هاشم شکوهی شاعر آیینی مشهد همیشه برای اهل بیت میسرود 
نخستین کتابخانه تخصصی امام علی(ع) در محله جنت قرار دارد 
لحظه سال تحویل حرم را با هیچ، عوض نمیکنیم
برای مایی که افتخار همسایگی امامهشتم شیعیان را داریم، سال تحویل میتواند در یکی از بهترین نقاط روی زمین رقم بخورد؛ درکنار مضجع منور علیبنموسیالرضا (ع) تا خوشی مکرر شود.
یکی از لحظههای خاطرهانگیز زندگی هرکدام از ما، لحظه تحویل سال است. این لحظه میتواند برای خیلیها بهیادماندنی و در عین حال مهم باشد. برای مایی که در مشهد و منطقه ثامن هستیم و افتخار همسایگی امامهشتم شیعیان را داریم، این لحظه میتواند در یکی از بهترین نقاط روی زمین رقم بخورد؛ درکنار مضجع منور علیبنموسیالرضا (ع) تا خوشی مکرر شود و حول حالنای حقیقی در وجود ما شکل بگیرد.
این حسوحال را خیلی از خدام امامهشتم (ع) بارها تجربه کرده اند. در شبی از شبهای پایانی سال، میهمان ناخوانده حرم امامرضا (ع) شدیم تا گفتگویی کنیم با چند تن از خادمان حضرت؛ گفتگویی که یک وجه اشتراک جالب داشت؛ این جمله: «لحظه تحویل سال در حرم را با هیچ چیز عوض نمیکنم.»
هاشم فرشیدپور: بودن سال تحویل؛ کاش قسمت همه بشود
هاشم فرشیدپور، سالهاست که به عشق امام هشتم (ع) از پایتخت به مشهد آمده و در جوار امامرضا (ع) سکنا گزیده است؛ «شیرخواره که بودم، مادرم در سفری به مشهد، از دلش گذشته بود که من غلام امام رضا (ع) شوم.
از همان بچگی ارادت زیادی به آقا داشتم و حتی بارها بهتنهایی برای زیارت به مشهد آمدم. الان ۲۸ سال است که خادم امامرضا (ع) هستم. در طول خدمتم در حرم آقا لحظه سال تحویل را -حتی اگر شیفت کشیکم نباشد- باید در حرم و در کنار مولا باشم. آن لحظه در حرم، حسوحالی به من دست میدهد که به معنی واقعی «حولحالنا الی احسنالحال» را در خودم احساس میکنم. کاش قسمت همه بشود که حداقل یکبار این حال را در لحظه تحویل سال، درکنار مرقد آقا علیبنموسیالرضا (ع) درک کنند.»
این خادم سپیدموی حرم در لحظه سال تحویل، یک دعا دارد که هر سال آن را تکرار میکند: «من هر سال در لحظه تحویل سال، بعد از دعای مخصوص آن لحظه، رو به گنبد آقا کرده و میگویم: «آقاجان! این جمعیت را ببین؛ تکتک این آدمها امروز و در بهترین لحظه سال، به امیدی به در خانه تو آمدهاند.
تو را به جان جوادت قسم، کاری کن اینها ناامید از این در بیرون نروند. میگویم آقاجان! عیدی اینها خواستهها و آرزوهایی است که به امیدش به اینجا آمدهاند، پس واسطه شوید پیش خدا تا با دل شاد و امیدوار به شهر و دیارشان برگردند.»
صادق صادقیپور: شیرینترین شلوغیِ حرم
«۲۸ سال قبل بود که یک روز یکی از دوستانم به در مغازه آمد و از من خواست که اگر مایلم، به حرم بروم و خادم امامرضا (ع) شوم. خواستهای که یک عمر در حسرتش بودم. آن روز، همای سعادت بر شانه من نشسته بود.»
اینها را صادق صادقیپور، یکی از خادمان قدیمی حرم امامرضا (ع) میگوید. کسی که بهگفته خودش، حدود ۳۰ سال در کفشداری حرم، خاک کفش زائران را توتیای چشمانش کرده است تا فردای قیامت، حضرت شفیعش باشد. او درباره لحظات تحویل سال در حرم میگوید: «شلوغی میلیونیِ لحظاتی که به تحویل سال نزدیک میشویم، شلوغی شیرینی است.
شور و شعف و هیجان خاصی در چشم بیشتر حاضران موج میزند. قبلا که زائران میتوانستند نقل و شیرینی به داخل صحنها بیاورند، همه بههم نُقل و شیرینی و شکلات تعارف میکردند. وجود این همه مهربانی و محبت آنهم درکنار مرقد امامرئوف (ع)، برای ما دیدنی و جالب است.»
بهگفته این خادم قدیمی، دعای لحظه سال تحویل بهترین دعایی است که هر کسی میتواند در آن لحظه ناب، زیر لب زمزمه کند؛ «هیچ دعایی بهتر از این نیست که از خدا بخواهیم حال ما را از آنچه در گذشته بوده است، بهتر کند. من بعد از این دعا از خدا و امامرضا (ع) میخواهم که صحت و سلامتی را نصیب و قسمت همه مردم و ازجمله خانواده من کند. عاقبتبهخیری تمام جوانان، دعای بعدی من است که هیچ سالی فراموش نمیشود.»
امیر صبوریمعمار: دلکندن ازحرم در شب عید سخت است
هرکدام از خادمان امامرضا (ع) داستان خادمیشان در نوع خود، خاص و شنیدنی است، اما یک وجه مشترک در همه این خادمان وجود دارد و آن اینکه به هر طریقی و با هر نیتی آمده باشی اینجا، وقتی آمدی و لباس خدمت به زائران را پوشیدی، هدف و نیتت فقط خدمت است و بس. اینها را حاجامیر صبوری میگوید. کسی که افتخارش، لباسی است که بر تن دارد و میگوید: «همین لباس، برای یک عمر سربلندی ما بس است که بگوییم خادم بارگاه شاه خراسانیم.»
یکی از بهترین خاطرات این خدمتگزارِ زائران امامرضا (ع)، به شفای بیماری برمیگردد که دکترها او را جواب کرده بودند و او در لحظه سال تحویل به حرم آمده و دستبهدامان امامرضا (ع) شده بود؛ «سال دقیقش را یادم نیست، اما به همان اوایل خدمتم در حرم برمیگردد.
بیماری را آورده بودند که حتی برای مداوا به خارج از کشور هم رفته بود. پزشکان انگلیس طبق مدارکی که بعد ارائه دادند، جوابش کرده بودند. آن سال خانواده بیمار، او را به مشهد آورده بودند تا دردش اینجا درمان شود.
همینطور هم شد. اشک شوق بیمار و خانوادهاش و حال خوش آنها، حال خوبی به ما داده بود و خوشحالتر که یکبار دیگر رئوفی آقا به همه ثابت شد.»
او درباره نبودنش در لحظه سال تحویل درکنار خانواده و بر سر سفره هفتسین هم میگوید: «شاید برای خیلیها بودن درکنار خانواده و نو کردن سال درکنار همسر و فرزندان خیلی مهم باشد، اما برای مایی که لحظه سال تحویل را در جوار آقا تجربه کردهایم، سخت است که از اینجا دل بکنیم و به خانه برویم. حلاوت این لحظات را با هیچچیزی عوض نمیکنیم.»
این گزارش پنجشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۵ در شماره ۲۲۸ در شهرآار محله منطقه ثامن چاپ شده است
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
