله فردوسی در امر تفکیک زباله پیش قدم هستند. آنها توانستهاند در سالهای گذشته از این موضوع مهم به نفع مدرسهشان درآمدزایی کنند.
سفر کردن در زندگی «امین جوشش» اولین اولویت است. او که تحصیل در رشته برق را کنار گذاشته، با ثبت این سفرها در مجلات و شبکههای مجازی بهدنبال تامین درآمد است.
سیداحمد جاودانی ساکن محله امام خمینی بیست سال است که در راستای فرهنگسازی در زمینه دوچرخهسواری پا به رکاب است.
دانیال جهانشاهی پژوهشگر حوزه شهری، براساس ایدهای شخصی و بدون هدف ورزشی، مسافت ۲۲ کیلومتری مسیر دوچرخه را از اولین ایستگاه منطقه۹ تا ایستگاه حرممطهر را با استفاده از دوچرخههای شهرداری(بدون دنده و...) و با لباس رسمی کتوشلوار رکاب زد.