دغدغه‌ام، جبران زحمات خانواده‌ بود

درویش، مربی و داور کاراته کشوری متولد سال‌۱۳۶۶ است. او چهارعنوان جهانی و صدعنوان کشوری در رزومه ورزشی خود دارد. وی در خانواده‌ای ورزشکار تربیت یافته و حرف او نیز با دست‌یافتن به این پیروزی، جبران بخشی از زحمات خانواده‌اش است.

پدرش جواد درویش را می‌توان تاریخ گویای ورود ورزش‌های رزمی به مشهد دانست. تاریخی که خود به‌عنوان فردی تأثیرگذار در آن حضور داشته است. او افتخارات بسیاری در راه ورزش رزمی کسب کرده و این افتخارات از دوران جنگ با آموزش رایگان سربازان و بعد‌ها نیز با تربیت نسل‌های ورزشکار تا امروز همراهش بوده است.

در این راه، خانواده‌اش را از خواهران و برادران گرفته تا همسر و فرزندان به‌سمت ورزش هدایت کرده است. حالا خانواده ورزشکار درویش درکنار هم و در باشگاه نوید واقع‌در مطهری جنوبی ۱۵ مشغول تربیت ورزشکاران نسل‌های آینده هستند. گفتگوی کوتاه شهرآرامحله با ورزشکار محله سعدآباد پیش روی شماست.

تیم مدافعان حرم

ورزشکار محله سعدآباد در مسابقات کاپ آزاد کوالالامپور و در قسمت کمیته انفرادی و تیمی، مدال نقره را کسب کرده است. او می‌گوید: از شهر مشهد و چناران سه نفر خانم برای این مسابقات شرکت کردیم. تیم ما در‌قالب تیمی به نام «مدافعان حرم» به این دوره از مسابقات مالزی اعزام شد.

درویش می‌افزاید: در این دوره از مسابقات دو سبک حضور داشتند. یکی سبک «وادوکای» که سبک من هم بود و ۲۲ شرکت‌کننده داشت و در سبک «شیتاریو» هم حدود ۲۰ نفر حضور داشتند. کلا ۴۰ نفر از ایران به مالزی رفتیم. از بین این ۴۰ نفر پنج‌نفرشان خانم بودند.

راه صلح و آرامش

وی در توضیح این سبک‌ها و حضور در این مسابقات می‌گوید: ما در بخش کنترلی شرکت کردیم. همان‌طور‌که می‌دانید مسابقات در دوبخش کنترلی و غیر‌کنترلی برگزار شد. از طرف دیگر اهمیت این مسابقات به این دلیل است که از همه سبک‌ها و از همه کشور‌ها حضور دارند. سبک وادوکای جزو چهار سبک اصلی و شناخته‌شده فدراسیون جهانی کاراته است و به معنی راه صلح و آرامش.

از قرار معلوم، هزینه حضور در این مسابقات به‌عهده شرکت‌کنندگان است و هیئت کاراته در این موضوع دخالتی ندارد؛ «ورودی و هزینه رفت‌و‌آمد به این مسابقات به عهده خودمان است. برای انتخاب‌شدن هم ما در مسابقات انتخابی کشور شرکت کردیم و قهرمانان این مسابقات می‌توانند در کاپ آزاد شرکت کنند.»

درویش همچنین به تشویق‌ها و همراهی خانواده و همسرش در کسب این موفقیت‌ها اشاره می‌کند؛ «آن‌ها نه‌تن‌ها مخالفتی نداشتند که همیشه مشوقم بودند و حمایتم کردند. چه به لحاظ معنوی و چه مادی. وقتی هم که مدالم را گرفتم، خوشحال بودم از اینکه می‌توانم با این موفقیت، جواب گوشه‌ای از مهربانی‌های خانواده و همسرم را بدهم. واقعا بیشتر دغدغه‌ام همین بود.»

باشگاه نوید غم و اندوه را از محله برده است

اگر از مقابل باشگاه نوید در کوچه مطهری جنوبی ۱۵ که با مدیریت خانواده ورزشکار درویش، افتخارات ورزشی بسیاری برای نه‌تن‌ها مشهدی‌ها که برای مردم ایران به ارمغان آورده، رد شده باشید، بی‌گمان در‌های باشگاه که در طبقه همکف قرار گرفته و همیشه باز است و صدای هنرجویان و شور و حالشان، شما را متوجه خود کرده است.

این شور‌و‌حال و حضور ورزشکاران در این کوچه از ۱۵ سال پیش هم‌زمان با تاسیس باشگاه تا امروز وجود دارد و باعث شده بیشتر اهالی محله از چهار تا ۷۰ سال هنرجوی این باشگاه باشند. ۱۵ سال پیش زمان افتتاح باشگاه نوید، همسایه‌ها از حضور باشگاهی ورزشی در محله مسکونی ناراحت بودند و حتی کار به شکایت رسید.

اما با گذشت زمان کوتاهی، وجود باشگاه علاوه‌بر رونق، امنیت خوبی هم به محله بخشید. به‌طوری‌که همان همسایه‌ها حالا به وجود باشگاه افتخار می‌کنند و خود و فرزندانشان از هنرآموزان این باشگاه هستند.

بدین ترتیب مطهری جنوبی ۱۵، با‌وجود باشگاه نوید و با رفت‌و‌آمد افراد ورزشکار و باغیرت افتخار مردم این محله شده است. از‌طرفی ۱۰۰ متر آن طرف‌تر بیمارستان دکتر شیخ قرار گرفته که فضایی پر از غم و اندوه دارد، اما وجود باشگاه و حضور ورزشکاران به محله شور و حال بخشیده و غم و اندوه را برده است.

*این گزارش شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در شماره ۲۰۰ شهرارا محله منطقه یک چاپ شده است.