المیرا و همسرش، ۱۶ سال است که زندگی مشترک دارند، اما سه مرتبه بارداری او به سرانجام نرسیده است و جنینها در هفته ششم بارداری، سقط میشدند. آنها در جریان جنگ تحمیلی به فکر پذیرش فرزندخوانده نیازمند درمان افتادند!
در زمان اواخر قاجار و اوایل پهلوی، نگهداری از اطفال بیسرپرست و رهاشده نیز از وظایف مدیریت شهری به شمار میرفت. با ساخت شیرخوارگاه شهرداری مشهد، اوضاع تا حدی دگرگون شد و بهبود یافت. پیش از این، تنها پناهگاه کودکان، خیریهها یا دارالعجزه آستان قدس بود.
مرکز «نور علی ابنموسیالرضا (ع)» یکی از مراکز خصوصی است که ۲۰ پسر هشت تا هجدهساله را تحت سرپرستی دارد. بچههای اینجا هرکدام سرنوشتهای پرفرازونشیبی داشتهاند؛ با وجود این صبوریشان حیرتانگیز است.
خانه فرزندان گلستان رضا(ع) در خیابان وابسته به جامعه امام رئوف است. جایی برای صاحبدلان؛ آنهایی که مجموعهای را برای بچههای بیسرپرست و بدسرپرست آماده کرده و سخت فعال هستند.
فتانه کلاهان تعریف میکند: زمان تشییع پیکر پدرم حدود پنجاه یتیم زیر تابوت پدرم جمع شده بودند و گریه میکردند. بعدها فهمیدیم این بچهها زیر نظر مؤسسهای بودند که پدر از آنها حمایت میکرد.
میمنت رجبزاده از سال۸۷ تاکنون در «خانه فرزندان همای رحمت» پذیرای دختران است. بخش اعظم هزینههای این موسسه ازسوی خیرانی تأمین میشود که تعداد زیادی از آنها محلی هستند.
در غمنامهای که احمدی، شهردار وقت مشهد، درباره محمدتقی(پسر رها شده در خیابان) به استاندار استان نهم مینویسد، بهخوبی میتوان جای خالی یک پرورشگاه خوب را در مشهد حس کرد.
۸۴ نفرند. ۱۰ تایی پسر و بقیه دختر که اگر از ۱۴ سالگی چند پله بالاتر بروند حتما آدمبزرگهای بیریای خوبی میشوند، اما تقریبا بیشترشان به ۱۴ سالگی نرسیده، میمیرند.
پرستاران وقتی هر روز لباس مادری از دهها بچه را در شیرخوارگاه خانه کودکان علیاصغر (ع) به تن میکند، ناخودآگاه دلنگرانیهایش جنس دغدغههای مادرانه به خود میگیرد.
«خانه فرزندان گلستان مهدی منتظر (عج)» در محله استادیوسفی به زندگی ۱۴دختر نوجوان و جوان و ۳ کودک بدسرپرست و بیسرپرست سروسامان بخشیده است.
در مرکز توانبخشی توانیاران در مجیدیه ۳۳ بیش از ۱۰۰ کودک کم توان ذهنی زندگی میکنند. آنها منتظر دست مهربانی هستند که بیدریغ روی سرشان کشیده شود.
سمیرا گلخوار، بانوی جوان و مادر مهربانی است که همه کودکان شهرش را، چون فرزند دلبندش دوست دارد. کار او جمعآوری اسباببازی برای کودکان بیسرپرست و بدسرپرست است.
«آبشار عاطفهها» خیریهای مردم نهاد است که یکی از شعب آن به نام امام هادی(ع) در محله استادیوسفی است و ۶۰۰ خانوار بی بضاعت را تحت پوشش خود دارد.
«باران» خیریهای است که دانشجوهای دانشگاه سجاد راه انداختهاند و هوای کودکان بی سرپرست و بدسرپرست را دارند.
سال ۹۵ بود که مرکز «توانمندسازی کودکان بدسرپرست و بیسرپرست منتظران مهدی (عج)» در محله فارغالتحصیلان افتتاح شد. مکان این مرکز را یکی از اهالی خوش نیت محله به نام بانویی خیر به نام «حافظه زیوری» وقف کرده است.
مرکز نگهداری شبانهروزی کودکان بیسرپرست پسر در محله دانش آموز چشم انتظار همت خیران است.
رامین ظفری و غزاله لطفی، بعد از سالها تجربه سرپرستی نوجوانان، حالا به توانمندسازی مادران و فرزندان مشغولاند.
خانم و آقای لطفی کودکان بیسرپرست را در مرکزی جمع کردهاند و برایشان پدری و مادری میکنند و به آنها موسیقی میآموزند.
مرکز خیریه نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست نغمه شکوفایی اولین قرنطینه کودکان در استان است. قرنطینه به این معنا که تا آماده شدن نتایج آزمایشاتشان چند ماهی را در این مرکز میگذرانند.
مرکز نگهداری و توانبخشی سالمندان «پروین» در حاشیه بولوار وکیلآباد قرار دارد، شب چله در این مرکز برنامههای متنوعی برگزار میشود.